Sedimentacija
Sedimentacija – u hemiji – je pojava da se čestice u suspenziji, pri izdvajanu iz tečnosti u kojoj su raspršene, talože do kraja protiv barijera. Nastaje zbog njihovog kretanja kroz tečnost u odgovoru na sile koje na njih djeluju: ove snage mogu se javiti zbog gravitacije, centrifugalnog ubrzanja ili elektromagnetizma. U geologiji, sedimentacija se često koristi kao suprotnost eroziji, tj. terminanom kraju transporta sedimenata. U tom smislu, to uključuje i prestanak transporta, saltaciju ili stvarni transport vučenog nanosa. Taloženje je padanje suspendiranih čestica kroz tečnost, a sedimentacija je prestanak procesa taloženja.
Sedimentacija može se odnositi na objekte različitih veličina, u rasponu od velikih stijena u tekućim vodama do suspenzije prašine i polena čestica u ćelijama, suspenzije u rastvorima jedne molekule, kao što su proteini i peptidi. Čak i male molekule raspolažu dovoljno jakom silom da proizvedu značajnu sedimentaciju.
Termin sedimentacija koristi se obično u geologiji za opisivanje taloženja sedimenata što rezultira u formiranju sedimentnih stijena, ali se također koristi i u raznim područjima hemije i ekologije opisivanje kretanja često manjih čestica i molekula. Ovaj proces se koristi u biotehnološkoj industriji da se ćelije odvoje iz medija u u kojem su kultivirane.
Eksperimenti
U sedimentacijskom eksperimentu, primijenjena sila ubrzava čestice ka krajnjem ubrzanju na kojem postignuta sila je upravo poništena suprotstavljenom silom otpora.
Za dovoljno male čestice (zakon Reynoldsov broj), sila otpora varira linearno s krajnjim ubrzanjem, tj. (Stokeov tok), gdje f ovisi samo o svojstvima čestice i okolne tekućine. Slično tome, primijenjena sila uglavnom varira linearno s nekim dvojnom konstantom (ovdje označena kao q) koji zavisi samo od svojstva čestica, . Dakle, to je uglavnom moguće definirati kao koeficijent sedimentacije koji zavisi samo o svojstvima čestice i okolne tečnosti. Stoga, mjerenje pokazatelja s može otkriti osnovne osobine čestica.
U mnogim slučajevima, kretanje čestica je blokirano tvrdim granicama; rezultirajuća akumulacija čestica na granici naziva se talog. Koncentracija čestica na granici se protivi difuziji čestica.
Sedimentaciju jedne čestice pod gravitacijom opisuje Mason-Weaverova jednadžba, koja ima jednostavno tačne rješenje. Koeficijent sedimentacije s u ovom slučaju iznosi: , where je plovna masa. Sedimentaciju jedne čestice pod centrifugalnom silom opisuje Lammova jednadžba, koja isto tako ima tačno rješenje. Koeficijent sedimentacije s iznosi
- , gdje je plovna masa. Međutim, Lammova jednadžba razlikuje se od Mason-Weaverove jednadžba jer centrifugalna sila zavisi od radijusa početka rotacije, dok u Mason-Weaverovoj jednadžbi gravitacija je konstanta. Lammova jednačina ima i dodatne uvjete, jer se odnosi na sektor – u obliku ćelije, dok je Mason-Weaverova jednadžba jednodimenzijska.
- Klasificacija sedimentacije
- [1]
- Tip 1 sedimentacije odlikuje se česticama koje padaju diskretno stalnom brzinom taloženja ili pojednostavljeno – taloženjem minerala koji su bogati željezom. Oni se talože kao individualne čestice i ne stvaraju pahuljice ili se spajaju sa drugim tokom taloženja. Primjer: pijesak i šljunak.
- Tip 2 sedimentacija je obilježena česticama koje flokuliraju (pahuljiče) tokom taloženja i zbog toga se njihova veličina i brzina taloženja stalno mijenjaju. Primjer: stipsa (alaun) ili koagulacija željeza.
- Tip 3 sedimentacija također je poznat kao zona sedimentacije. U ovom procesu čestice su asa visokom koncentracijom (više od 1000 mg/L) tako da imaju tendenciju da se talože kao masovna i posebno jasna zona i mulj zone gdje su prisutne. Zona taloženja se javlja u omekšavanju kreča, sedimentaciji, aktivnom taloženju mulja i zgušnjivačima mulja.
Geologija
- Glavni članak: Geologija
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/90/Siltation_or_Sedimentation.jpg/220px-Siltation_or_Sedimentation.jpg)
U geologiji, sedimentacija je odlaganja (depozicija) čestica iz tečnosti. Za suspendirana opterećenja, ovo se može izraziti matematički, pomoću Exnerove jednadžbe, a rezultati u formiranju depozita reljefa i stijena koje čine sedimentni zapis. Neželjeni povećani transport i sedimentacija suspendiranih materija naziva se mulj, što je glavni izvor zagađenja u plovnim putevima u nekim dijelovima svijeta.[2][3] Klimatske promjene takođe utiču na stope siltacija.[4]
Hemija
U hemiji, sedimentacija se koristi za mjerenje veličine velikih molekula (makromolekula), gdje je proširena sila gravitacije centrifugalnom silom u centrifugama.
Povezano
Reference
- ↑ Coe, H.S.; Clevenger, G.H. (1916). „Methods for determining the capacities of slime-settling tanks”. Transactions of the American Institute of Mining and Metallurgical Engineers 55: 356.
- ↑ „Siltation & Sedimentation”. blackwarriorriver.org. Arhivirano iz originala na datum 2009-12-21. Pristupljeno 2009-11-16.
- ↑ „Siltation killed fish at Batang Rajang - Digest on Malaysian News”. malaysiadigest.blogspot.com. Pristupljeno 2009-11-16.
- ↑ U.D. Kulkarni. „The International Journal of Climate Change: Impacts and Responses » Rate of Siltation in Wular Lake, (Jammu and Kashmir, India) with Special Emphasis on its Climate & Tectonics”. The International Journal of Climate Change: Impacts and Responses. Arhivirano iz originala na datum 2017-03-18. Pristupljeno 2009-11-16.
Šablon:Geološki principi