Indywidualne Mistrzostwa Świata w Ice Speedwayu 1968
| |||
Dyscyplina | Ice speedway | ||
---|---|---|---|
Organizator | |||
Szczegóły turnieju | |||
Pierwsze zawody | 20 lutego 1968 | ||
Zamknięcie (finał) | 25 lutego 1968 | ||
Liczba zawodników | 16 + zawodnik rezerwowy (32 w eliminacjach) | ||
![]() | Gabdrachman Kadyrow | ||
![]() | |||
![]() | Boris Samorodow |
Indywidualne Mistrzostwa Świata na lodzie 1968 – cykl zawodów motocyklowych na lodzie, mający na celu wyłonienie medalistów indywidualnych mistrzostw świata w sezonie 1968. Rozegrano cztery turnieje finałowe. Tytuł wywalczył Gabdrachman Kadyrow ze Związku Radzieckiego.
Historia i zasady
Po raz pierwszy półfinał mistrzostw został rozegrany poza granicami Związku Radzieckiego. W zachodnioniemieckim Inzell zwyciężył Jurij Dudorin[1], drugi półfinał rozgrywany w Sterlitamaku wygrał Władimir Cybrow. Seria finałowa składała się z czterech jednodniowych rund, spośród których dwie zostały rozegrane na stadionie Stroitiel w Saławacie, dwie kolejne na stadionie Stroitiel w Ufie. Zachowano wprowadzony rok wcześniej system punktacji, liczyły się punkty biegowe zdobyte w rundach finałowych, przy czym w końcowej klasyfikacji odrzucano najsłabszy rezultat.
- Pierwszy finał (20 lutego)
Z kompletem punktów wygrał Gabdrachman Kadyrow, przed Jurijem Dudorinem i Antonínem Švábem, który zdobyli 12 oczek. Po trzech wygranych biegach z rzędu Władimira Cybrowa napotkały problemy techniczne, z powodu których nie ukończył pozostałych dwóch biegów.
- Drugi finał (21 lutego)
Z 15 punktami na koncie rundę wygrał aktualny mistrz świata – Boris Samorodow, o punkt przed Kadyrowem i 2 punkty przed Cybrowem. W ten sposób wyłoniła się trójka walcząca o końcowy triumf w finałach w Ufie.
- Trzeci finał (24 lutego)
Cybrow wygrał maksymalną liczbą punktów, mając ich o 2 więcej niż Samorodow i Dudorin. W klasyfikacji przejściowej po tym etapie Kadyrow miał 40 punktów, Samorodow 38, Cybrow i Dudorin 37.
- Czwarty finał (25 lutego)
Walka o tytuł mistrzowski trwała do ostatniego biegu rundy zasadniczej. W 20. biegu spotkali się czterej najlepsi zawodnicy. Na prowadzenie wysunął się startujący z wewnętrznego pola Cybrow. Zajmującemu drugie miejsce i próbującemu go wyprzedzić Kadyrowowi, przyszło jednak częściej odpierać ataki jadącego na trzecim miejscu Samorodowa. W biegu nie liczył się Dudorin. Po wygranej przez Cybrowa gonitwie, dającej mu zwycięstwo w rundzie, nadeszła kolej na bieg dodatkowy o mistrzostwo świata, bowiem podobnie jak Kadyrow, zgromadził 43 punkty. Oddawszy swe siły w poprzednim biegu Cybrow nie był w stanie stawić skutecznego oporu dopingowanemu przez miejscowych kibiców Kadyrowem, który wywalczył drugi tytuł mistrzowski[2].
Zawodnicy
Obsada mistrzostw została ustalona na podstawie eliminacji rozegranych w Inzell i Sterlitamaku. W rozgrywkach finałowych wystąpili przedstawiciele ośmiu państw, po raz pierwszy zakwalifikował się do nich reprezentant Bułgarii[3].
- Stali uczestnicy
ZSRR – Władimir Cybrow, Jurij Dudorin, Gabdrachman Kadyrow, Boris Samorodow
Czechosłowacja – Antonín Kasper, Stanislav Kubíček, Antonín Šváb
Finlandia – Esko Koponen, Reima Lohkovuori
NRD – Hans-Jürgen Fritz, Peter Liebing
Szwecja – Yngve Nilsson, Kurt Westlund
Bułgaria – Stojan Christow
Mongolia – Dżalbugijn Serdżbudee
RFN – Peter Knott
- Zawodnik rezerwowy
Finlandia – Juhani Taipale
Terminarz
Lp. | Data | Stadion | Miasto | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|
półfinał | 11 – 12 lutego | Eisstadion | ![]() | ![]() |
półfinał | b.d. | Stroitiel | ![]() | ![]() |
1 | 20 lutego | Stroitiel | ![]() | ![]() |
2 | 21 lutego | Stroitiel | ![]() | ![]() |
3 | 24 lutego | Stroitiel | ![]() | ![]() |
4 | 25 lutego | Stroitiel | ![]() | ![]() |
Klasyfikacja końcowa
Poz | Zawodnik | 1
| 2
| 3
| 4
| Punkty |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() | 15 | 14 | 11 | 14 | 43+3 |
2 | ![]() | 9 | 13 | 15 | 15 | 43+2 |
3 | ![]() | 10 | 15 | 13 | 13 | 41 |
4 | ![]() | 12 | 12 | 13 | 11 | 37 |
5 | ![]() | 12 | 11 | 10 | 11 | 34 |
6 | ![]() | 6 | 8 | 11 | 10 | 29 |
7 | ![]() | 11 | 7 | 6 | 9 | 27 |
8 | ![]() | 9 | 9 | 9 | 9 | 27 |
9 | ![]() | 5 | 8 | 5 | 7 | 20 |
10 | ![]() | 6 | 6 | 6 | ns | 18 |
11 | ![]() | 7 | 3 | 6 | 4 | 17 |
12 | ![]() | 8 | 4 | 3 | 2 | 15 |
13 | ![]() | 2 | 2 | 5 | 6 | 13 |
14 | ![]() | 2 | 2 | 5 | 4 | 11 |
15 | ![]() | 4 | 2 | ns | 4 | 10 |
16 | ![]() | 1 | 4 | 1 | 0 | 6 |
17 | ![]() | ns | ns | 1 | 1 | 2 |
Przypisy
Bibliografia
- Icespeedway 1968 (ang.)
- SPEEDWEEK - Stand für Eisspeedway-GP 1968. speedweek.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-30)]. (niem.)
- p
- d
- e