Komenda Rejonu Uzupełnień Płońsk
Historia | |
Państwo |
|
---|---|
Sformowanie | 1921 |
Rozformowanie | 1939 |
Tradycje | |
Rodowód | PKU Modlin |
Działania zbrojne | |
kampania wrześniowa | |
Organizacja | |
Dyslokacja | Twierdza Modlin |
Podległość | |
Skład | PKU typ IV |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/98/Komendy_rejon%C3%B3w_uzupe%C5%82nie%C5%84_OK_I.jpg/240px-Komendy_rejon%C3%B3w_uzupe%C5%82nie%C5%84_OK_I.jpg)
Komenda Rejonu Uzupełnień Płońsk (KRU Płońsk) – organ wojskowy właściwy w sprawach uzupełnień Sił Zbrojnych II Rzeczypospolitej i administracji rezerw w powierzonym mu rejonie[1].
Historia komendy
15 listopada 1921 roku, po wprowadzeniu podziału kraju na dziesięć okręgów korpusów oraz wprowadzeniu pokojowej organizacji służby poborowej, na terenie Okręgu Korpusu Nr I została utworzona Powiatowa Komenda Uzupełnień Modlin, która obejmowała swoją właściwością powiaty: płoński i sierpecki. Powiat płoński został wyłączony z dotychczasowej PKU 32 pp w Ciechanowie, natomiast powiat sierpecki z PKU 6 pp Leg. w Płocku[2][3][4][5].
18 listopada 1924 roku weszła w życie ustawa z dnia 23 maja 1924 roku o powszechnym obowiązku służby wojskowej[6], a 15 kwietnia 1925 roku rozporządzenie wykonawcze ministra spraw wojskowych do tejże ustawy, wydane 21 marca tego roku wspólnie z ministrami: spraw wewnętrznych, zagranicznych, sprawiedliwości, skarbu, kolei, wyznań religijnych i oświecenia publicznego, rolnictwa i dóbr państwowych oraz przemysłu i handlu[5]. Wydanie obu aktów prawnych wiązało się z przejęciem przez władze cywilne (administracji I instancji) większości zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem poboru[7][8]. Przekazanie większości zadań władzom cywilnym umożliwiło organom służby poborowej zajęcie się wyłącznie racjonalnym rozdziałem rekruta oraz ewidencją i administracją rezerw. Do tych zadań dostosowana została organizacja wewnętrzna powiatowych komend uzupełnień i ich składy osobowe. Poszczególne komendy różniły się między sobą składem osobowym w zależności od wielkości administrowanego terenu[9].
Zadania i nowa organizacja PKU określone zostały w wydanej 27 maja 1925 roku instrukcji organizacyjnej służby poborowej na stopie pokojowej[7]. W skład PKU Modlin wchodziły dwa referaty: I) referat administracji rezerw i II) referat poborowy[7]. Nowa organizacja i obsada służby poborowej na stopie pokojowej według stanów osobowych L. O. I. Szt. Gen. 3477/Org. 25 została ogłoszona 4 lutego 1926 roku. Z tą chwilą zniesione zostały stanowiska oficerów ewidencyjnych[10][11][12].
12 marca 1926 roku została ogłoszona obsada personalna Przysposobienia Wojskowego, zatwierdzona rozkazem Dep. I L. 6000/26 przez pełniącego obowiązki szefa Sztabu Generalnego gen. dyw. Edmunda Kesslera, w imieniu ministra spraw wojskowych. Zgodnie z nową organizacją pokojową Przysposobienia Wojskowego zostały zlikwidowane stanowiska oficerów instrukcyjnych przy PKU, a w ich miejsce utworzone rozkazem Oddz. I Szt. Gen. L. 7600/Org. 25 stanowiska oficerów przysposobienia wojskowego w pułkach piechoty[13].
Od 1926 roku, obok ustawy o powszechnym obowiązku służby wojskowej i rozporządzeń wykonawczych do niej, działalność PKU Modlin normowała „Tymczasowa instrukcja służbowa dla PKU”, wprowadzona do użytku rozkazem MSWojsk. Dep. Piech. L. 100/26 Pob.[14]
W marcu 1930 roku PKU Modlin była nadal podporządkowana Dowództwu Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie i administrowała powiatami: płockim i sierpeckim[15]. W grudniu tego roku komenda posiadała skład osobowy typ IV[14].
31 lipca 1931 roku gen. dyw. Kazimierz Fabrycy, w zastępstwie ministra spraw wojskowych, rozkazem B. Og. Org. 4031 Org. wprowadził zmiany w organizacji służby poborowej na stopie pokojowej. Zmiany te polegały między innymi na zamianie stanowisk oficerów administracji w PKU na stanowiska oficerów broni (piechoty) oraz zmniejszeniu składu osobowego PKU typ I–IV o jednego oficera i zwiększeniu o jednego urzędnika II kategorii. Liczba szeregowych zawodowych i niezawodowych oraz urzędników III kategorii i niższych funkcjonariuszy pozostała bez zmian[16].
