HCP 5M
![]() | Ten artykuł od 2016-11 zawiera treści, przy których brakuje odnośników do źródeł. Należy dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł. Dodanie listy źródeł bibliograficznych jest problematyczne, ponieważ nie wiadomo, które treści one uźródławiają. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() SN80-12 w lokomotywowni Leszno | |||
Kraj produkcji |
| ||
---|---|---|---|
Producent | H. Cegielski Poznań | ||
Lata budowy | 1961–1964 | ||
Układ osi | B'2' | ||
Wymiary | |||
Masa służbowa | 49,6 t | ||
Długość | 24 100 mm | ||
Szerokość | 2900 mm | ||
Wysokość | 3980 mm | ||
Średnica kół | 940 mm | ||
Napęd | |||
Typ silników | 1DVSa/14-350 [2DVSa] | ||
Liczba silników | 12 cylindrowy, 1500 obr./min, 260 kW (350 KM) [265 kw (360 KM)] | ||
Parametry eksploatacyjne | |||
Rodzaj przekładni | hydrokinetyczna Voith typu T26/WAG/V | ||
Prędkość konstrukcyjna | 100 km/h | ||
Parametry użytkowe | |||
Liczba miejsc siedzących | 48+8 | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/POL_Wolsztyn_SN80.jpg/220px-POL_Wolsztyn_SN80.jpg)
HCP 5M (seria SN80) – spalinowy wagon silnikowy przeznaczony do ruchu lokalnego, napędzany silnikiem Diesla, z przekładnią hydrauliczną. Został wyprodukowany przez zakłady HCP w Poznaniu w latach 1961–1964 w liczbie 13 egzemplarzy. Posiadał sterowanie ukrotnione do 4 wagonów SN80.
Historia
Program modernizacji polskiej kolei, przyjęty w PKP w drugiej połowie lat pięćdziesiątych, oprócz prac elektryfikacyjnych zakładał wdrożenie na szerszą skalę na liniach drugorzędnych wagonów motorowych[1]. W połowie lat 50. Centralne Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Taboru Kolejowego otrzymało zadanie stworzenia projektów wagonów silnikowych i doczepnych[1]. Powstały wówczas projekty wagonów silnikowych z przekładnią mechaniczną (typ 4M), hydrauliczną (typ 5M) oraz założenia dla produkcji spalinowego zespołu trakcyjnego oraz lekkiego autobusu szynowego[1]. Produkcję prototypu pojazdu 5M powierzono Zakładom Cegielskiego, które w 1959 roku wykonały prototyp pojazdu, oznaczonego serią SN80. Założono, że w latach 1959–1960 zostanie wyprodukowanych 25 pojazdów tego typu[1]. Ostatecznie, w latach 1961–1964 wyprodukowano jedynie 13 egzemplarzy, a produkcję wstrzymano z powodu wstrzymania importu przekładni[1].
Wnętrze
Wnętrze było podzielone na 9 przedziałów: 2 kabiny sterownicze, przedział silnikowy, przedział bagażowy, w którym znajdowało się 8 dodatkowych miejsc, 2 przedziały pasażerskie mające 16 i 32 miejsca, toaletę oraz przedział z kotłem ogrzewania parowego (SN80 w przeciwieństwie do nowoczesnej konstrukcji SA106 mógł ogrzewać wagon doczepny). Przedziały pasażerskie oraz przedsionek i toalety były skopiowane z wagonu 101A.
Obecnie
Wagon SN80-12, jedyny zachowany egzemplarz tej serii, był eksploatowany do 8 listopada 1979, a 1 czerwca 1981, po podjęciu decyzji o zaprzestaniu wykonywania napraw pojazdu, został on skreślony ze stanu PKP. Przekazano go warszawskiemu Muzeum Kolejnictwa, jednak po kilkunastu latach pobytu na stacji Warszawa Główna eksponat przetransportowano do Leszna, gdzie w 1995 wagon wyremontowano. W następnych latach stan pojazdu pogarszał się, dlatego Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa na Śląsku chciało pozyskać eksponat od warszawskiej placówki jako depozyt. Transport zaplanowano na maj 2016, ale ostatecznie wagon SN80-12, przekazany na 12 lat, dotarł do Jaworzyny Śląskiej 22 września[2].
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia
- Terczyński P., Zintel K., Wagon spalinowy SN80 w: Świat Kolei 8/2002.
- p
- d
- e
Lokomotywy |
| ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Tramwaje |
| ||||||
Zespoły trakcyjne |
| ||||||
Wagony silnikowe |
| ||||||
Wagony osobowe |
- p
- d
- e