Seftriakson
![]() | |
![]() | |
Klinik verisi | |
---|---|
Telaffuz | /ˌsɛftraɪˈæksoʊn/ |
Ticari adlar | Novosef, iesef ve diğerleri |
AHFS/Drugs.com | Monografi |
MedlinePlus | a685032 |
Lisans veri |
|
Gebelik kategorisi |
|
Uygulama yolu | İntravenöz, intramüsküler |
İlaç sınıfı | Üçüncü nesil sefalosporin |
ATC kodu |
|
Hukuki durum | |
Hukuki durum |
|
Farmakokinetik veri | |
Biyoyararlanım | n/a |
Metabolizma | İhmal edilebilir |
Eliminasyon yarı ömrü | 5,8-8,7 saat[2] |
Boşaltım | 33-67 böbrek, %35-45 safra |
Tanımlayıcılar | |
| |
CAS Numarası |
|
PubChem CID |
|
IUPHAR/BPS |
|
DrugBank |
|
ChemSpider |
|
UNII |
|
KEGG |
|
ChEBI |
|
ChEMBL |
|
CompTox Bilgi Paneli (EPA) |
|
ECHA Bilgi Kartı | 100.070.347 ![]() |
Kimyasal ve fiziksel veriler | |
Formül | C18H18N8O7S3 |
Mol kütlesi | 554,57 g·mol−1 |
3D model (JSmol) |
|
| |
|
Seftriakson, bir dizi bakteriyel enfeksiyonun tedavisinde kullanılan üçüncü nesil bir sefalosporin antibiyotiktir.[3] Bunlar arasında orta kulak enfeksiyonları, endokardit, menenjit, pnömoni, kemik ve eklem enfeksiyonları, karın içi enfeksiyonlar, cilt enfeksiyonları, idrar yolu enfeksiyonları, gonore ve pelvik inflamatuar hastalık yer alır.[3] Ayrıca bazen ameliyattan önce ve ısırık yarasını takiben enfeksiyonu önlemeye çalışmak için kullanılır.[3] Seftriakson damar içine veya kas içine enjeksiyon yoluyla verilebilir.[3]
Yaygın yan etkiler arasında enjeksiyon yerinde ağrı ve alerjik reaksiyonlar yer almaktadır.[3] Diğer olası yan etkiler arasında C. difficile ile ilişkili ishal, hemolitik anemi, safra kesesi hastalığı ve nöbetler yer alır.[3] Penisiline karşı anafilaksi geçirenlerde önerilmez, ancak daha hafif reaksiyonlar geçirenlerde kullanılabilir.[3] İntravenöz formu intravenöz kalsiyum ile birlikte verilmemelidir.[3] Seftriaksonun hamilelik ve emzirme döneminde nispeten güvenli olduğuna dair geçici kanıtlar vardır.[1] Bakterilerin hücre duvarı yapmasını engelleyerek etki gösteren üçüncü nesil bir sefalosporindir.[3]
Seftriakson 1978 yılında patentlenmiş ve 1982 yılında tıbbi kullanım için onaylanmıştır.[4] Dünya Sağlık Örgütünün Temel İlaçlar Listesi'nde yer almaktadır.[5] Jenerik bir ilaç olarak mevcuttur.[3]
Tıbbi kullanım
Seftriakson ve diğer üçüncü nesil antibiyotikler, diğer birçok antibiyotiğe karşı dirençli olma eğiliminde olan organizmaları tedavi etmek için kullanılır.[6] Ortaya çıkan direnç nedeniyle, seftriakson Enterobacter enfeksiyonlarının tedavisinde kullanılmamalıdır.[6] Seftriakson kullanmadan önce bakterinin duyarlılığının belirlenmesi önemlidir.[7] Eğer sepsis düşünülüyorsa, duyarlılık testinden önce ampirik tedaviye başlanabilir.[6]
Tıbbi kullanımlar şunları içerir:[7]
- alt solunum yolu enfeksiyonları
- akut bakteriyel orta kulak iltihabı
- deri ve deri yapısı enfeksiyonları
- idrar yolu enfeksiyonları
- komplike olmayan gonore
- pelvik inflamatuar hastalık
- bakteriyel sepsis
- karın içi enfeksiyonlar
- menenjit
- cerrahi profilaksi
- Lyme hastalığı[3]