22 grudnia 1933 roku, w związku z przeniesieniem komendy z Modlina do Płońska, minister spraw wojskowych zmienił nazwę PKU Modlin na „PKU Płońsk”[17].
26 marca 1934 roku, w związku z przeniesieniem PKU Modlin do Płońska, minister spraw wojskowych rozkazem B. Og. Org. 1060/Org. Dysl. ustanowił nowy garnizon w Płońsku[18].
1 lipca 1938 roku weszła w życie nowa organizacja służby poborowej, zgodnie z którą dotychczasowa PKU Płońsk została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Płońsk przy czym nazwa ta zaczęła obowiązywać 1 września 1938 roku[19], z chwilą wejścia w życie ustawy z dnia 9 kwietnia 1938 roku o powszechnym obowiązku wojskowym[20].
Komendant rejonu uzupełnień w sprawach dotyczących uzupełnień Sił Zbrojnych i administracji rezerw podlegał bezpośrednio dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Rejon uzupełnień nie uległ zmianie i nadal obejmował powiaty: płoński i sierpecki[1].
Obsada personalna
Poniżej przedstawiono wykaz oficerów zajmujących stanowisko komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień i komendanta rejonu uzupełnień oraz wykaz osób funkcyjnych (oficerów i urzędników wojskowych) pełniących służbę w PKU Modlin oraz PKU i KRU Płońsk, z uwzględnieniem najważniejszych zmian organizacyjnych przeprowadzonych w 1926 i 1938 roku.
Komendanci | ||
---|---|---|
Stopień, imię i nazwisko | Okres pełnienia funkcji | Kolejne stanowisko służbowe (dalsze losy) |
mjr piech. Bolesław I Sokołowski[a] | IX 1921[21] – 23 V 1923[22] | Rezerwa Oficerów Sztabowych DOK I |
płk piech. Władysław Młocki | 23 V[22] – IX 1923[23] | komendant PKU Piotrków |
płk piech. Stanisław I Mirecki[b] | IX 1923[23] – 30 IX 1927[25] | stan spoczynku |
ppłk piech. Adolf Jachimowicz | VIII 1927[26][27] | komendant PKU Warszawa Miasto I |
ppłk tab. Władysław Czermak | 1928[28] – II 1929[29] | dyspozycja dowódcy OK I |
ppłk piech. Mieczysław Krzywobłocki | III 1929[30][31] – XII 1932[32] | komendant PKU Tarnów |
ppłk piech. Artur Sadowiński[c] | XII 1932[32] – 1939[34] |
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1921–1925[35][4] | |||
---|---|---|---|
I referent | por. piech. Kazimierz Alfons Kwiatkowski | 1923 – IV 1924[36] | PKU Łomża |
kpt. kanc. dr Jan Hryniewicz | IV 1924[37] – II 1926 | kierownik I referatu | |
II referent | urzędnik wojsk. XI rangi Jan Makary Tuchołka | do IX 1923[38] | PKU Warszawa Miasto I |
urzędnik wojsk. X rangi Jan Grochowski | IX 1923[38] – IV 1924[39] | PKU Radom | |
por. kanc. Antoni I Górka | IV 1924[39] – II 1926 | kierownik II referatu | |
oficer instrukcyjny | por. piech. Wacław Kuczajowski vel Kuczaj | do 24 X 1923[40] | 33 pp |
por. piech. Walerian Wojtulewicz | 24 X 1923[40] – VI 1924[41] | PKU Warszawa Miasto III | |
oficer ewidencyjny na powiat płoński | wakat | ||
oficer ewidencyjny na powiat sierpecki | wakat | ||
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych PKU w latach 1926–1938[42][43][44][45] | |||
kierownik I referatu administracji rezerw i zastępca komendanta | kpt. kanc. dr Jan Hryniewicz[d] | od II 1926 | |
kpt. piech. Benedykt Piórowicz | III 1930[50] – VI 1938 | kierownik I referatu KRU | |
kierownik II referatu poborowego | por. kanc. Antoni I Górka[e] | od II 1926 | |
kpt. piech. Jan Kuzara[f] | do II 1927[52] | referent w Wydziale Poborowym Dep. I MSWojsk. | |
por. kanc. Augustyn Pojmański[g] | III 1927 – 1 VIII 1932 | ||
kpt. piech. Mikołaj Marian Kosiński | od VIII 1932[57], był w VI 1935 | kierownik I referatu KRU Kielce | |
referent | por. kanc. Augustyn Pojmański | II 1926[58] – III 1927[59] | kierownik II referatu |
por. piech. Olgierd Wazgird[h] | IV 1927[68] – VIII 1929[69] | dyspozycja dowódcy OK I | |
Obsada pozostałych stanowisk funkcyjnych KRU w latach 1938–1939[34][i] | |||
kierownik I referatu ewidencji | kpt. adm. (piech.) Benedykt Piórowicz | 1938 – 1939 | |
kierownik II referatu uzupełnień | kpt. piech. Henryk König | 1939 | niemiecka niewola |
Uwagi
- ↑ Więcej inormacji na temat Bolesława I Sokołowskiego w artykule Komenda Rejonu Uzupełnień Bielsk Podlaski.
