Indywidualne Mistrzostwa Świata w Ice Speedwayu 1970
| |||
Dyscyplina | Ice speedway | ||
---|---|---|---|
Organizator | |||
Szczegóły turnieju | |||
Zamknięcie (finał) | 8 marca 1970 | ||
Liczba zawodników | 16 + rezerwowy | ||
![]() | Antonín Šváb | ||
![]() | Gabdrachman Kadyrow | ||
![]() | Kurt Westlund |
Indywidualne Mistrzostwa Świata w ice speedwayu 1970 – cykl zawodów motocyklowych na lodzie, mający na celu wyłonienie medalistów indywidualnych mistrzostw świata w sezonie 1970. Tytuł wywalczył Antonín Šváb z Czechosłowacji.
Historia i zasady
Jednodniowy finał rozegrany w szwedzkim Nässjö poprzedziły dwa dwudniowe półfinały rozgrywane w RFN i Związku Radzieckim. Z każdego półfinału mogło awansować maksymalnie dwóch reprezentantów jednego państwa.
- Półfinał w Inzell (21–22 lutego)
W półfinale brali udział zawodnicy z RFN, Szwecji, Związku Radzieckiego, Czechosłowacji i Wielkiej Brytanii. Najlepszym okazał się Szwed Kurt Westlund z 29 punktami na koncie, z kompletem w pierwszym dniu zmagań, w drugim zdobywając 14 punktów, ulegając jednie Gabdrachmanowi Kadyrowowi, który gromadząc 28 oczek zakończył półfinał na 2 miejscu. 3. miejsce zajął jego rodak Walerij Katiużanski.
- Półfinał w Ufie (21–22 lutego)
Uczestnikami półfinału byli zawodnicy Związku Radzieckiego, Szwecji, Czechosłowacji, Bułgarii, Mongolii, Węgier i Finlandii. Dwa pierwsze miejsca zajęli zawodnicy gospodarzy: Jurij Dubinin i Jurij Łombocki. Trzecim zawodnikiem w klasyfikacji dwudniowych zawodów był Antonín Šváb[1].
- Finał (8 marca)
Zawody zostały rozegranie na trzystumetrowym torze, który charakteryzował się krótkimi prostymi i wąskimi wirażami o dużym promieniu, które nie sprzyjały wyprzedzaniu. Mistrzem świata z kompletem 15 punktów został Antonín Šváb, uczestnik wszystkich dotychczasowych mistrzostw świata i Europy. Już w pierwszej serii startów Czech pokonał obrońcę tytułu – Kadyrowa, który na starcie otworzył gaz tak gwałtownie, że jego motocykl postawiło do pionu, przez co nie liczył się w walce o biegowe zwycięstwo, a wywalczył 2 punkty po wyprzedzeniu Szwedów Samuelssona i Johanssona. Stracony punkt i wygrane pozostałe biegi pozwoliły Kadyrowowi zdobyć tytuł wicemistrzowski. O przyznaniu brązowego medalu zdecydował bieg dodatkowy w którym Kurt Westlund pokonał Conny'ego Samuelssona[2].
Uczestnicy
Obsada mistrzostw została ustalona na podstawie półfinałów rozegranych w RFN i Związku Radzieckim. Z każdego półfinału awansowało po 8 zawodników, przy czym nie więcej niż dwóch z każdego kraju[3]. Zakwalifikowanego do finału Mongoła Dżalbugijna Serdżbudee zastąpił Fin Esko Koponen. W finale zawodnikiem rezerwowym był Olle Åhnström.
Zakwalifikowani zawodnicy
|
|
Terminarz
Etap | Data | Stadion | Miasto | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|
Półfinał | 21–22 lutego | Eisstadion | ![]() | ![]() |
Półfinał | 21–22 lutego | Stroitiel | ![]() | ![]() |
Finał | 8 marca | Motorstadion | ![]() | ![]() |
Klasyfikacja końcowa
Poz | Zawodnik | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | + | Punkty |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() | 3 | 3 | 3 | 3 | 3 | 15 | |
2 | ![]() | 2 | 3 | 3 | 3 | 3 | 14 | |
3 | ![]() | 3 | 3 | 1 | 3 | 2 | 3 | 12+3 |
4 | ![]() | 1 | 3 | 3 | 2 | 3 | 2 | 12+2 |
5 | ![]() | d | 2 | 2 | 3 | 2 | 9 | |
6 | ![]() | 3 | 2 | 0 | 2 | 2 | 9 | |
7 | ![]() | 3 | 2 | 1 | 1 | 2 | 9 | |
8 | ![]() | 0 | 1 | 2 | 2 | 3 | 8 | |
9 | ![]() | 2 | 1 | 2 | 1 | ns | 6 | |
10 | ![]() | 2 | 0 | 1 | 2 | 1 | 6 | |
11 | ![]() | u | 1 | 3 | 1 | 1 | 6 | |
12 | ![]() | 2 | 0 | 2 | 0 | 1 | 5 | |
13 | ![]() | 1 | 2 | 1 | d | d | 4 | |
14 | ![]() | 1 | 1 | 0 | 0 | 1 | 3 | |
15 | ![]() | 0 | 0 | 0 | 1 | 0 | 1 | |
16 | ![]() | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 1 | |
17 | ![]() | ns | ns | ns | ns | 0 | 0 |
Przypisy
Bibliografia
- Icespeedway 1970 (ang.)
- p
- d
- e