Wilga czarna
Oriolus hosii[1] | |||
Sharpe, 1892 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | wilgowate | ||
Podrodzina | wilgi | ||
Rodzaj | Oriolus | ||
Gatunek | wilga czarna | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
| |||
|
Wilga czarna[3] (Oriolus hosii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny wilgowatych (Oriolidae). Endemit północnego Borneo. Nie wyróżnia się podgatunków[4][5]. Gatunek rzadko spotykany i do dziś bardzo słabo poznany ze względu na habitat, jaki zamieszkuje. Jest bliski zagrożenia wyginięciem na skutek utraty siedlisk.
- Występowanie
Wilga czarna zamieszkuje głównie malezyjską część wyspy Borneo (stan Sarawak), ale także przyległy obszar należący do Indonezji (wschodni Kalimantan)[2]. Występuje w pierwotnych tropikalnych lasach górskich. Spotykana w przedziale wysokości 900–2000 m n.p.m.[2]
- Morfologia
Długość ciała około 21 cm. Samiec cały czarny, oprócz kasztanowych pokryw podogonowych. Tęczówka ciemnoczerwona, dziób matowo różowy. U samicy ciemne gardło i pierś kontrastuje z jaśniejszą, szarą resztą spodu ciała[6].
- Status
IUCN od 1994 roku uznaje wilgę czarną za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened); wcześniej, od 1988 roku klasyfikowano ją jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale jej trend uznawany jest za spadkowy[2].
Przypisy
- ↑ Oriolus hosii, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d Oriolus hosii, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Oriolinae Vigors, 1825 - wilgi (wersja: 2021-01-16). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-04].
- ↑ Black Oriole (Oriolus hosii). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-22)]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Orioles, drongos, fantails. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-04]. (ang.).
- ↑ Susan Myers: Birds of Borneo. Bloomsbury Publishing, 2016, s. 224, seria: Helm Field Guides. ISBN 978-1-4729-2446-9. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).