Victor Bodson
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 24 marca 1902 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 29 czerwca 1984 | ||
Zawód, zajęcie | polityk, prawnik | ||
Alma Mater | Uniwersytet Strasburski | ||
Stanowisko | minister sprawiedliwości, transportu i budownictwa (1940–1947, 1951–1958), przewodniczący Izby Deputowanych (1964–1967), komisarz europejski (1967–1973) | ||
Partia | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Victor Nicolas Bodson (ur. 24 marca 1902 w Luksemburgu, zm. 29 czerwca 1984 w Mondorf-les-Bains) – luksemburski polityk i prawnik, deputowany krajowy i europejski, minister sprawiedliwości, transportu i budownictwa (1940–1947, 1951–1959), w latach 1964–1967 przewodniczący Izby Deputowanych, w latach 1967–1970 członek Komisji Europejskiej. Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.
Życiorys
W młodości uprawiał pływanie i sport motocyklowy, w 1926 był mistrzem krajowym w drugiej z dziedzin. W późniejszym okresie kierował krajową federacją bokserską. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Strasburskim, studiował także w Algierze i Montpellier. Uzyskał uprawnienia adwokata i od 1923 prowadził własną kancelarię adwokacką, od 1964 do 1966 kierował krajową palestrą. W 1930 wstąpił do Luksemburskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej. Od 1935 należał do rady miejskiej Luksemburga. Od 1934 zasiadał w Izbie Deputowanych, od 1935 do 1940 także w radzie miejskiej Luksemburga. Od kwietnia 1940 pozostawał ministrem sprawiedliwości, transportu i budownictwa[1]. Po inwazji III Rzeszy w kolejnym miesiącu, gdy większość rządu uciekła z kraju, ostatecznie w czerwcu 1940 dotarł do Francji. W październiku 1940 dotarł natomiast statkiem przez Nowy Jork do Montrealu, gdzie urzędował w ramach rządu na uchodźstwie[2]. W 1942 znalazł się na liście osób poszukiwanych przez Gestapo[3].
Po zakończeniu okupacji Luksemburga we wrześniu 1944 powrócił do sprawowania obowiązków ministerialnych w kraju w ramach rządów jedności narodowej (do marca 1947). Jednocześnie zasiadał w krajowym parlamencie w latach 1948–1951 i 1964–1967, w drugiej z kadencji przewodniczył temu gremium[4]. Ponadto od 1949 do 1951 członek Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[5], a od 1962 do 1964 członek Rady Państwa, organu doradczego przy wielkim księciu[1]. W latach 1951–1959 ponownie minister sprawiedliwości, transportu i budownictwa. W 1967 wybrany szefem nowo powstałego związku parlamentów frankofońskich (Association internationale des parlementaires de langue française). Od 1967 do 1970 zasiadał w Komisji Europejslkiej Jeana Reya, odpowiadając za kwestie transportu[4].
Był żonaty, miał pięcioro dzieci.
Odznaczenia i wyróżnienia
Odznaczony m.in. Orderem Korony Dębowej I klasy (1947), Legią Honorową I klasy (1973), Krzyżem Wielkim I Klasy Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec, Krzyżem Wielkim I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi dla Republiki Austrii i Medalem Wolności I klasy, a także innymi medalami klasy wielkiego krzyża[6]. Jego imieniem nazwano most w Hesperange.
Pomiędzy 1933 a 1940 organizował pomoc dla Żydów w przedostaniu się przez granicę niemiecko-luksemburską na rzece Sûre, przy której mieszkał. Uratował w ten sposób około 100 osób przed prześladowaniami nazistów, ryzykując własnym życiem. W 1971 otrzymał za to wyróżnienie Sprawiedliwy wśród Narodów Świata[7][3].
Przypisy
- ↑ a b Victor Bodson. munzinger.de. [dostęp 2023-09-16]. (niem.).
- ↑ A fuga para a liberdade da família grã-ducal. contacto.lu, 23 maja 2019. [dostęp 2023-09-16]. (port.).
- ↑ a b Big Heart from a Small Country: Victor Bodson. accidentaltalmudist.org. [dostęp 2023-09-13]. (ang.).
- ↑ a b H.J.V. (Victor) Bodson. europa-nu.nl. [dostęp 2023-09-16]. (niderl.).
- ↑ Mr Victor Bodson. coe.int. [dostęp 2023-09-13]. (ang.).
- ↑ Victor Bodson Président de l’Association internationale des parlementaires de langue française. apf-francophonie.org. [dostęp 2023-09-16]. (fr.).
- ↑ Victor Bodson. yadvashem.org. [dostęp 2023-09-13]. (ang.).
- p
- d
- e