Sergej Korsakov
Sergej Korsakov Серге́й Серге́евич Ко́рсаков | |
![]() | |
Rođenje | 22. siječnja 1854.![]() (tada ![]() |
---|---|
Smrt | 1. svibnja 1900.![]() (tada ![]() |
Državljanstvo | ![]() |
Polje | medicina, psihijatrija |
Institucija | Moskovski državni univerzitet |
Alma mater | Moskovski državni univerzitet |
Akademski mentor | Aleksej Koževnikov |
Poznat po | Korsakovljev sindrom Wernicke-Korsakovljev sindrom |
Sergej Sergejevič Korsakov (ruski: Серге́й Серге́евич Ко́рсаков; Gus-Hrustaljnjij, 22. siječnja 1854. – Moskva, 1. svibnja 1900.) je bio ruski neuropsihijatar i jedan od najznačajnijih ruskih liječnika u historiji.
Rođen je 1854. godine u mjestu Gus-Hrustaljnjij, a studirao je medicinu na Moskovskom državnom univerzitetu. Diplomirao je 1875. godine te se ubrzo nakon zaposlio kao liječnik u psihijatrijskoj bolnici "Preobraženskij". Od 1876. do 1879., Korsakov je stekao postdiplomsko kliničko iskustvo kod Alekseja Koževnikova. Godine 1887. doktorirao je s disertacijom o alkoholnoj paralizi.
Godine 1892., Korsakov je postao izvanredni profesor pri novootvorenoj sveučilišnoj psihijatrijskoj klinici. U tom je periodu posjetio Beč, gdje mu je mentor bio ugledni neuropatolog Theodor Meynert. Korsakov je bio nesumnjivo jedan od prvih velikih neuropsihijatara u XIX. vijeku. Objavio je brojne znanstvene radove iz područja neuropatologije, psihijatrije i forenzike, a napisao je i izvrstan udžbenik iz psihijatrije. Izuzev rada na problemu alkoholne psihoze, uveo je i koncept paranoje u suvremenu psihijatriju. Posebno se ističe njegov rad na proučavanju utjecaja alkohola na živčani sustav te ukazivanje na nekoliko različitih slučajeva alkoholnih polineuropatija s distinktnim psihičkim simptomima. Radeći na tom problemu, Korsakov je otkrio dotad nepoznatu bolest koja će u njegovu čast biti nazvana Korsakovljev sindrom. Uz ovo, Korsakov je bio i izrazito sposoban organizator te je glavni zaslužni za osnivanje Moskovskog društva neuropatologa i psihijatara. U njegovu čast nazvan je i Korsakovljev zbornik za neuropatologiju i psihijatriju.
Godine 1899. postaje redovni profesor neurologije i psihijatrije, što je pozicija koju drži do svoje prerane smrti. Umro je od otkazivanja srca, 1. svibnja 1900. godine u Moskvi, u dobi od 46 godina.