Worek samorozprężalny
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ab/Ballon_ventilation_1.jpg/300px-Ballon_ventilation_1.jpg)
Worek samorozprężalny[a], resuscytator ręczny – przyrząd wykorzystywany w resuscytacji pacjenta nieoddychającego lub oddychającego w sposób nieefektywny, umożliwiający wentylację wysokimi stężeniami tlenu. Wchodzi w skład standardowego wyposażenia zespołu ratunkowego; w żargonie zawodowym ratowników medycznych często nazywany workiem ambu (od firmy Ambu(inne języki), producenta jednego z pierwszych tego typu urządzeń).
Połączony jest z maseczką zakładaną na usta i nos pacjenta lub z rurką intubacyjną. Często ma możliwość podłączenia tlenu. Wielkość worka jest zależna od zastosowania. Produkowane są rozmiary dla dzieci, dorosłych oraz uniwersalne. W niektórych modelach możliwa jest sterylizacja.
Bez dodatkowej podaży tlenu worek samorozprężalny umożliwia wentylację powietrzem atmosferycznym, czyli tlenem o stężeniu 21%. Po podłączeniu do worka tlenu o przepływie uzyskuje się wzrost stężenia tlenu do 45%, a po zwiększeniu przepływu do i zastosowaniu dodatkowego rezerwuaru możliwe jest uzyskanie stężenia ok. 85%[1].
Uwagi
- ↑ także worek samorozprężny
Przypisy
- ↑ Specjalistyczne zabiegi resuscytacyjne. Podręcznik do kursu „Specjalistyczne zabiegi resuscytacyjne u osób dorosłych”. Kraków: Wydawnictwo PANDIT, 2006, s. 53.
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.