Stanislav Govoruhin
Stanislav Govoruhin | |||
---|---|---|---|
![]() | |||
Biografske informacije | |||
Rođenje | Stanislav Sergejevič Govoruhin 29. ožujka 1936. ![]() (tada ![]() | ||
Smrt | 14. lipnja 2018.![]() | ||
Počivalište | groblje Novodevičij![]() | ||
Djeca | Sergej Govoruhin (1961–2011; sin) | ||
Religija | pravoslavlje | ||
Profesionalne informacije | |||
Zanimanje | režiser, glumac, scenarist, producent | ||
Opus | |||
Djelatni period | 1964. – 2015. | ||
Znamenita djela | |||
| |||
| |||
Stanislav Sergejevič Govoruhin (ruski: Станислав Сергеевич Говорухин; Bereznjiki, 29. ožujka 1936. – Barviha, 14. lipnja 2018.) bio je sovjetski i ruski filmaš – režiser, glumac, scenarist, producent – i političar. Govoruhin je bio jedan od najvažnijih sovjetskih i ruskih filmaša, a njegova karijera trajala je više od pola stoljeća; njegovi filmovi su često sadržavali detektivske ili pustolovne zaplete. Godine 2006., imenovan je Narodnim umjetnikom Ruske Federacije.
Biografija
Rodio se 1936. godine u industrijskom gradu Bereznjikiju, kao vanbračno dijete Sergeja Georgijeviča Govoruhina i Praskovje Afansijevne Glazkove. Njegov otac je bio kozačkog porijekla te je uhapšen i protjeran na Sibir, gdje je i umro 1938. godine, u sklopu Sverdlovljeve dekosakizacije. Njegova majka bila je krojačica koja se od Govoruhina razvela prije Stanislavljeva rođenja te se brinula o njegovoj sestri Inesi i njemu. Karijeru je započeo 1958. godine kao geolog, ali je nakon posla u televizijskom studiju u Kazanju upisao Gerasimovljev institut za kinematografiju i odlučio se posvetiti filmu.
Govoruhin je bio izrazito svestran filmaš, a tokom pola stoljeća karijere se najviše bavio režijom, mada je bio i glumac, producent te scenarist. Filmsku karijeru obilježila mu je plodna i dugotrajna suradnja s Odeskim filmskim studijom, koji producirao neke od njegovih najvažnijih filmova, kao što su Vertikalj (1967.), danas kultni kasnosovjetski film Mesto vstreči izmenjit neljzja (1979.), ali i prvi sovjetski triler, Desjat negritjat (1987.). Govoruhin je bio jako vezan uz Odesu, gdje je 1979. godine pokrenuo i filmski festival, Odesku alternativu, koji će od naredne godine biti preimenovan u Zlatni vojvoda. Uz to, njegovi su filmovi često bili pustolovnog karaktera, ali i adaptacije zapadnih klasika za mladež, poput filmova Žiznj i udiviteljnji priključenja Robinzona Kruzo (1972.), Priključenja Toma Sojera i Gekljberi Fina (1981.) ili V poiskah kapitana Granta (1985.). Iako je često sam pisao scenarije za svoje filmove, napisao je i nekoliko scenarija za druge režisere, među kojima se posebno ističe akcijsko-pustolovni sovjetski kino hit Pirati XX veka (1980.). Među značajnija glumačka ostvaranja spadaju mu uloga u Assi (1987.) i filmu Sredi serjih kamnej (1983.).
Kada su Gorbačovljeve reforme – glasnost i perestrojka – krajem 80-ih uzele maha u Sovjetskom Savezu, Govoruhin se sve više posvećivao politici, a sve se manje bavio filmom. Postao je jedan od vođa Demokratske partije Rusije, a 1990. godine je snimio izrazito kontroverzni dokumentarac Tak žit neljzja, koji je snažno kritizirao sovjetsko društvo;[1][2] iako su kritičari dotad mahom ignorirali njegove radove, za ovaj je film dobio Nagradu Nika za najboljeg režisera.[3] U to je doba snimio i vrlo opsežan intervju s disidentom i nobelovcem, Aleksandrom Solženjicinom.[4] Po raspadu Sovjetskog Saveza, Govoruhin je od 1993. godine bio zastupnik u Dumi, s tim da je sredinom 90-ih godina promijenio svoja dotad demokratska uvjerenja te se priključio komunističkoj oporbi protiv Borisa Jeljcina; godine 2000. sudjelovao je i na predsjedničkim izborima.
