Pafawag 102E
EP08-006 na stacji Lublin Główny | |||
Inne oznaczenia | EP08 | ||
---|---|---|---|
Producent |
| ||
Lata budowy | 1972–1976 | ||
Układ osi | Bo’Bo’ | ||
Wymiary | |||
Masa służbowa | 80 ton | ||
Długość | 15 940 mm | ||
Szerokość | 3038 mm | ||
Wysokość | 4343 mm | ||
Średnica kół | 1250 mm | ||
Napęd | |||
Trakcja | elektryczna | ||
Typ silników | EE541c | ||
Liczba silników | 4 | ||
Parametry eksploatacyjne | |||
Moc ciągła | 2000 kW | ||
Moc godzinna | 2080 kW | ||
Maksymalna siła pociągowa | 25 T | ||
Stosunek przekładni | 77:24 | ||
Prędkość konstrukcyjna | 160 km/h[1] | ||
Maksymalna prędkość eksploatacyjna | 140 km/h[1] | ||
Nacisk osi na szyny | 20 t | ||
System hamulca | Oerlikon | ||
Parametry użytkowe | |||
Sterowanie wielokrotne | posiada | ||
Rozstaw szyn | 1435 mm | ||
|
EP08 (typ 4Ea i 102E) – normalnotorowa pasażerska lokomotywa elektryczna produkcji polskiej produkowana w latach 1972–1976[1] w zakładach Pafawag we Wrocławiu. Przez kolejarzy nazywana świnią[2] z powodu koloru, na który pojazdy były malowane w fabryce lub denaturatem od koloru dawnego malowania spółki PKP InterCity.
Konstrukcja
Elektrowozy tej serii powstawały na podstawie konstrukcji serii EU06 i EU07. Zmiany konstrukcyjne miały na celu umożliwienie osiągnięcia większych prędkości – udało się to uzyskać dzięki zmianie przełożenia przekładni z 79:18 na 77:24. EP08 przy jeździe pociągowej osiąga prędkość 140 km/h, przy jeździe luzem prędkość maksymalna jest ograniczona do 110 km/h. Zakładana teoretyczna prędkość maksymalna 160 km/h nie została wprowadzona, gdyż pojazd uzyskuje wtedy złe właściwości biegowe i następuje szybsze zużycie materiałów. Oprócz zmiany przekładni zastosowano także nowe silniki, inne ułożyskowanie wału drążonego i inne modernizacje. W lokomotywach typu 4Ea (nr 002 – 005) zastosowano standardowe dla EU07 łożyska ślizgowe, zaś nowszy typ 102E (nr 001 i 006 – 015) wyposażono w łożyska toczne. Pierwotnie program budowy EP08 zakładał wykonanie 100 sztuk tych pojazdów, ale nie został on zakończony. W latach 1972–1976 Pafawag wykonał tylko 15 egzemplarzy (Roman Staszałek podaje 14[1]). Przerwanie produkcji wiązało się z brakiem dewiz na zakup łożysk za granicą[3].
Budowa pudła jest podobna, jak w EU06 i EU07, jednak lokomotywy EP08 były malowane w barwy pomarańczowe (podobnie jak EP09, choć w innym, jasnym odcieniu). W połowie czerwca 2007 PKP Intercity wprowadziło nowy schemat malowania lokomotyw w granatowe barwy z logo PKP Intercity na boku. Malowanie takie zostało zastosowane, aby upodobnić je do wagonów w nowym malowaniu PKP Intercity. Pierwszą lokomotywą w tych barwach był elektrowóz EP08-007. Ta sama lokomotywa w styczniu 2013 po naprawie rewizyjnej w Zakładzie Północnym PKP Intercity S.A. w Gdyni została ponownie przemalowana na kolor pomarańczowy[4].
Eksploatacja
W założeniach lokomotywa ta powstała na bazie EU07 typu 4E w celu obsługi linii z prędkością szlakową 140 km/h. Egzemplarze typu 4Ea wyposażone w ułożyskowanie ślizgowe (nr 002 – 005), które okazało się nieodpowiednie dla założonej prędkości eksploatacyjnej, przemianowano na elektrowozy EU07 (nr 241 – 244). W czynnym użyciu znajduje się obecnie 9 sztuk EP08, które stacjonują w Warszawie. Prędkość konstrukcyjna EP08 wynosi 160 km/h[1], lecz w eksploatacji obniżono ją do 140 km/h[1].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f RomanR. Staszałek RomanR., Lokomotywa serii EP09, „Modelarz”, 437, Warszawa: ZG LOK, listopad 1992, s. 24-25, ISSN 0137-7701 .
- ↑ Socjolekt kolejowy (9), „Świat Kolei” nr 6/2006, s. 42.
- ↑ Tadeusz Irteński: Lokomotywy Polskie konstrukcje. Warszawa: SBM, 2013, s. 128. ISBN 978-83-7845-211-9.
- ↑ Powrót pomarańczowej lokomotywy EP08-007. rynek-kolejowy.pl, 2013-01-04. [dostęp 2013-01-04]. (pol.).
- p
- d
- e
Lokomotywy elektryczne |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Elektryczne zespoły trakcyjne |
| ||||||
Tabor wąskotorowy |
|
- Kursywą zaznaczono serie wycofane z ruchu liniowego.
- p
- d
- e