Seftriakson ayrıca pnömokoklar, meningokoklar, Haemophilus influenzae ve "duyarlı enterik Gram-negatif çubukların neden olduğu, ancak Listeria monocytogenes'in neden olmadığı" bakteriyel menenjit tedavisinde de tercih edilen bir ilaçtır.[8]
Doksisiklin veya azitromisin ile birlikte seftriakson, komplike olmayan gonore tedavisi için Amerika Birleşik Devletleri Hastalık Kontrol ve Korunma Merkezleri (CDC) tarafından önerilmekteydi. Azitromisine dirençli suşların gelişme riskinin artması ve yüksek doz seftriaksonun yüksek etkinliği nedeniyle kılavuz, daha yüksek doz seftriakson ile mono antibiyotik tedavisi olarak güncellenmiştir.[9]
Aktivite spektrumu
Diğer üçüncü kuşak sefalosporinler gibi seftriakson da Citrobacter spp., Serratia marcescens ve beta-laktamaz üreten Haemophilus ve Neisseria suşlarına karşı aktiftir.[6] Ancak seftazidim ve sefoperazonun aksine seftriaksonun Pseudomonas aeruginosa'ya karşı yararlı bir etkinliği yoktur.[6] Genellikle Enterobacter türlerine karşı aktif değildir ve izolat duyarlı görünse bile direnç gelişmesi nedeniyle Enterobacter enfeksiyonlarının tedavisinde kullanımından kaçınılmalıdır.[6] Citrobacter, Providencia ve Serratia gibi bazı organizmalar sefalosporinaz (sefalosporinleri hidrolize eden ve inaktif hale getiren enzimler) geliştirerek direnç kazanma yeteneğine sahiptir.[6]
Mevcut formlar
Seftriakson intramüsküler veya intravenöz yolla uygulanmak üzere mevcuttur.[7] Kalsiyum içeren seyrelticiler seftriaksonu sulandırmak için kullanılmamalıdır ve seftriakson-kalsiyum çökeltisi oluşabileceğinden, diğer kalsiyum içeren çözeltileri içeren intravenöz hatlara uygulanmamalıdır.[7]
Belirli popülasyonlar
Gebelik
Seftriaksonun gebelik kategorisi B'dir.[1][7] Hayvan çalışmalarında doğum kusurlarına neden olduğu gözlenmemiştir, ancak gebe kadınlarda yapılmış iyi kontrollü çalışma eksikliği vardır.[7]
Emzirme
Anne sütüne "emzirilen bebeklerde advers etkilere neden olması beklenmeyen" düşük konsantrasyonlarda seftriakson geçmektedir.[10][kaynak doğrulanamadı] Üretici, seftriaksonu emziren kadınlara uygularken dikkatli olunmasını önermektedir.[7]
Yeni doğanlar
Hiperbilirubinemik yenidoğanlarda seftriakson kullanımı kontrendikedir.[7] Bilirubin ile yarışabilir ve bilirubinin albümine bağlanmasını engelleyerek bilirubin ensefalopatisi riskini artırabilir.[7]
Yaşlılar
Kullanma talimatına göre, klinik çalışmalar seftriaksonun geriatrik hastalarda etkinlik ve güvenliğinde genç hastalara kıyasla farklılıklar göstermemiştir, ancak "bazı yaşlı bireylerin daha fazla hassasiyeti göz ardı edilemez."[7]
Yan etkiler
Genel olarak iyi tolere edilmesine rağmen, seftriakson ile ilişkili en yaygın advers reaksiyonlar beyaz kan hücresi sayımında değişiklikler, uygulama yerinde lokal reaksiyonlar, döküntü ve ishaldir.[11]
Yan etki insidansı %1'den fazla olanlar:
- Eozinofili (%6)
- Trombositoz (%5,1)
- Karaciğer enzimlerinde yükselmeler (%3,1-3,3)
- İshal (%2,7)
- Lökopeni (%2,1)
- BUN'da yükselme (%1,2)
- Lokal reaksiyonlar: ağrı, hassasiyet, tahriş (%1)
- Kızarıklık (%1,7)[11]