Krajem 90-ih se aktivno vraća filmu, glumeći Andreja Streljvoca u detektivskom serijalu Ženskaja logika i režirajući film Vorošilovskij strelok (1999.). Iako nije bio plodan kao u vrijeme Sovjetskog Saveza, Govoruhin je i u ovom periodu snimio nekoliko značajnijih filmova, među kojima se ističu Artistka (2007.) i V stilje jazz (2010.). U ovom periodu pridružio se Ujedinjenoj Rusiji te je postao aktivni pobornik Vladimira Putina.
Govoruhin se ženio dva puta; njegov sin bio je poznati ratni dopisnik i autor dokumentaraca, Sergej Govoruhin (1961–2011). Bio je strastveni igrač šaha, kog je znao igrati i tokom snimanja svojih filmova (i to sam sa sobom),[5] a tokom 90-ih godina se aktivno posvetio slikanju pejsaža. Umro je 14. lipnja 2018. godine od duge i teške bolesti;[6][7] pokopan je na moskovskom groblju Novodevičij.[8][9]
Filmografija
Tehnički angažman
Godina | Film | Angažman | Napomene | ||
---|---|---|---|---|---|
Režija | Scenarij | Produkcija | |||
Aptekarša | Da | Kratkometražni film | |||
Vertikalj | Da | Korežiser s Borisom Durovim | |||
Denj angela | Da | ||||
Beljij vzriv | Da | Da | |||
Žiznj i udiviteljnji priključenja Robinzona Kruzo | Da | ||||
Kontrabanda | Da | Da | |||
Veter «Nadeždi» | Da | Da | |||
Mesto vstreči izmenjit neljzja | Da | ||||
Pirati XX veka | Da | Režirao Boris Durov | |||
Vtorženie | Da | Režirao Viljen Novak | |||
Priključenja Toma Sojera i Gekljberi Fina | Da | Da | Televizijski film | ||
V poiskah kapitana Granta | Da | Da | |||
Tajnji madam Bong | Da | Režirao Stepan Pučinjan | |||
Desjat negritjat | Da | Da | |||
Vrizgi šampanskogo | Da | Da | |||
Tak žit neljzja | Da | Da | Dokumentarni film | ||
Rosija, kotoruju mi poterjalji | Da | Da | |||
Aleksandr Solženjicin | Da | Da | Dokumentarni film | ||
Velikaja kriminaljnaja revoljucija | Da | Da | |||
Podmoskovnie večera | Da | Režirao Valerij Todorovski | |||
Čornaja vualj | Da | Režirao Aleksandar Proškin | |||
Vorošilovski strelok | Da | Da | |||
Ruski bunt | Da | Režirao Aleksandar Proškin | |||
Blagoslovite ženščinu | Da | ||||
Šahmatist | Da | Televizijska miniserija; korežiser s Arkadijem Kordonom | |||
Ne hljebom jedinim | Da | ||||
Artistka | Da | ||||
Pasažirka | Da | Da | Da | ||
V ijune 41-go | Da | Režirao Aleksandar Franskevič | |||
V stile jazz | Da | Da | Da | ||
Weekend | Da | Da | Da | ||
Dnevnik mami pervoklasnjika | Da | Režirao Andrej Silkin | |||
Tajna tjomnoj komnati | Da | Režirala Oljga Beljajeva | |||
Konjec prekrasnoj epohi | Da | Da | Da | ||
Na Pariž | Da | Režirao Sergej Sarkisov (posthumno) |
Glumački angažman
Filmovi | ||||
---|---|---|---|---|
Godina | Film | Režija | Uloga | Napomene |
Maršal revoljucij | Sergej Linkov | Aleksandar Kutepov | ||
Vozdravščenie Batterfljaj | Oleg Filako | Mihail Pavljik | ||
Kombati | Vjačeslav Kolegajev | General major | Televizijski film | |
