Marmon-Herrington Armoured Car
![]() Marmon-Herrington Mk IVF w muzeum Jad la-Szirjon | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Typ pojazdu | |||
Trakcja | kołowa | ||
Załoga | 4 (Mk I-II) | ||
Historia | |||
Produkcja | 1940-1943 | ||
Egzemplarze | ponad 5600 | ||
Dane techniczne | |||
Silnik | silnik benzynowy Ford V8 o mocy 85 KM (63 kW) (Mk I-III) | ||
Pancerz | do 12 mm (Mk I-III) | ||
Długość | 5,18 m (Mk II) | ||
Szerokość | 2,00 m (Mk II) | ||
Wysokość | 2,67 m (Mk II) | ||
Masa | 6,1 t (Mk II-III) | ||
Moc jedn. | 13,9 KM/t (Mk II-III) | ||
Osiągi | |||
Prędkość | 80 km/h | ||
Zasięg pojazdu | 322 km | ||
Dane operacyjne | |||
Uzbrojenie | |||
1-2× karabin maszynowy Vickers (Mk I-III), 1-2× karabin maszynowy Bren (Mk II), 1× karabin maszynowy Browning M1919 (Mk IV), 1× karabin przeciwpancerny Boys (Mk II-III), 1× armata 2-funtowa (Mk IV) | |||
Użytkownicy | |||
Związek Południowej Afryki, Wielka Brytania | |||
|
Marmon-Herrington Armoured Car[1] (South African Reconnaissance Vehicle[2]) – samochód pancerny konstrukcji południowoafrykańskiej z okresu II wojny światowej. Pojazdy wykorzystywane były przez armię brytyjską oraz inne formacje alianckie głównie podczas kampanii afrykańskiej, a na mniejszą skalę także podczas walk na Dalekim Wschodzie.
W 1938 roku rząd południowoafrykański zlecił rozpoczęcie prac mających na celu skonstruowanie własnego samochodu pancernego. Projekt rozwijał się powoli do czasu wybuchu II wojny światowej w 1939 roku. Pierwsze egzemplarze pojazdu gotowe były w 1940 roku. Jako że przemysł w kraju nie był zdolny do masowej produkcji tego typu pojazdów, większość komponentów do jego produkcji była sprowadzana. Podwozia produkowane były w zakładach Ford w Kanadzie, układ przeniesienia napędu w zakładach Marmon-Herrington w Stanach Zjednoczonych, podczas gdy uzbrojenie sprowadzano z Wielkiej Brytanii. W Związku Południowej Afryki produkowano jedynie płyty stalowe na opancerzenie oraz montowano pojazdy.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/A_Marmon-Herrington_Mk_II_armoured_car_armed_with_an_Italian_Breda_20mm_gun%2C_near_Tobruk%2C_Libya%2C_8_May_1941._E2872.jpg/250px-A_Marmon-Herrington_Mk_II_armoured_car_armed_with_an_Italian_Breda_20mm_gun%2C_near_Tobruk%2C_Libya%2C_8_May_1941._E2872.jpg)
Pierwsze samochody, oznaczane jako South African Reconnaissance Vehicle Mk I, posiadały napęd tylko na jedną oś, a ich uzbrojenie stanowiły dwa karabiny maszynowe Vickers. Pojazdy te wzięły udział w walkach we wschodniej Afryce, po czym większość wróciła do Związku Południowej Afryki, gdzie wykorzystywano je do celów szkoleniowych. Kolejna wersja, Mk II posiadała już napęd na cztery koła i uzbrojona była dodatkowo w karabin przeciwpancerny Boys. Pojazdy te trafiły na front północnoafrykański, gdzie były najliczniej używanymi alianckimi pojazdami rozpoznawczymi w początkowej fazie wojny. W najliczniej produkowanej wersji Mk III pojazdy różniły się głównie krótszym rozstawem osi. Ostatnia z produkowanych seryjnie wersji, Mk IV została całkowicie przeprojektowana. Posiadała ona nadwozie samonośne, silnik umieszczono w tylnej części pojazdu, a podstawowym uzbrojeniem samochodu była armata 2-funtowa. Zaprojektowane zostały także kolejne wersje pojazdu, które nigdy jednak nie wyszły poza stadium prototypu, m.in. 8-kołowa wersja Mk VI.
Przypisy
Bibliografia
- South Africa's Marmon-Herrington armored cars [online], World War II Vehicles [dostęp 2010-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2010-06-13] (ang.).
- Marmon Herrington Armoured Cars. W: Chris Bishop: The encyclopedia of weapons of World War II. Metrobooks, 2002, s. 88. ISBN 1-58663-762-2.
- p
- d
- e
Czołgi lekkie | |
---|---|
Czołgi pościgowe (Czołgi szybkie) |
|
Czołg piechoty | |
Czołgi średnie | |
Opancerzone samochody rozpoznawcze | |
Lekkie opancerzone samochody zwiadowcze |
|
Samochody pancerne |
|
Działa samobieżne | |
Niszczyciele czołgów |
|
Gąsienicowe transportery opancerzone | |
Kołowe transportery opancerzone | |
Inne pojazdy | |
Pojazdy prototypowe i eksperymentalne |