Daha az sıklıkla bildirilen bazı advers olaylar (insidans <%1) flebit, kaşıntı, ateş, titreme, bulantı, kusma, bilirubin yükselmesi, kreatinin yükselmesi, baş ağrısı ve baş dönmesini içerir.[11]
Seftriakson safrada çökelebilir ve özellikle çocuklarda safra çamuru, safra psödolitiazisi ve safra taşlarına neden olabilir. Hipoprotrombinaemi ve kanama spesifik yan etkilerdir. Hemoliz bildirilmiştir.[12][13][14] Ayrıca çocuklarda post böbrek yetmezliğine neden olduğu bildirilmiştir.[15] Diğer antibiyotikler gibi seftriakson kullanımı da hafif ishalden ölümcül kolite kadar değişen Clostridium difficile ile ilişkili ishale neden olabilir.[11]
Kontrendikasyonlar
Seftriakson, seftriakson veya formülasyonun herhangi bir bileşenine karşı alerjisi olanlarda kullanılmamalıdır. Penisilinler ve üçüncü kuşak sefalosporinler arasında ihmal edilebilir düzeyde çapraz reaktivite olmasına rağmen,[8][16] penisiline duyarlı hastalarda seftriakson kullanılırken dikkatli olunmalıdır.[11] Daha önce ciddi penisilin alerjisi geçirmiş kişilerde dikkatli kullanılmalıdır. Hiperbilirubinemik yenidoğanlarda, özellikle prematüre olanlarda kullanılmamalıdır, çünkü seftriaksonun bilirubini albümin bağlanma bölgelerinden uzaklaştırdığı ve potansiyel olarak bilirubin ensefalopatisine neden olduğu bildirilmiştir. Yenidoğanlarda (≤28 gün) intravenöz kalsiyum içeren çözeltiler/ürünler ile birlikte kullanımı, yenidoğan akciğerlerinde ve böbreklerinde nadir ölümcül kalsiyum-seftriakson presipitasyonu vakaları nedeniyle farklı infüzyon hatlarından uygulansa bile kontrendikedir.[11][17][18]
Etki mekanizması
Seftriakson, sefalosporin antibiyotik ailesinden üçüncü nesil bir antibiyotiktir.[6] β-laktam antibiyotik ailesi içinde yer alır. Seftriakson, bakteri hücre duvarını oluşturan peptidoglikan polimerlerinin çapraz bağlanmasını katalize eden penisilin bağlayıcı proteinler (PBP'ler) olan transamidazlar olarak da adlandırılan transpeptidazlara bağlanarak bakteri hücre duvarı sentezini seçici ve geri dönüşümsüz olarak inhibe eder.[19] Peptidoglikan hücre duvarı, dönüşümlü N-asetilglukozamin ve N-asetilmuramik asit birimleri ile bir polisakkarit omurgasına bağlı pentapeptit birimlerinden oluşur.[20][21] PBP'ler bir pentapeptit birimi üzerindeki terminal D-alanil-D-alanin parçasına etki eder ve sondan bir önceki D-alanin ile bitişik bir peptidoglikan iplik üzerindeki bir glisin birimi arasında bir peptit bağı oluşumunu katalize ederek bu süreçte terminal D-alanin birimini serbest bırakır.[19][21] Seftriaksonun yapısı D-alanil-D-alanin parçasını taklit eder ve PBP seftriakson içindeki beta-laktam halkasına normal D-alanil-D-alanin substratıymış gibi saldırır. PBP'lerin peptidoglikan çapraz bağlama aktivitesi, normalde bakteri hücre duvarı bütünlüğünü korumaya yardımcı olan bir yapım ve onarım mekanizmasıdır, bu nedenle PBP'lerin inhibisyonu hücre duvarının hasar görmesine ve tahrip olmasına ve sonunda hücre lizisine yol açar.[19]
Farmakokinetik
Emilim: Seftriakson intravenöz ve intramüsküler olarak uygulanabilir ve ilaç tamamen emilir.[7][22] Ağızdan alınamaz.[23][24]