Sredi serjih kamnej | Kira Muratova | Vasjin otac, sudac | ||
Assa | Sergej Solovljov | Andrej Valentinovič Krimov | ||
Sukinji deti | Leonid Filatov | Sergej Sergejevič Popov | ||
I vozvraščaetsja veter... | Mihail Kaljik | Sergej Gerasimov | ||
Ankor, eščo ankor! | Petar Todorovski | Komdiv | ||
Ka-ka-du | Sergej Gurzo, ml. | Šef | ||
Opjol i reška | Georgij Danjeljija | Zosima Petrovič | ||
Miljij drug davno zabitih ljet... | Samson Samsonov | Mihail Petrovič | ||
Vojna okončena. Zabudjite... | Valerij Harčenko | (cameo nastup) | ||
Ženskaja logika | Razni | Andrej Streljcov | Serijal od pet televizijskih filmova | |
Radosti i pečalji maljenjkogo lorda | Ivan Popov | Grof | ||
Blagoslovite ženščinu | Stanislav Govoruhin | Komdiv | ||
Ne hljebom jedinim | Stanislav Govoruhin | Ministar | ||
9 pota | Fjodor Bondarčuk | Pukovnik | ||
Reportjori | Jurij Kara | (cameo nastup) | ||
Pasažirka | Stanislav Govoruhin | Ruski konzul | ||
Ljubov-morkov 3 | Sergej Ginzburg | General |
Reference
- ↑ We Can't Live Like This at IMDb
- ↑ „Soviet Film Breaks Glasnost's Last Taboos : Movies: Stanislav Govorukhin's 'This Is No Way to Live' equates rape and murder with Communist Party actions. Even Gorbachev approves.”. L A Times. 11 June 1990. Pristupljeno 23 November 2017.
- ↑ „Stanislav Govorukhin Celebrates his 70th Jubilee”. Russia InfoCenter. 30 March 2006. Pristupljeno 1 April 2011.
- ↑ Solzhenitsyn's widow told about the interview the writer gave to Govorukhin article by TASS, 16 June 2018 (in Russian)
- ↑ "Тайны кино": "Десять негритят" - Москва 24, a Russian documentary about the film.
- ↑ Ведомости (2018-06-14). „Умер режиссер Станислав Говорухин”. Pristupljeno 2018-06-14.
- ↑ Умер Станислав Говорухин (STanislav Govorukhin has died)
- ↑ Stanislav Govorukhin was buried at the Novodevichy Cemetery by RIA Novosti, 16 June 2018 (in Russian)
- ↑ Tomb at the Moscow Tombs website
Vanjske veze
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/15px-Commons-logo.svg.png)
- Stanislav Govorukhin's Official site Arhivirano 2020-09-18 na Wayback Machine-u
- Stanislav Govorukhin's Bio Arhivirano 2008-03-11 na Wayback Machine-u
- Stanislav Govorukhin na sajtu IMDb
- p
- r
- u
- Aptekarša (1964)
- Vertikalj (1967)
- Denj angela (1968)
- Beljij vzriv (1969)
- Žiznj i udiviteljnji priključenja Robinzona Kruzo (1972)
- Kontrabanda (1974)
- Veter «Nadeždi» (1977)
- Mesto vstreči izmenjit neljzja (1979)
- Priključenja Toma Sojera i Gekljberi Fina (1981)
- V poiskah kapitana Granta (1985)
- Desjat negritjat (1987)
- Vrizgi šampanskogo (1988)
- Tak žit neljzja (1990)
- Rosija, kotoruju mi poterjalji (1992)
- Aleksandr Solženjicin (1992)
- Velikaja kriminaljnaja revoljucija (1994)
- Vorošilovski strelok (1999)
- Blagoslovite ženščinu (2003)
- Ne hljebom jedinim (2005)
- Artistka (2007)
- Pasažirka (2008)
- V stilje jazz (2010)
- Weekend (2013)
- Konjec prekrasnoj epohi (2015)