Jan Klejszmit
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1947 | ||
---|---|---|---|
Przebieg służby | |||
Lata służby | 1965–2006 | ||
Siły zbrojne | |||
Jednostki | • 12 DZ | ||
Stanowiska | • dowódca plutonu w pz | ||
Późniejsza praca | • kanclerz Wojskowej Akademii Technicznej | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Jan Stefan Klejszmit (ur. 3 stycznia 1947 roku w Gdańsku) – generał dywizji Wojska Polskiego, dowódca 41 pułku zmechanizowanego (1980–1984), zastępca komendanta Akademii Obrony Narodowej ds. ogólnych (2001–2004), dowódca Garnizonu Warszawa (2004–2006).
Życiorys
W latach 1965–1968 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki, a od 1967 Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu. Na stopień podporucznika promowany w roku 1968 przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego[1]. Zawodową służbę wojskową rozpoczął jako dowódca plutonu piechoty zmotoryzowanej w 41 pułku zmechanizowanym, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie. Następnie został wyznaczony na stanowisko dowódcy kompanii piechoty tego pułku. W 1974 awansowany na stopień kapitana[1]. W tym samym roku został skierowany do Stargardu Szczecińskiego, gdzie objął stanowisko dowódcy batalionu w 9 pułku zmechanizowanym, którym był do 1975. Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego w Warszawie objął obowiązki szefa sztabu – zastępcy dowódcy 5 pułku zmechanizowanego, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie. W 1979 roku otrzymał awans na stopień majora[1].
W latach 1980–1984 był dowódcą 41 pułku zmechanizowanego, 12 Dywizja Zmechanizowana w Szczecinie. Dowodzona przez niego jednostka dwukrotnie zdobyła tytuł przodującego pułku w Pomorskim Okręgu Wojskowym oraz uznana została za przodujący pułk w Wojsku Polskim[1]. W 1983 roku został awansowany na stopień podpułkownika[2]. Od 1984 do 1986 roku pełnił obowiązki szefa sztabu 12 Dywizji Zmechanizowanej[3]. W 1986 roku objął obowiązki zastępcy komendanta ds. liniowych Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi i pełnił je do 1993. W 1987 roku otrzymał awans na stopień pułkownika[2]. Przez cztery kolejne lata (1993–1997) był zastępcą rektora ds. ogólnych Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. Absolwent Podyplomowych Studiów Operacyjno Strategicznych (PSOS) w Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, po czym powrócił na WAT na stanowisko zastępcy komendanta[1].
3 maja 1997 roku z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Aleksandra Kwaśniewskiego otrzymał akt mianowania na stopień generała brygady i objął stanowisko komendanta – zastępcy dowódcy Garnizonu Warszawa. W roku 1999 dowodzona przez niego jednostka wyróżniona została „Znakiem Honorowym Sił Zbrojnych RP”. Brał czynny udział w zabezpieczeniu trzech pielgrzymek papieża do Polski[4]. W tym okresie członek prezydium Polskiego Związku Podnoszenia Ciężarów, członek Okręgowej Mazowieckiej Rady Łowieckiej, prezes Okręgowego Związku Strzelectwa Sportowego, prezes Wojskowego Koła Łowieckiego[4]. Od 2001 pełnił funkcję zastępcy komendanta Akademii Obrony Narodowej ds. ogólnych[1]. W maju 2004 objął obowiązki zastępcy dowódcy Garnizonu Warszawa, a 15 sierpnia 2005 roku przyjął z rąk prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego akt mianowania na stopień generała dywizji[5]. Od września 2004 roku do grudnia 2006 roku pełnił funkcję dowódcy Garnizonu Warszawa[1][6]. Jako dowódca Garnizonu Warszawa uczestniczył w spotkaniach z Janem Pawłem II i jego następcą Benedyktem XVI. Był świadkiem uroczystego otwarcia cmentarzy wojskowych w Charkowie, Miednoje, Katyniu i we Lwowie[4]. Po przejściu w stan spoczynku, podjął pracę w WAT, gdzie został kanclerzem uczelni[7][8][9].
Żonaty, dwoje dzieci: syn – oficer WP, chirurg; córka – oficer WP, absolwentka wydziału lekarskiego Akademii Medycznej w Łodzi[10]. Zamiłowania - żeglarstwo, tenis i łowiectwo[11].