- ↑ Stanisław I Mirecki (ur. 13 października 1876). Do września 1923 był przydzielony z 52 pp do PKU Piotrków na stanowisku komendanta. W 1928 mieszkał we wsi Kamierowo[24].
- ↑ W styczniu 1934 ogłoszono sprostowanie imion i daty urodzenia ppłk. Artura Sadowińskiego z „Artur ur. 28 lipca 1892” na „Artur Filip ur. 27 lipca 1892”[33].
- ↑ Kpt. kanc. dr Jan Hryniewicz ur. 19 marca 1885 w Słonimie, w dworze Pusłowskich[46]. Do Wojska Polskiego został przyjęty z byłej armii rosyjskiej[47]. Był odznaczony Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych[48]. Mieszkał w Poddębicach przy ul. Narutowicza 36. 2 kwietnia 1936 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”[49].
- ↑ Kapitan intendent z wyższymi studiami wojskowymi Antoni I Górka (ur. 12 sierpnia 1897 w Trzemeśni) był odznaczony KN, KW i SKZ. W czasie I wojny światowej walczył w Oddziale Telefonicznym 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich. W latach 1930–1932 był słuchaczem normalnego kursu intendentów w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. W marcu 1939 pełnił służbę w Komendzie Miasta Warszawa na stanowisku kierownika referatu administracyjno-kwaterunkowego[51].
- ↑ Więcej informacji na temat kpt. Jana Kuzara w artykule Komenda Rejonu Uzupełnień Wadowice.
- ↑ Augustyn Pojmański ur. 13 stycznia 1890 w Święcianach, w rodzinie Józefa. 21 czerwca 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego, w charakterze urzędnika wojskowego w XI randze służbowej oraz powołany do służby czynnej na czas wojny[53]. 1 sierpnia 1932 roku został skierowany na czteromieczęczną praktykę u płatnika 1 pac[54]. Po zakończeniu praktyki został przeniesiony do 2 dak w Dubnie na stanowisko pełniącego obowiązki płatnika[55], a z dniem 15 sierpnia 1933 roku przeniesiony do korpusu oficerów intendentów[56]. W związku z przeniesieniem w stan spoczynku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 17. lokatą w korpusie oficerów intendentów, grupa intendantów (tzw. awans emerytalny). W 1939 został zmobilizowany na stanowisko komendanta parku intendentury nr 30 należącego do 30 Dywizji Piechoty.
- ↑ Olgierd Wazgird ur. 6 stycznia 1894 w Krasnej Górze, w powiecie dziśnieskim, w rodzinie Mieczysława i Gabrieli z Kwintów. Absolwent szkoły handlowej w Wilnie (1914). W 1916 został wcielony do armii rosyjskiej[60]. W 1920 służył w 72 pp. Do 25 października 1923 był przydzielony do PKU Warszawa Miasto II na stanowisku II referenta, a następnie został przesunięty na stanowisko I referenta[61]. W kwietniu 1924 został przydzielony do macierzystego 72 pp[62]. W sierpniu tego roku został przydzielony do PKU Warszawa Powiat na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat grójecki[63]. W lutym 1925 został przesunięty na stanowisko II referenta[64], w kwietniu tego roku na stanowisko oficera ewidencyjnego na powiat warszawski[65], a w lutym 1926 na stanowisko referenta. W lutym 1927 został przydzielony do PKU Łomża na stanowisko referenta[52], a w kwietniu tego roku przydzielony do PKU Modlin na takie samo stanowisko. Z dniem 31 marca 1930 został przeniesiony w stan spoczynku[66]. Wiosną 1940 został zamordowany w Katyniu. Był żonaty[60]. 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitana[67]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
- ↑ Wykaz zawiera obsadę jednostki według stanu bezpośrednio przed rozpoczęciem mobilizacji pierwszych oddziałów Wojska Polskiego w dniu 23 marca 1939 roku, ale już po przeprowadzeniu ostatnich awansów ogłoszonych z datą 19 marca 1939 roku[70].
