Viola pedatifida
![]() | |||
Systematyka[1][2] | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | rośliny | ||
Podkrólestwo | |||
Nadgromada | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Nadklasa | okrytonasienne | ||
Klasa | Magnoliopsida | ||
Nadrząd | |||
Rząd | malpigiowce | ||
Rodzina | fiołkowate | ||
Rodzaj | fiołek | ||
Gatunek | Viola pedatifida | ||
Nazwa systematyczna | |||
Viola pedatifida G.Don Gen. Hist. 1: 320 (1831)[3] | |||
Synonimy | |||
| |||
| |||
|
Viola pedatifida G.Don – gatunek roślin z rodziny fiołkowatych (Violaceae). Występuje naturalnie w Kanadzie (w prowincjach Alberta, Manitoba, Ontario i Saskatchewan) oraz Stanach Zjednoczonych (w Arizonie, Arkansas, Kolorado, Illinois, Indianie, Iowa, Kansas, Michigan, Minnesocie, Missouri, Montanie, Nebrasce, Nowym Meksyku, Dakocie Północnej, Ohio, Oklahomie, Dakocie Południowej, Wirginii, Wisconsin i Wyoming)[3][4]. Jest gatunkiem najmniejszej troski, choć lokalnie jest krytycznie zagrożony[5].
Morfologia
- Pokrój
- Bylina dorastająca do 5–30 cm wysokości, tworzy kłącza[4].
- Liście
- Blaszka liściowa jest pierzasto-dzielna, złożona z 5–9 klapek o lancetowatym, łyżeczkowatym lub równowąskim kształcie. Mierzy 1–7 cm długości oraz 2–8 cm szerokości, jest całobrzega, ma ściętą nasadę i ostry lub tępy wierzchołek. Ogonek liściowy jest owłosiony i ma 3–16 cm długości. Przylistki są równowąsko lancetowate[4].
- Kwiaty
- Pojedyncze, wyrastające z kątów pędów, nie mają wyczuwalnego zapachu. Mają zielone działki kielicha o owalnym lub lancetowatym kształcie i dorastające do 8 mm długości. Płatki mają niebieskofioletową lub jasnoniebieskofioletową barwę, dwa górne płatki są mniej więcej zaokrąglone, ale czasami są nieco podługowate, dwa płatki boczne są biało owłosione w gardle kwiatu, dolny płatek jest odwrotnie jajowaty, mierzy 10-25 mm długości, posiada obłą ostrogę o długości 2-3 mm, u jego podstawy znajduje się biała plama z cienkimi fioletowymi żyłkami[4][6].
- Owoce
- Torebki mierzące 10-15 mm długości, o elipsoidalnym kształcie[4].
Biologia i ekologia
Rośnie w zaroślach, na łąkach, skarpach i terenach skalistych. Występuje na wysokości od 500 do 1000 m n.p.m.[4] Kwitnie zwykle od połowy do późnej wiosny, ale w sprzyjających warunkach może również kwitnąć jesienią. Sporadyczne pożary są prawdopodobnie korzystnym zjawiskiem, ponieważ usuwają one większość zarośli i martwych szczątków, które mogą zadusić te małe rośliny[6].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
- ↑ Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-03-01] (ang.).
- ↑ a b c Viola pedatifida G.Don. Plants of the World Online. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
- ↑ a b c d e f Viola pedatifida. Plantes & Botanique. [dostęp 2021-03-07]. (fr.).
- ↑ Viola pedatifida / Prairie Violet. NatureServe Explorer 2.0. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
- ↑ a b Prairie Violet (Viola pedatifida). Illinois Wildflowers. [dostęp 2021-03-07]. (ang.).
- EoL: 584579
- Flora of North America: 242417473
- GBIF: 5331262
- identyfikator iNaturalist: 170255
- IPNI: 317477-2
- ITIS: 22131
- NCBI: 1234509
- Plant Finder: 287512
- identyfikator Plant List (Royal Botanic Gardens, Kew): tro-33800035
- Plants of the World: urn:lsid:ipni.org:names:317477-2
- identyfikator Tropicos: 33800035
- USDA PLANTS: VIPE2
- CoL: 5BHBN