Władimir Gundarcew
![]() Od lewej: Aleksandr Tichonow, Magnar Solberg i Władimir Gundarcew | ||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 13 grudnia 1944 | |||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 25 listopada 2014 | |||||||||||||||||||||
Klub | Dinamo Moskwa | |||||||||||||||||||||
Wzrost | 178 cm | |||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | ||||||||||||||||||||||
![]() ![]() | ||||||||||||||||||||||
|
Władimir Iljicz Gundarcew (ros. Владимир Ильич Гундарцев, ur. 13 grudnia 1944 w Satce, zm. 25 listopada 2014 w Moskwie) – radziecki biathlonista, dwukrotny medalista igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1966 roku, kiedy na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen zdobył brązowy medal w biegu indywidualnym. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Jon Istad z Norwegii i Polak Józef Gąsienica-Sobczak. Na tej samej imprezie wraz z kolegami z reprezentacji zajął czwarte miejsce w sztafecie. Nie wziął udziału w mistrzostwach świata w Altenbergu rok później, wystartował za to na igrzyskach olimpijskich w Grenoble w 1968 roku. W biegu indywidualnym wywalczył tam brązowy medal, przegrywając tylko z Norwegiem Magnarem Solbergiem i swym rodakiem Aleksandrem Tichonowem. Ponadto wspólnie z Tichonowem, Nikołajem Puzanowem i Wiktorem Mamatowem zdobył złoty medal w sztafecie. Swój ostatni sukces osiągnął w 1969 roku, razem z Tichonowem, Mamatowem i Rinatem Safinem zdobywając złoty medal w sztafecie podczas mistrzostw świata w Zakopanem.
Na arenie krajowej Gundracew nigdy nie zdobył indywidualnego tytułu, dwukrotnie za to zwyciężał w sztafecie w latach 1966 i 1967. Po zakończeniu czynnej kariery pracował jako trener w klubie Dinamo Moskwa w latach 1974-1989. Ponadto w latach 1989–1991 był głównym trenerem reprezentacji ZSRR, a w latach 1991–1995 reprezentacji Rosji. Jego podopiecznymi byli między innymi Jewgienij Ried´kin oraz Jurij Kaszkarow.
W 1969 roku został odznaczony Medalem „Za pracowniczą wybitność”, a w 1992 roku tytułem Zasłużonego Trenera Rosji[1].
Osiągnięcia
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1968 | Grenoble | 3. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1966 | Garmisch-Partenkirchen | 3. | nd. | nd. | nd. | 4. | nd. | – |
1969 | Zakopane | – | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Przypisy
- ↑ infosport.ru: ГУНДАРЦЕВ Владимир Ильич (ros.)
Bibliografia
- Vladimir Gundartsev. skisport365.com. [dostęp 2019-11-23]. (ang.).
- Vladimir Gundartsev Bio, Stats, and Results [online], Sports-Reference.com [dostęp 2013-12-12] [zarchiwizowane z adresu 2011-01-21] (ang.).
- p
- d
- e
- p
- d
- e