Wilga zielonawa
Oriolus flavocinctus[1] | |||
(P.P. King, 1826) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | wilgowate | ||
Podrodzina | wilgi | ||
Rodzaj | Oriolus | ||
Gatunek | wilga zielonawa | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
| |||
|
Wilga zielonawa[4] (Oriolus flavocinctus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae), zamieszkujący północną Australię, południową Nową Gwineę i niektóre sąsiednie wyspy. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Wyróżniono kilka podgatunków O. flavocinctus[5][2][6]:
- O. flavocinctus migrator – wschodnie Małe Wyspy Sundajskie
- O. flavocinctus muelleri – południowo-środkowa Nowa Gwinea i Wyspy Aru
- O. flavocinctus flavocinctus – północna Australia
- O. flavocinctus tiwi – Bathurst i Wyspa Melville’a
- O. flavocinctus flavotinctus – półwysep Jork
- O. flavocinctus kingi – północno-wschodni Queensland
Występowanie
Lasy deszczowe, lasy namorzynowe, przybrzeżne zarośla, bagna i ogrody w północnej Australii oraz na południowej Nowej Gwinei i niektórych sąsiednich wyspach.
Cechy gatunku
Brzuch i klatka piersiowa, podobnie jak głowa, są żółto-zielone lub oliwkowozielone, skrzydła nieco ciemniejsze. Pióra mają białe zakończenia, a sterówki oprócz tego są pośrodku ciemne. Wilga zielonawa ma pomarańczowy dziób, czerwonawo-brązowe tęczówki oraz ciemnoszare nogi i stopy. Przeciętna długość ciała waha się od 25 do 30 centymetrów[7].
Wilgi zielonawe zazwyczaj przebywają samotnie lub w parach, ale po okresie rozrodczym czasami łączą się w niewielkie grupy. Ptaki te trudno zauważyć wśród liści ze względu na zielone ubarwienie.
Lęgi
Sezon lęgowy trwa od października do marca (pora deszczowa). Gniazdo w kształcie czarki zbudowane jest z traw, kory i korzeni, zawieszone zazwyczaj od 5 do 15 metrów nad ziemią pomiędzy ulistnionymi gałęziami, z dala od pnia. Samica składa najczęściej 2 jaja.
Status
IUCN uznaje wilgę zielonawą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za stabilny[3].
Przypisy
- ↑ Oriolus flavocinctus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Green Oriole (Oriolus flavocinctus). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-01)]. (ang.).
- ↑ a b Oriolus flavocinctus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 – wilgi (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-06].
- ↑ wilga zielonawa (Oriolus flavocinctus) (King, PP, 1826). Avibase. [dostęp 2012-07-01].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Orioles, drongos, fantails. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-06]. (ang.).
- ↑ Oriolus flavocinctus. James Cook University. [dostęp 2009-10-30].
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- SNL: grønnpirol