Aleksandr Tichonow
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 2 stycznia 1947 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | Dynamo Nowosybirsk | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 173 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | 15.01 1978, Ruhpolding | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 24.02 1978, Anterselva (4. miejsce – sprint) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 2.04 1978, Sodankylä | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Strona internetowa |
Aleksandr Iwanowicz Tichonow (ros. Александр Иванович Тихонов, ur. 2 stycznia 1947 we wsi Ujskoje, obwód czelabiński) – rosyjski biathlonista reprezentujący ZSRR. Jeden z najbardziej utytułowanych biathlonistów w historii, pięciokrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Kariera
Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1967 roku, kiedy wspólnie z Wiktorem Mamatowem, Rinatem Safinem i Nikołajem Puzanowem zdobył srebrny medal w sztafecie podczas mistrzostw świata w Altenbergu. Na tych samych mistrzostwach był też dziewiąty w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Luleå razem z kolegami z reprezentacji zdobył złoty medal[1], a indywidualnie był trzeci, za Norwegiem Torem Svendsbergetem i swym rodakiem Jurijem Krakosiewiczem. W tym samym roku wziął też udział w igrzyskach olimpijskich w Grenoble, stając na podium w obu konkurencjach. Najpierw był drugi w biegu indywidualnym, rozdzielając Magnara Solberga i rodaka Władimira Gundarcewa, tracąc do zwycięzcy 54,5 sekundy. Następnie razem z Gundarcewem, Mamatowem i Puzanowem zwyciężył w sztafecie.
Na rozgrywanych w 1969 roku mistrzostwach świata w Zakopanem odniósł podwójne zwycięstwo. Oprócz kolejnego triumfu w drużynie zwyciężył też w biegu indywidualnym, wyprzedzając Rinata Safina i Magnara Solberga. Wyniki ten powtórzył rok później, podczas mistrzostw świata w Östersund. Trzeci z rzędu złoty medal w sztafecie na imprezie tego cyklu zdobył na mistrzostwach świata w Hämeenlinna w 1971 roku. W biegu indywidualnym tym razem zajął drugie miejsce, ulegając tylko Dieterowi Speerowi z NRD.
W 1972 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Sapporo, gdzie razem z Mamatowem, Safinem i Iwanem Biakowem zdobył kolejne złoto w sztafecie. Indywidualnie zajął czwarte miejsce, przegrywając walkę o podium z Larsem-Göranem Arwidsonem ze Szwecji. Dwa złote medale wywalczył również na mistrzostwach świata w Lake Placid w 1973 roku. Indywidualnie wyprzedził Giennadija Kowalowa i Tora Svendsbergeta. Zwycięska sztafeta ZSRR wystąpiła w składzie: Aleksandr Tichonow, Rinat Safin, Jurij Kołmakow i Giennadij Kowalow.
Z mistrzostw świata w Mińsku w 1974 roku po raz pierwszy od 7 lat wrócił bez indywidualnego medalu. W debiutującym w programie sprincie był jedenasty, a w biegu indywidualnym był piąty, za to w sztafecie ponownie zwyciężył. Podobne wyniki uzyskał podczas mistrzostw świata w Anterselvie rok później, gdzie zajmował siódme miejsce w biegu indywidualnym, szóste w sprincie oraz drugie w sztafecie.
Podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku w 1976 roku ponownie był członkiem zwycięskiej sztafety. W biegu indywidualnym zajął piąte miejsce. Z uwagi na brak sprintu w programie olimpijskim w tym samym roku zorganizowano mistrzostwa świata w Anterselvie, gdzie rozegrano tylko tę konkurencję. Tichonow zwyciężył, wyprzedzając dwóch innych reprezentantów ZSRR: Aleksandra Jelizarowa i Nikołaja Krugłowa. Swój ostatni indywidualny złoty medal zdobył na mistrzostwach świata w Vingrom w 1977 roku. Ponownie był tam najlepszy w sprincie, plasując się przed Aleksandrem Uszakowem i Nikołajem Krugłowem. Ponadto zwyciężył w sztafecie, a w biegu indywidualnym był trzeci, za Heikkim Ikolą z Finlandii i Norwegiem Sigleifem Johansenem.
