Data i miejsce urodzenia | 6 lipca 1985 Gemona del Friuli |
Klub | Sci Club Monte Lussari[1] / G.S. Fiamme Gialle[2] |
Reprezentacja | Włochy |
Debiut w PŚ indywidualnie | 30 listopada 2003 w Ruce (61. miejsce) |
Debiut w PŚ drużynowo | 8 marca 2003 w Oslo (8. miejsce) |
Pierwsze punkty w PŚ | 11 lutego 2005 w Pragelato (20. miejsce) |
Stefano Chiapolino (ur. 6 lipca 1985 w Gemona del Friuli[1]) – włoski skoczek narciarski. Dwukrotny mistrz Włoch (2002 i 2004), w sumie czterokrotnie stawał na podium mistrzostw kraju (2002–2005). Dwukrotny uczestnik mistrzostw świata seniorów (2003 i 2005), jednokrotny mistrzostw świata w lotach narciarskich (2004), mistrzostw świata juniorów (2003), zimowej uniwersjady (2007) i zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2001).
Przebieg kariery
Skoki narciarskie zaczął uprawiać w 1992 za namową swojego wujka – Roberto Varuttiego, który również był skoczkiem narciarskim[2]. W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych przez FIS zadebiutował w grudniu 1998 w ramach cyklu Alpen Cup[3].
Dwukrotnie brał udział w mistrzostwach świata seniorów – w 2003 w Predazzo drużynowo był 10., a indywidualnie 44. (skocznia normalna) i odpadł w kwalifikacjach (duża), a dwa lata później w Oberstdorfie drużynowo zajął miejsca 12. (skocznia duża) i 15. (normalna), a indywidualnie 47. (normalna) i 49. (duża). Raz wystartował w mistrzostwach świata w lotach narciarskich – w 2004 w Planicy uplasował się indywidualnie na 40. pozycji[3].
Raz wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w 2003 w miejscowości Sollefteå był 5. indywidualnie i 8. drużynowo. Także raz wystartował w zimowej uniwersjadzie – w 2007 w Pragelato zarówno na skoczni normalnej, jak i dużej zajął 53. pozycję. W 2001 w Vuokatti wziął udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował w 8 marca 2003 w Oslo – wraz z reprezentacją Włoch zajął 8. miejsce w konkursie drużynowym. Dzień później odpadł w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego. W sumie do zawodów tej rangi przystępował 10 razy – dwukrotnie w konkursach drużynowych i ośmiokrotnie indywidualnie (przy czym w konkursie głównym wziął udział tylko 2 razy). Punkty zdobył raz – 11 lutego 2005 w Pragelato był 20.[3] (po pierwszej serii tego konkursu plasował się na 6. pozycji[2]).
Brał udział w blisko 80 konkursach Pucharu Kontynentalnego, kilkanaście razy zdobywając punkty. Indywidualnie najwyżej uplasował się na 10. pozycji (4 grudnia 2004 w Rovaniemi), a drużynowo na 6. miejscu (17 lutego 2002 w Planicy). Punktował również w Alpen Cupie (najwyżej, dwukrotnie, na 5. pozycji) i FIS Cupie (w najlepszym starcie był 27.)[3].
Czterokrotnie zdobywał medale mistrzostw Włoch w skokach narciarskich – w 2002 i 2004 złote, w 2003 srebrny i w 2005 (na skoczni normalnej) brązowy[4].
6 lutego 2006, kilka dni przed Zimowymi Igrzyskami Olimpijskimi 2006, podczas treningu włoskiej kadry w Predazzo, doznał poważnego upadku, po którym został hospitalizowany i który wyeliminował go ze startu w igrzyskach. W efekcie tego zdarzenia nie powrócił już do wcześniejszej dyspozycji i nieco ponad rok później (po sezonie 2006/2007) zakończył karierę sportową, podejmując pracę w Korpusie Straży Skarbowej (włoskiej policji finansowej)[5].
Indywidualnie
Drużynowo
Starty S. Chiapolino na mistrzostwach świata – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS[c] | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
NQ | 22 lutego | 2003 | Predazzo | Giuseppego dal Bena | K-120 | – | indywid. | 99,5 m | 71,1 pkt | Nie zakwalifikował się. |
10. | 23 lutego | 2003 | Predazzo | Giuseppego dal Bena | K-120 | – | druż.[a] | 110,5 m | 110,5 m | 696,8 pkt (188,3 pkt) | 349,8 pkt | Finlandia |
44. | 28 lutego | 2003 | Predazzo | Giuseppego dal Bena | K-95 | – | indywid. | 85,0 m | – | 90,5 pkt | 188,5 pkt | Adam Małysz |
47. | 19 lutego | 2005 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-90 | HS-100 | indywid. | 84,5 m | – | 99,0 pkt | 157,0 pkt | Rok Benkovič |
15. | 20 lutego | 2005 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-90 | HS-100 | druż.[b] | 86,5 m | – | 271,0 pkt (101,0 pkt) | 699,5 pkt | Austria |
49. | 25 lutego | 2005 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | indywid. | 105,5 m | – | 83,9 pkt | 229,3 pkt | Janne Ahonen |
12. | 26 lutego | 2005 | Oberstdorf | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | druż.[b] | 105,5 m | – | 345,3 pkt (84,4 pkt) | 792,0 pkt | Austria |
Indywidualnie
Starty S. Chiapolino na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
40. | 21 lutego | 2004 | Planica | Letalnica | K-185 | HS-215 | indywid. | 122,0 m | – | – | – | 85,4 pkt | 746,7 pkt | Roar Ljøkelsøy |
Indywidualnie
Drużynowo
Starty S. Chiapolino na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
Indywidualnie
Drużynowo
Starty S. Chiapolino na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo
Indywidualnie
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu
Uwagi
Przypisy
- ↑ a b Skia / Karolina Sygnatowicz: Stefano CHIAPOLINO. skijumping.pl, 2014-03-01. [dostęp 2016-11-10].
- ↑ a b c Stefano Chiapolino (Włochy). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2016-11-10].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m Adam Kwieciński: CHIAPOLINO Stefano 1985.07.06 ITA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-06-05].
- ↑ Salto speciale: Colloredo si conferma campione italiano a Predazzo. fisi.org, 2012-09-15. [dostęp 2016-11-10]. (wł.).
- ↑ L'Italia chiude la carriera di Chiapolino. ricerca.gelocal.it, 2007-06-19. [dostęp 2016-11-10]. (wł.).
Bibliografia
- CHIAPOLINO Stefano - Athlete Information. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-05]. (ang.).
- Adam Kwieciński: CHIAPOLINO Stefano 1985.07.06 ITA. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2023-06-05].
Indywidualnie | |
---|
Skocznia normalna indywidualnie | |
---|
Skocznia duża indywidualnie | |
---|