Awanse[1]
podporucznik – 1968
porucznik – 1971
kapitan – 1975
major – 1979
podpułkownik – 1983
pułkownik – 1987
generał brygady – 1997[11]
generał dywizji – 15 sierpnia 2005[12]
Służba wojskowa[1]
- 1968-1970 – dowódca plutonu piechoty zmechanizowanej w 41 pułku zmechanizowanym, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie
- 1970-1974 – dowódca kompanii piechoty zmechanizowanej w 41 pułku zmechanizowanym, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie
- 1974-1978 – dowódca batalionu w 9 pułku zmechanizowanym w Stargardzie Szczecińskim
- 1978-1980 – szef sztabu – zastępca dowódcy 5 pułku zmechanizowanego, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie
- 1980-1984 – dowódca 41 pułku zmechanizowanego, 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie
- 1984-1986 – szef sztabu 12 Dywizji Zmechanizowanej w Szczecinie
- 1986-1993 – zastępca komendanta Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi
- 1993-1997 – zastępca rektora Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie
- 1997-2001 – komendant – zastępca dowódcy Garnizonu Warszawa
- 2001-2004 – zastępca komendanta Akademii Obrony Narodowej w Warszawie
- 2004-2006 – dowódca Garnizonu Warszawa
Ordery, odznaczenia i wyróżnienia
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)[13][14]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- Złoty Krzyż Zasługi[1]
- Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”[8]
- Srebrny Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Brązowy Medal Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny
- Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju”[8]
- wpis do Księgi Honorowej Wojska Polskiego – 2006[15]
- Medal „Milito Pro Christo” – 2011[16]
- dwukrotny tytuł „Przodujący Oddział” Pomorskiego Okręgu Wojskowego – (1983-1984)[1]
- tytuł „Przodujący Oddział” w Siłach Zbrojnych RP – 1984[1]
- Odznaka Skoczka Spadochronowego Wojsk Powietrznodesantowych – 1967
- Znak Honorowy Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej – 1999[1]
- Odznaka pamiątkowa 41 pułku zmechanizowanego – 1980 ex officio
- Odznaka pamiątkowa Garnizonu Warszawa – 2004 ex officio
- Honorowa Odznaka Organizacyjna „Za Zasługi dla Federacji Stowarzyszeń Rezerwistów i Weteranów Sił Zbrojnych RP” – 2013[17]
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n Jędrzejko, Krogulski, Paszkowski 2002 ↓, s. 200.
- ↑ a b Msza św. w intencji Dowódców Garnizonu Warszawa - 3 stycznia 2007. katedrapolowa.pl. [dostęp 2022-04-22].
- ↑ Faszcza 2015 ↓, s. 51.
- ↑ a b c Biuletyn Akademii Obrony Narodowej 2002 ↓, s. 8.
- ↑ Prezydent RP wręczył akty nominacji generalskich oraz ordery i odznaczenia podczas uroczystości z okazji Święta Wojska. prezydent.pl, 2022-04-22. [dostęp 2022-04-20].
- ↑ Komorowski 2008 ↓, s. 55.
- ↑ Komorowski 2009 ↓, s. 236.
- ↑ a b c Władze Wojskowej Akademii Technicznej [online], www.wat.edu.pl [dostęp 2022-04-22] (ang.).
- ↑ Jasiński 2013 ↓, s. 32.
- ↑ Ludzie PSPR. polskipr.pl, 2022-04-22. [dostęp 2022-04-23].
- ↑ a b proba2 [online], www.katedrapolowa.pl [dostęp 2022-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-04] (ang.).
- ↑ M.P. z 2005 r. nr 51, poz. 697
- ↑ M.P. z 2000 r. nr 43, poz. 843
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 października 2000 r. o nadaniu orderów - Metryka - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych [online], www.infor.pl [dostęp 2017-11-18] (ang.).
- ↑ Komorowski 2007 ↓, s. 198.
- ↑ Wojskowa Akademia Techniczna, Państwowa i Ochotnicza Straż Pożarna zostali uhonorowani dyplomem „Benemerenti” Ordynariatu Polowego Wojska Polskiego [online], skmponz.pl [dostęp 2022-04-22] (ang.).
- ↑ Odznaki FSRiW SZ RP [online], www.wat.edu.pl [dostęp 2022-04-22] (ang.).
Bibliografia
- Dariusz Faszcza: 12 Szczecińska Dywizja Zmechanizowana. 70 lat służby na Pomorzu Zachodnim (1945-2015). Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2015. ISBN 978-83-63755-75-1.
- Mariusz Jędrzejko, Mariusz Krogulski, Marek Paszkowski: Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej (1989-2002). Warszawa: Von Borowiecky, 2002. ISBN 83-87689-46-7.
- dr Grzegorz Jasiński (red.): Kronika Wojska Polskiego 2012. Warszawa: Wojskowe Centrum Edukacji Obywatelskiej, 2013, s. 32. ISSN 1734-2317.
- Krzysztof Komorowski (red.): Kronika Wojska Polskiego 2008. Warszawa: Ministerstwo Obrony Narodowej – Wojskowe Biuro Badań Historycznych, 2009, s. 236. ISSN 1734-2317.
- Krzysztof Komorowski (red.): Kronika Wojska Polskiego 2007. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2008, s. 55. ISSN 1734-2317.
- Krzysztof Komorowski (red.): Kronika Wojska Polskiego 2006. Warszawa: Fundacja Polonia Militaris, 2007, s. 198. ISSN 1734-2317.
- O zmianach organizacyjnych w Akademii, „Biuletyn Akademii Obrony Narodowej”, Warszawa 2002, ISSN 1642-0128 .
- Katedra polowa Wojska Polskiego - gen. dyw. Jan Klejszmit. katedrapolowa.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-11-22)].
- Dziennik Urzędowy Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” z 2000, 2005
Linki zewnętrzne
- gen. dyw. Jan Klejszmit, dowódca garnizonu Warszawa (2006), fotografia (1)
- gen. dyw. Jan Klejszmit, dowódca garnizonu Warszawa (2006), fotografia (2)
- gen. dyw. w st. spocz. Jan Klejszmit, kanclerz WAT (L) (2015), fotografia (3)
- gen. dyw. w st. spocz. Jan Klejszmit, kanclerz WAT (P2) (2011), fotografia (4)