Dağılım: Seftriakson, merkezi sinir sistemi enfeksiyonlarını tedavi etmek için beyin-omurilik sıvısı da dahil olmak üzere dokulara ve vücut sıvılarına iyi nüfuz eder.[7][25] Seftriakson insan plazma proteinlerine geri dönüşümlü olarak bağlanır ve seftriaksonun bağlanması artan konsantrasyonla 25 mcg/mL'den daha düşük plazma konsantrasyonlarında %95 değerinden 300 mcg/mL plazma konsantrasyonunda %85 değerine düşer. Sağlıklı yetişkin deneklerde 0,15 ile 3 g doz aralığında, görünür dağılım hacmi 5,8 ile 13,5 L arasında değişmiştir.[7]
Metabolizma: Seftriaksonun %33-67'si değişmemiş ilaç olarak renal yolla atılır, ancak böbrek yetmezliğinde günde 2 grama kadar olan dozlarda doz ayarlaması gerekmez.[7] Geri kalanı hepatik ve bağırsak florası metabolizması sonucu inaktif bileşikler olarak safra ile atılır.[7][26][27]
Eliminasyon: Sağlıklı yetişkinlerde ortalama eliminasyon yarılanma ömrü 5,8 - 8,7 saattir.[kaynak belirtilmeli] Böbrek yetmezliği olan kişilerde ortalama eliminasyon yarılanma ömrü 11,4 - 15,7 saate çıkar.[7]
Kimya
Seftriakson, sulandırılmak üzere beyaz ile sarımsı-turuncu kristal toz halinde ticari olarak temin edilebilir.[7] Sulandırılmış seftriakson enjeksiyon çözeltileri, çözeltinin ne kadar süredir sulandırıldığına, çözeltideki seftriakson konsantrasyonuna ve kullanılan seyrelticiye bağlı olarak açık sarı ile amber rengindedir.[7] Kas içi enjeksiyonlarda ağrıyı azaltmak için seftriakson lidokain ile sulandırılabilir.[28]
Metoksoksim parçasının sin-konfigürasyonu, birçok Gram-negatif bakteri tarafından üretilen beta-laktamaz enzimlerine karşı direnç kazandırır.[19] Bu konfigürasyonun stabilitesi, seftriaksonun başka türlü dirençli Gram-negatif bakterilere karşı artan aktivitesiyle sonuçlanır.[19] Sefotaksimin kolayca hidrolize olan asetil grubu yerine seftriakson metabolik olarak stabil bir tiyotriazindion parçasına sahiptir.[19]
Araştırma
Seftriaksonun kokain bağımlılığının nüksetmesini önlemedeki etkinliği de araştırılmıştır.[29]
Seftriakson, merkezi sinir sisteminde eksitatör amino asit taşıyıcı-2 pompa ekspresyonunu ve aktivitesini artırıyor gibi görünmektedir, bu nedenle glutamaterjik toksisiteyi azaltma potansiyeline sahiptir.[30][31]
Seftriaksonun spinal müsküler atrofi[32] ve amyotrofik lateral skleroz[33] (ALS) dahil olmak üzere bir dizi nörolojik hastalıkta nöroprotektif özelliklere sahip olduğu gösterilmiştir. Daha önce 1990'larda elde edilen olumsuz sonuçlara rağmen, 2006 yılında ALS hastalarında seftriaksonu test etmek için büyük bir klinik çalışma yürütülmüş, ancak sonuçların etkinlik için önceden belirlenmiş kriterleri karşılamayacağı anlaşıldıktan sonra erken durdurulmuştur.[34]
Kaynakça
- ^ a b c "Ceftriaxone (Rocephin) Use During Pregnancy". Drugs.com. 12 Aralık 2019. 23 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Aralık 2019.
- ^ Beam TR (1985). "Ceftriaxone: a beta-lactamase-stable, broad-spectrum cephalosporin with an extended half-life". Pharmacotherapy. 5 (5): 237-253. doi:10.1002/j.1875-9114.1985.tb03423.x. PMID 3906584.
