Demokratlar 66
Demokratlar 66 Democraten 66 | |
---|---|
![]() | |
Kısaltma | D66 |
Kurucu | Hans van Mierlo Hans Gruijters |
Lider | Rob Jetten |
Başkan | Victor Everhardt |
Senato Lideri | Paul van Meenen |
Temsilciler Meclisi Lideri | Jan Paternotte |
Kuruluş tarihi | 14 Ekim 1966 |
Merkez | Partijbureau D66 Hoge Nieuwstraat 30, Lahey |
Üyelik (2023) | 30.022 |
İdeoloji | Sosyal liberalizm |
Siyasi pozisyon | Merkez[1] |
Uluslararası üyelik | Liberal Enternasyonal |
Resmî renkler | Yeşil |
Temsilciler Meclisi | 9 / 150 |
Senato | 5 / 75 |
Yerel Yönetimler | 33 / 570 |
Avrupa Parlamentosu | 3 / 31 |
İnternet sitesi | |
www.d66.nl | |
Demokratlar 66 (Felemenkçe: Democraten 66, D66; resmi adı: Politieke Partij Democraten 66), 1966 yılında kurulan sosyal liberal[2][3][4][5][6] ve ilerici[7][8] Hollanda siyasi partisidir. D66 Liberal Enternasyonal ve Avrupa için Liberaller ve Demokratlar İttifakı üyesidir.
Seçim sonuçları
Parlamento
Seçim | Temsilciler Meclisi | Hükûmet | |||
---|---|---|---|---|---|
Oy | % | Sandalye | +/– | ||
1967 | 307.810 | 4,4 (#7) | 7 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1971 | 427.720 | 6,7 (#5) | 11 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1972 | 307.048 | 4,1 (#8) | 6 / 150 | ![]() | Koalisyon |
1977 | 452.423 | 5,4 (#4) | 8 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1981 | 961.121 | 11 (#4) | 17 / 150 | ![]() | Koalisyon |
1982 | 351.278 | 4,3 (#4) | 6 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1986 | 562.466 | 6,1 (#4) | 9 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1989 | 701.934 | 7,9 (#4) | 12 / 150 | ![]() | Muhalefet |
1994 | 1.391.202 | 15,5 (#4) | 24 / 150 | ![]() | Koalisyon |
1998 | 773.497 | 9 (#4) | 14 / 150 | ![]() | Koalisyon |
2002 | 484.317 | 5,1 (#7) | 7 / 150 | ![]() | Muhalefet |
2003 | 393.333 | 4 (#7) | 6 / 150 | ![]() | Koalisyon |
2006 | 193.232 | 2 (#8) | 3 / 150 | ![]() | Muhalefet |
2010 | 654.167 | 6,9 (#6) | 10 / 150 | ![]() | Muhalefet |
2012 | 757.091 | 8 (#6) | 12 / 150 | ![]() | Muhalefet |
2017 | 1.285.819 | 12,2 (#4) | 19 / 150 | ![]() | Koalisyon |
2021 | 1,565,861 | 15,0 (#2) | 24 / 150 | ![]() | Koalisyon |
2023 | 656,292 | 6,3 (#5) | 9 / 150 | ![]() | Muhalefet |
Seçim | Senato | Hükûmet | |||
Oy | % | Sandalye | +/– | ||
1971 | -- | (#6) | 6 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1974 | -- | (#8) | 3 / 75 | ![]() | Koalisyon |
1977 | -- | (#10) | 0 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1980 | -- | (#5) | 2 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1981 | -- | (#4) | 4 / 75 | ![]() | Koalisyon |
1983 | -- | (#4) | 6 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1986 | -- | (#4) | 6 / 75 | — | Muhalefet |
1987 | -- | (#4) | 5 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1991 | -- | (#4) | 12 / 75 | ![]() | Muhalefet |
1995 | -- | (#4) | 7 / 75 | ![]() | Koalisyon |
1999 | 8.542 | 5,4 (#5) | 4 / 75 | ![]() | Koalisyon |
2003 | 7.087 | 4,4 (#6) | 3 / 75 | ![]() | Koalisyon |
2007 | 3.270 | 2 (#8) | 2 / 75 | ![]() | Muhalefet |
2011 | 12.651 | 7,62 (#6) | 5 / 75 | ![]() | Muhalefet |
2015 | 21.997 | 13,01 (#3) | 10 / 75 | ![]() | Muhalefet |
2019 | 15,154 | 8,75 (#5) | 7 / 75 | ![]() | Muhalefet |
2023 | 21.997 | 13,01 (#6) | 5 / 75 | ![]() | Muhalefet |
Avrupa Parlamentosu
Seçim | Oy | % | Sandalye | +/– |
---|---|---|---|---|
1979 | 511,967 | 9.03 | 2 / 25 | — |
1984 | 120,826 | 2.28 | 0 / 25 | ![]() |
1989 | 311,990 | 6.0 | 1 / 25 | ![]() |
1994 | 481,826 | 11.7 | 4 / 31 | ![]() |
1999 | 205,623 | 5.8 | 2 / 31 | ![]() |
2004 | 202,502 | 4.25 | 1 / 27 | ![]() |
2009 | 515,422 | 11.32 | 3 / 26 | ![]() |
2014 | 732,145 | 15.4 | 4 / 26 | ![]() |
2019 | 389,692 | 7.09 | 2 / 29 | ![]() |
2024 | 523,650 | 8.40 | 3 / 31 | ![]() |
Kaynakça
- ^ Keman, Hans (2008), "The Low Countries: Confrontation and Coalition in Segmented Societies", Comparative European Politics, Taylor & Francis, s. 221, 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 3 Eylül 2014
- ^ Vít Hloušek; Lubomír Kopeček (2010). Origin, Ideology and Transformation of Political Parties: East-Central and Western Europe Compared. Ashgate Publishing, Ltd. s. 109. ISBN 978-0-7546-9661-2. 21 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2013.
- ^ Dimitri Almeida (2012). The Impact of European Integration on Political Parties: Beyond the Permissive Consensus. Routledge. s. 98. ISBN 978-0-415-69374-5. 18 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Eylül 2014.
- ^ Barbara Wejnert (26 Temmuz 2010). Democratic Paths and Trends. Emerald Group Publishing. s. 28. ISBN 978-0-85724-091-0. 25 Mayıs 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ağustos 2012.
- ^ Thomas Poguntke; Paul Webb (21 Haziran 2007). The Presidentialization of Politics: A Comparative Study of Modern Democracies. Oxford University Press. s. 158. ISBN 978-0-19-921849-3. 3 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2012.
- ^ Simon Lightfoot (2005). Europeanizing Social Democracy?: The Rise of the Party of European Socialists. Routledge. s. 74. ISBN 978-0-415-34803-4. 20 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2013.
- ^ Andeweg, Rudy B. (2004), "Parties, pillars and the politics of accommodation: Weak or weakening linkages? The case of Dutch consociationalism", Party Elites in Divided Societies, Routledge, s. 110, 125, 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 3 Eylül 2014
- ^ Tompson, William (2009), The Political Economy of Reform: Lessons from pensions, product markets and labour markets in ten OECD countries, OECD, s. 440, 14 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 3 Eylül 2014