Przypisy
- ↑ a b Dz.U. z 1939 r. nr 20, poz. 131.
- ↑ Rozkaz DOGen. Kielce Nr 69 z 23 czerwca 1921 roku, zał. nr 2 do pkt 11
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1472.
- ↑ a b Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 1341.
- ↑ a b Dz.U. z 1925 r. nr 37, poz. 252.
- ↑ Dz.U. z 1924 r. nr 61, poz. 609.
- ↑ a b c Jarno 2001 ↓, s. 169.
- ↑ Moczyński 1928 ↓, s. 393, autor użył sformułowania „wszystkie czynności przygotowawcze do poboru, jak również jego przeprowadzenie przeszły do władz administracyjnych”, co nie odpowiadało podziałowi kompetencji władz wojskowych i cywilnych, określonych we wspomnianych aktach prawa.
- ↑ Moczyński 1928 ↓, s. 393–394.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 7-20.
- ↑ Moczyński 1928 ↓, s. 393, wg autora stanowiska oficerów ewidencyjnych, po krótkotrwałym przydzieleniu ich do władz administracyjnych, zostały zniesione w 1925 roku.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 169, autor także datuje zniesienie stanowisk oficerów ewidencyjnych na rok 1925, co stoi w sprzeczności z ogłoszoną 4 lutego 1926 roku obsadą służby poborowej na stopie pokojowej.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 1-10.
- ↑ a b Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 40 z 23 grudnia 1930 roku, poz. 471.
- ↑ Dz.U. z 1930 r. nr 31, poz. 270.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 23 z 31 lipca 1931 roku, poz. 290.
- ↑ Dz. Rozk. MS Wojsk. Nr 13 z 22 grudnia 1933 roku, poz. 205.
- ↑ Dz. Rozk. MSWojsk. Nr 3 z 26 marca 1934 roku, poz. 27.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 173.
- ↑ Dz.U. z 1938 r. nr 25, poz. 220.
- ↑ Obsada dowództw. [w:] Oddział II, sygn. I.303.4.59, s. 170 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-01-29].
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 5 czerwca 1923 roku, s. 376.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 57 z 30 sierpnia 1923 roku, s. 538.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 885.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 19 z 22 lipca 1927 roku, s. 215.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 6 sierpnia 1927 roku, s. 234.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 25 sierpnia 1927 roku, s. 259.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928 roku, s. 358.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1929 roku, s. 73, 83, z dniem 31 grudnia 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 90.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932 roku, s. 226, został zatwierdzony na stanowisku komendanta PKU.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 413.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934 roku, s. 10.
- ↑ a b Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 854.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1472, 1557.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 8 kwietnia 1924 roku, s. 192.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 35 z 8 kwietnia 1924 roku, s. 193.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 11 września 1923 roku, s. 559.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 19 kwietnia 1924 roku, s. 229.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 751.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 59 z 25 czerwca 1924 roku, s. 402.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 8.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 145, 824, 831.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. XII, 519.
- ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 9, 39, 40.
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-03-27]..
- ↑ Rozkaz DOGen. Kielce Nr 96 z 13 sierpnia 1921, pkt 1 Nadesłanie kart kwalifikacyjnych
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-03-27]..
- ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-03-27]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 31 marca 1930 roku, s. 103.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 819.
- ↑ a b Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 lutego 1927 roku, s. 65.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 72 z 3 lipca 1919 roku, poz. 2389.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 436.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 92.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 10 z 15 września 1933 roku, s. 184.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 417.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Dodatek do Nr 9 z 4 lutego 1926 roku, s. 3.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 31 marca 1927 roku, s. 103.
- ↑ a b Księga Cmentarna Katynia 2000 ↓, s. 673.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 71 z 13 listopada 1923 roku, s. 756.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 36 z 9 kwietnia 1924 roku, s. 200.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 84 z 26 sierpnia 1924 roku, s. 476.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 21 z 24 lutego 1925 roku, s. 91.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 39 z 2 kwietnia 1925 roku, s. 187.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 4 z 14 lutego 1930 roku, s. 49.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 11 kwietnia 1927 roku, s. 112.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 sierpnia 1929 roku, s. 255.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. VI.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych piechoty. 5 czerwca 1935. Dodatek bezpłatny dla prenumeratorów „Przeglądu Piechoty”. Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa, 1935. [dostęp 2016-06-05].
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Henryk Moczyński: Służba poborowa. W: Dziesięciolecie Odrodzenia Polskiej Siły Zbrojnej 1918–1928. Henryk Stanisław Mościcki (red.) Włodzimierz Dzwonkowski (red.) Tadeusz Bałaban (red.). Warszawa: Tadeusz Złotnicki, 1928, s. 391–394.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- p
- d
- e