- ^ a b c d e f g h i j k "Ceftriaxone Sodium Monograph for Professionals". Drugs.com. 31 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Ağustos 2016.
- ^ Fischer, Jnos; Ganellin, C. Robin (2006). Analogue-based Drug Discovery. John Wiley & Sons. s. 495. ISBN 9783527607495.
- ^ World Health Organization (2019). World Health Organization model list of essential medicines: 21st list 2019. Cenevre: World Health Organization. hdl:10665/325771. WHO/MVP/EMP/IAU/2019.06. License: CC BY-NC-SA 3.0 IGO. 15 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ a b c d e f g h Katzung, Bertram; Masters, Susan; Trevor, Anthony (2012). Basic and Clinical Pharmacology. McGraw-Hill. ss. 797-801. ISBN 978-0-07-176402-5.
- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r "Ceftriaxone- ceftriaxone sodium injection, powder, for solution". DailyMed. 31 Aralık 2019. 17 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2020.
- ^ a b Katzung, Bertram (2009). Basic and Clinical Pharmacology, Eleventh Edition. New York: McGraw-Hill. ss. 783-784. ISBN 978-0-07-160405-5.
- ^ Centers for Disease Control Prevention (CDC) (December 2020). "Guidelines for Gonococcal Infection, 2020". MMWR. Morbidity and Mortality Weekly Report. 69 (50): 1911-1916. doi:10.15585/mmwr.mm6950a6. PMC 7745960 $2. PMID 33332296. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ "TOXNET". toxnet.nlm.nih.gov. 8 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2015.
- ^ a b c d e f "Rocephin Prescribing Information" (PDF). Roche. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 1 Kasım 2015.
- ^ Shiffman ML, Keith FB, Moore EW (December 1990). "Pathogenesis of ceftriaxone-associated biliary sludge. In vitro studies of calcium-ceftriaxone binding and solubility". Gastroenterology. 99 (6): 1772-8. doi:10.1016/0016-5085(90)90486-K. PMID 2227290. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Shrimali JD, Patel HV, Gumber MR, Kute VB, Shah PR, Vanikar AV, Trivedi HL (November 2013). "Ceftriaxone induced immune hemolytic anemia with disseminated intravascular coagulation". Indian Journal of Critical Care Medicine. 17 (6): 394-5. doi:10.4103/0972-5229.123465. PMC 3902580 $2. PMID 24501497.
- ^ Guleria VS, Sharma N, Amitabh S, Nair V (Sep–Oct 2013). "Ceftriaxone-induced hemolysis". Indian Journal of Pharmacology. 45 (5): 530-1. doi:10.4103/0253-7613.117758. PMC 3793531 $2. PMID 24130395.
- ^ Li N, Zhou X, Yuan J, Chen G, Jiang H, Zhang W (April 2014). "Ceftriaxone and acute renal failure in children". Pediatrics. 133 (4): e917-22. doi:10.1542/peds.2013-2103. PMID 24664092. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ "The Use of Cephalosporins in Penicillin-allergic Patients". www.medscape.com. 14 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Kasım 2015.
- ^ "FDA Updates warning on Ceftriaxone-Calcium injection". 28 Kasım 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Bradley JS, Wassel RT, Lee L, Nambiar S (April 2009). "Intravenous ceftriaxone and calcium in the neonate: assessing the risk for cardiopulmonary adverse events". Pediatrics. 123 (4): e609-13. doi:10.1542/peds.2008-3080. PMID 19289450. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ a b c d e f Lemke, Thomas L.; Williams, David A., (Ed.) (2013). Foye's Principles of Medicinal Chemistry (Seventh bas.). Philadelphia, PA: Lippincott Williams & Wilkins. ss. 1093-1094, 1099-1100. ISBN 9781609133450.
- ^ van Heijenoort J (March 2001). "Formation of the glycan chains in the synthesis of bacterial peptidoglycan". Glycobiology. 11 (3): 25R-36R. doi:10.1093/glycob/11.3.25r. PMID 11320055. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ a b Scheffers DJ, Pinho MG (December 2005). "Bacterial cell wall synthesis: new insights from localization studies". Microbiology and Molecular Biology Reviews. 69 (4): 585-607. doi:10.1128/MMBR.69.4.585-607.2005. PMC 1306805 $2. PMID 16339737.
