Zdzisław Majewski
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 22 lutego 1895 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | między 20 a 22 kwietnia 1940 |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne |
|
Formacja |
|
Jednostki | I Brygada Legionów Polskich |
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Zdzisław Marian Majewski (ur. 22 lutego 1895 w Częstochowie, zm. między 20 a 22 kwietnia[1] 1940 w Katyniu) – magister prawa, major audytor Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[2].
Życiorys
Był synem Stanisława (ur. 1860) i Florentyny Marii z Janowskich (ur. 1863)[3][4]. Żołnierz I Brygady Legionów, walczył m.in. pod Łowczówkiem. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku. W 1923 służył w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1002 lokatą w 7 pułku piechoty Legionów[5]. Absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Warszawskiego (1925)[3]. 20 sierpnia 1925 w stopniu porucznika został powołany ze stanu nieczynnego i powrócił do macierzystego 7 pp Leg[6]. W 1926 awansował do stopnia kapitana w korpusie oficerów piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 131 lokatą[7]. Został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów sądowych i w 1928 służył w Wojskowym Sądzie Okręgowym nr I[8]. 1 stycznia 1935 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem awansu i 9 lokatą[9]. 31 sierpnia 1936 został zwolniony ze stanowiska podprokuratora przy Wojskowym Sądzie Okręgowym nr I i przeniesiony do Wojskowego Sądu Okręgowego nr II na stanowisko sędziego śledczego[10]. W marcu 1939 służył w Departamencie Sprawiedliwości MSWojsk. na stanowisku kierownika referatu[11].
W czasie kampanii wrześniowej dostał się do sowieckiej niewoli. Według stanu z grudnia 1939 był jeńcem kozielskiego obozu. Między 19 a 21 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD[1] – lista wywózkowa 036/4 poz. 75 nr akt 4151[12], z 16 kwietnia 1940[1]. Został zamordowany między 20 a 22 kwietnia 1940 przez NKWD w lesie katyńskim[1]. Zidentyfikowany podczas ekshumacji prowadzonej przez Niemców w 1943 wpis w dzienniku ekshumacji z 04.05.1943, nr 804. Figuruje liście AM-187-804 i Komisji Technicznej PCK: GARF-17-0804. Na obydwóch listach zostało podane jedno imię – Zdzisław. Przy szczątkach Majewskiego znaleziono przepustkę, 3 karty pocztowe, karty wizytowe, świadectwo szczepienia w Kozielsku nr. 3448, 3 listy, kalendarzyk kieszonkowy[13][14]. Znajduje się na liście ofiar (pod nr 0804) opublikowanej w Gońcu Krakowskim nr 107, w Nowym Kurierze Warszawskim nr 112 z 1943. Krewni do 1990 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.
Życie prywatne
Żonaty z Haliną z Krzemińskich
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Niepodległości (12 marca 1931)[15]
- Krzyż Walecznych (dwukrotnie)[5]
- Złoty Krzyż Zasługi (18 lutego 1939)[16][11]
- Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931)[17]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[18]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[18]
- Odznaka za Rany i Kontuzje[18]
- Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)[19]
Upamiętnienie
- Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie na stopnień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (nr 14384) – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie żołnierzy polskich zamordowanych w Katyniu i innych nieznanych miejscach kaźni, nadane przez Prezydenta RP na Uchodźstwie profesora Stanisława Ostrowskiego (11 listopada 1976).
- Krzyż Kampanii Wrześniowej – zbiorowe, pośmiertne odznaczenie pamiątkowe wszystkich ofiar zbrodni katyńskiej (1 stycznia 1986).
Zobacz też
- jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku)
- obozy NKWD dla jeńców polskich
Przypisy
- ↑ a b c d УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, s. 500.
- ↑ JędrzejJ. Tucholski JędrzejJ., Mord w Katyniu, 1991, s. 163 .
- ↑ a b Kiński i inni, Katyń, Księga Cmentarna, 2000, s. 372 .
- ↑ Zdzisław Marian Majewski - ku pamięci. Ogrody Wspomnień. Cmentarz Internetowy [online], www.ogrodywspomnien.pl [dostęp 2022-09-22] .
- ↑ a b Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1923, s. 143, 431 .
- ↑ „Dziennik Personalny” (R.6, nr 77), MSWojsk., 24 lipca 1925, s. 415 .
- ↑ „Dziennik Personalny” (R.7, nr 18), MSWojsk., 3 maja 1926, s. 128 .
- ↑ Rocznik Oficerski, Warszawa: MSWojsk., 1928, s. 696 .
- ↑ „Dziennik Personalny” (R.16, nr 9), MSWojsk., 28 czerwca 1935, s. 72 .
- ↑ „Dziennik Personalny” (R.16, nr 11), MSWojsk., 31 sierpnia 1935, s. 93, 100 .
- ↑ a b RybkaR. R. RybkaR., StepanS. K. StepanS., Rocznik oficerski 1939, Kraków 2006, s. 322, 439 .
- ↑ JędrzejJ. Tucholski JędrzejJ., Mord w Katyniu, 1991, s. 696 .
- ↑ Listy katyńskie w zasobie Archiwum Państwowego w Lublinie – Archiwum Państwowe w Lublinie [online] [dostęp 2019-03-10] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-07] (pol.).
- ↑ Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943, s. 188.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 100 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1939 r. nr 45, poz. 76 „za zasługi na polu pracy społecznej”.
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 103 „za zasługi na polu sądownictwa wojskowego”.
- ↑ a b c Na podstawie fotografii [1].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 241.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa. Ministerstwo Spraw Wojskowych. 1932.
- Auswaertiges Amt – Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
- Jędrzej Tucholski: Mord w Katyniu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1991. ISBN 83-211-1408-3.
- Jan Kiński, Helena Malanowska, Urszula Olech, Wacław Ryżewski, Janina Snitko-Rzeszut, Teresa Żach: Katyń. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Marek Tarczyński (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2000. ISBN 83-905590-7-2.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik Oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
- УБИТЫ В КАТЫНИ, Москва Общество «Мемориал» – Издательство «Звенья» 2015, ISBN 978-5-78700-123-5.