Bez medalu wrócił za to z mistrzostw świata w Hochfilzen w 1978 roku, gdzie w konkurencjach indywidualnych plasował się poza czołową dziesiątką, a w sztafecie reprezentacja ZSRR zajęła czwarte miejsce. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Ruhpolding był drugi w biegu indywidualnym, przegrywając tylko z Klausem Siebertem z NRD. Wspólnie z kolegami z reprezentacji zdobył też brązowy medal w sztafecie. Ostatni sukces osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid w 1980 roku, gdzie wspólnie z Władimirem Alikinem, Władimirem Barnaszowem i Anatolijem Alabjewem zdobył swój czwarty złoty medal olimpijski. Wystartował tam też w sprincie, kończąc rywalizację na dziewiątej pozycji. Podczas ceremonii otwarcia tych igrzysk był chorążym reprezentacji ZSRR[2]. W 1980 roku zakończył karierę.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 15 stycznia 1978 roku w Ruhpolding, zajmując szóste miejsce w sztafecie. Pierwsze punkty wywalczył 24 lutego 1978 roku w Anterselvie, gdzie był czwarty w sprincie. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz stanął 2 kwietnia 1978 roku w Sodankylä, kończąc rywalizację w sprincie na trzeciej pozycji. W kolejnych startach jeszcze trzy razy plasował się w czołowej trójce: 21 stycznia 1979 roku w Anterselvie i 6 kwietnia 1979 roku w Bardufoss wygrał bieg indywidualny, a 28 stycznia 1979 roku w Ruhpolding był drugi w tej konkurencji. W klasyfikacji generalnej sezonu 1978/1979 był czwarty.
Poza sportem
Był wielokrotnie odznaczany. Otrzymał między innymi: Medal „Za pracowniczą wybitność” (1968), Order Czerwonej Gwiazdy (1969), Medal „Za pracowniczą dzielność” (1972), Order Czerwonego Sztandaru Pracy (1976), Order Lenina (1980) i Order Przyjaźni (1999)[3].
W maju 2002 został wybrany na wiceprezydenta Międzynarodowej Unii Biathlonu (IBU). Przez kilka lat mieszkał w Austrii.
W 2002 roku został aresztowany w związku z podejrzeniami o udział w próbie zabójstwa gubernatora obwodu kemerowskiego, Amana Tulejewa[4]. Tichonow nie przyznał się do winy, mimo to w 2007 roku został skazany na 3 lata pozbawienia wolności za próbę otrucia Tulejewa. Na mocy amnestii nie odbył kary[5].
Osiągnięcia
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1968 | Grenoble | 2. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1972 | Sapporo | 4. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1976 | Innsbruck | 5. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1980 | Lake Placid | 9. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1967 | Altenberg | 9. | nd. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1969 | Zakopane | 1. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1970 | Östersund | 1. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1971 | Hämeenlinna | 2. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1973 | Lake Placid | 1. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1974 | Mińsk | 5. | 11. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1975 | Anterselva | 7. | 6. | nd. | nd. | 2. | nd. | – |
1976 | Anterselva | nd. | 1. | nd. | nd. | nd. | nd. | – |
1977 | Vingrom | 3. | 1. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
1978 | Hochfilzen | 17. | 17. | nd. | nd. | 4. | nd. | – |
1979 | Ruhpolding | 2. | 6. | nd. | nd. | 3. | nd. | – |
Rok | Miejscowość | Konkurencje | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
IN | SP | PU | MS | RL | MR | SR | ||
1968 | Luleå | 3. | nd. | nd. | nd. | 1. | nd. | – |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon | Miejsce |
---|---|
1977/1978 | 7. |
1978/1979 | 4. |
1979/1980 | – |
Miejsca na podium chronologicznie
Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Lokata | Pudła | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | 2 kwietnia | 1978 | ![]() | Sprint na 10 km | 3. | 1 | 32:00,2 | +1:01,5 | Władimir Barnaszow |
2. | 21 stycznia | 1979 | ![]() | Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 1 | ? | – | – |
3. | 28 stycznia | 1979 | ![]() | Bieg indywidualny na 20 km | 2. | 0+0+2+0 | 1:07:40,1 | +1:42,0 | Klaus Siebert |
4. | 6 kwietnia | 1979 | ![]() | Bieg indywidualny na 20 km | 1. | 2 | 1:06:45,0 | – | – |
Przypisy
- ↑ 01.03.1968. Молодежный чемпионат мира (U-21) 1968. Эстафета. Лулео. Юниоры (ros.)
- ↑ Soviet Union Olympics Sports-Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-04-17)]. (ang.).
- ↑ comstar.ru: ТИХОНОВ Александр Иванович. biograph.comstar.ru. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-09)]. (ros.).
- ↑ BBC News: Russian biathlete held in poison plot (ang.)
- ↑ BBC News: Russian biathlon star avoids jail (ang.)
Bibliografia
- Aleksandr Tikhonov. skisport365.com. [dostęp 2019-11-22]. (ang.).
- Aleksandr Tikhonov Biography and Olympic Results. Olympics at Sports-Reference.com. [dostęp 2010-09-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-25)]. (ang.).
- p
- d
- e
- p
- d
- e
- p
- d
- e
|
- p
- d
- e