- ^ Patel IH, Kaplan SA (October 1984). "Pharmacokinetic profile of ceftriaxone in man". The American Journal of Medicine. 77 (4C): 17-25. PMID 6093513. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Red Book: Pharmacy's Fundamental Reference (114th bas.). PDR Network, LLC. 2010. ISBN 9781563637513.
- ^ "DailyMed – Search Results for ceftriaxone". dailymed.nlm.nih.gov. 6 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Kasım 2015.
- ^ Nau R, Sörgel F, Eiffert H (October 2010). "Penetration of drugs through the blood-cerebrospinal fluid/blood-brain barrier for treatment of central nervous system infections". Clinical Microbiology Reviews. 23 (4): 858-83. doi:10.1128/CMR.00007-10. PMC 2952976 $2. PMID 20930076.
- ^ Balant L, Dayer P, Auckenthaler R (1 Nisan 1985). "Clinical pharmacokinetics of the third generation cephalosporins". Clinical Pharmacokinetics. 10 (2): 101-43. doi:10.2165/00003088-198510020-00001. PMID 3888488. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Wilkins, Lippincott Williams & (7 Mart 2012). Nursing Pharmacology Made Incredibly Easy!. Lippincott Williams & Wilkins. s. 496. ISBN 9781451146240. 3 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ Schichor A, Bernstein B, Weinerman H, Fitzgerald J, Yordan E, Schechter N (January 1994). "Lidocaine as a diluent for ceftriaxone in the treatment of gonorrhea. Does it reduce the pain of the injection?". Archives of Pediatrics & Adolescent Medicine. 148 (1): 72-5. doi:10.1001/archpedi.1994.02170010074017. PMID 8143016. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Knackstedt LA, Melendez RI, Kalivas PW (January 2010). "Ceftriaxone restores glutamate homeostasis and prevents relapse to cocaine seeking". Biological Psychiatry. 67 (1): 81-4. doi:10.1016/j.biopsych.2009.07.018. PMC 2795043 $2. PMID 19717140.
- ^ Verma R, Mishra V, Sasmal D, Raghubir R (July 2010). "Pharmacological evaluation of glutamate transporter 1 (GLT-1) mediated neuroprotection following cerebral ischemia/reperfusion injury". European Journal of Pharmacology. 638 (1–3): 65-71. doi:10.1016/j.ejphar.2010.04.021. PMID 20423712. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Lee SG, Su ZZ, Emdad L, Gupta P, Sarkar D, Borjabad A, Volsky DJ, Fisher PB (May 2008). "Mechanism of ceftriaxone induction of excitatory amino acid transporter-2 expression and glutamate uptake in primary human astrocytes". The Journal of Biological Chemistry. 283 (19): 13116-23. doi:10.1074/jbc.M707697200. PMC 2442320 $2. PMID 18326497. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Hedlund E (September 2011). "The protective effects of β-lactam antibiotics in motor neuron disorders". Experimental Neurology. 231 (1): 14-8. doi:10.1016/j.expneurol.2011.06.002. PMID 21693120. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ Rothstein JD, Patel S, Regan MR, Haenggeli C, Huang YH, Bergles DE, Jin L, Dykes Hoberg M, Vidensky S, Chung DS, Toan SV, Bruijn LI, Su ZZ, Gupta P, Fisher PB (January 2005). "Beta-lactam antibiotics offer neuroprotection by increasing glutamate transporter expression". Nature. 433 (7021): 73-7. Bibcode:2005Natur.433...73R. doi:10.1038/nature03180. PMID 15635412. 25 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2023.
- ^ "Statement on the Clinical Trial of Ceftriaxone". The Northeast ALS Consortium (NEALS). 8 Ağustos 2012. 28 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Mayıs 2013.
Dış bağlantılar
- "Seftriakson". Drug Information Portal. U.S. National Library of Medicine. 24 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi.