Skowrończyk sierpodzioby
Chersophilus duponti[1] | |||
(Vieillot, 1824) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | skowronki | ||
Rodzaj | Chersophilus[2] | ||
Gatunek | skowrończyk sierpodzioby | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Chersophilus_duponti_duponti_MHNT.ZOO.2010.11.165.43.jpg/220px-Chersophilus_duponti_duponti_MHNT.ZOO.2010.11.165.43.jpg)
Skowrończyk sierpodzioby[5] (Chersophilus duponti) – gatunek małego ptaka z rodziny skowronków (Alaudidae).
Systematyka
Jedyny przedstawiciel rodzaju Chersophilus. Wyróżniono dwa podgatunki C. duponti[3][5][6]:
- C. duponti duponti – skowrończyk sierpodzioby – Hiszpania, północne Maroko, północna Algieria i północna Tunezja.
- C. duponti margaritae – skowrończyk długodzioby – środkowa Algieria do zachodniego Egiptu.
Występowanie
Zasiedla część Hiszpanii oraz, wyspowo, Afrykę Północną. Biotop to suche śródziemnomorskie stepy, zimą spotykany na polach i ścierniskach.
Charakterystyka
Długość ciała 17–18 cm, masa ciała 32–47 g[3], rozpiętość skrzydeł: 25–31 cm. Podobny do skowronka zwyczajnego, lecz ciemniejszy, mniejszy i nie ma czubka. Części i wzory na ubarwieniu identyczne jak u ww. gatunku, jednakże odróżnia się charakterystycznym długim, sierpowatym dziobem i jasną brwią. Poza tym ogólnie całe kreskowanie wyraźniejsze, nogi jasnoróżowe. Młode mają na grzbiecie łuskowaty wzór.
- Głos
- Śpiewa fletowymi tonami i świergotami podobnymi do głosu zięby.
- Tryb życia
- Zazwyczaj biega, rzadko lata.
Status
Według IUCN gatunek narażony (ang. Vulnerable) od 2020 roku. W latach 2005–2020 miał status bliski zagrożenia (ang. Near Threatened), a jeszcze wcześniej – od 1988 roku – najmniejszej troski (ang. Least Concern). Liczebność populacji szacuje się na 19 500 – 27 300 dorosłych osobników, a jej trend uznawany jest za spadkowy[4].
Przypisy
- ↑ Chersophilus duponti, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ Chersophilus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2012-08-05] (ang.).
- ↑ a b c de Juana, E. & Suárez, F.: Dupont's Lark (Chersophilus duponti). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-06)].
- ↑ a b BirdLife International, Chersophilus duponti, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-3 [dostęp 2021-02-18] (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Alaudidae Vigors, 1825 – skowronki - Larks (wersja: 2020-11-17). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-18].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Nicators, Bearded Reedling, larks. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-18]. (ang.).
Bibliografia
- Paul Sterry, Andrew Cleve, Andy Clements, Peter Godfellow: Ptaki Europy: przewodnik. Warszawa: 2007, s. 265. ISBN 978-83-247-0818-5.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Catalana: 0157680
- BioLib: 25686
- EUNIS: 963
- GBIF: 2490674
- identyfikator iNaturalist: 7416
- ITIS: 559186
- NCBI: 452474