Wilhelm Ackermann
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6b/Ackermann_Wilhelm.jpg/220px-Ackermann_Wilhelm.jpg)
Wilhelm Ackermann (ur. 29 marca 1896 w Herscheid, zm. 24 grudnia 1962 w Lüdenscheid) – niemiecki matematyk, odkrywca funkcji Ackermanna, która jest ważnym przykładem w teorii obliczeń.
Życiorys
Doktoryzował się w 1925 na Uniwersytecie Getyńskim na podstawie rozprawy Begründung des „tertium non datur” mittels der Hilbertschen Theorie der Widerspruchsfreiheit poświęconej dowodowi niesprzeczności arytmetyki bez pełnej indukcji. W latach 1929–1948 uczył w Gimnazjum Arnoldinum Gymnasium w Burgsteinfurcie (obecnie Steinfurt), a następnie w Lüdenscheid do 1961. Był członkiem korespondentem Akademii Nauk w Getyndze i profesorem honorowym Uniwersytetu w Münster.
W 1928 Ackermann współpracował z Dawidem Hilbertem przy opracowywaniu jego wykładów z lat 1917–1922. Oparta na nich książka Grundzüge der theoretischen Logik (Podstawy logiki teoretycznej) zawierała pierwszy systematyczny wykład klasycznego rachunku logicznego ze szczególnym uwzględnieniem problematyki pełności i rozstrzygalności. Ackermann kontynuował badania w dziedzinie logiki dowodząc niesprzeczności teorii mnogości (1937), arytmetyki Peana i podając nową aksjomatykę teorii mnogości (1956).
Linki zewnętrzne
John J. O'Connor; Edmund F. Robertson: Wilhelm Ackermann w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2021-10-25] (archiwum).
- ISNI: 0000000083853527, 0000000110086934
- VIAF: 121826940
- LCCN: n88676815
- GND: 116006080
- NDL: 00430940
- LIBRIS: 53hlpb8p18fm5vt
- BnF: 16183913c
- SUDOC: 076579603
- SBN: SBLV284402
- NLA: 49449065
- NKC: ola2002139892
- BNE: XX830514
- NTA: 068551940
- BIBSYS: 90812665
- PLWABN: 9810642780405606
- NUKAT: n00097243
- J9U: 987007279536405171
- CANTIC: a11107273
- LNB: 000108329
- NSK: 000690131
- Britannica: biography/Wilhelm-Ackermann
- Universalis: wilhelm-ackermann
- NE.se: wilhelm-ackermann
- MacTutor: Ackermann