Skakuszka krótkoogonowa
Notomys amplus[1] | |||
Brazenor, 1936 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | gryzonie | ||
Podrząd | Supramyomorpha | ||
Infrarząd | myszokształtne | ||
Nadrodzina | myszowe | ||
Rodzina | myszowate | ||
Podrodzina | myszy | ||
Plemię | Hydromyini | ||
Rodzaj | skakuszka | ||
Gatunek | skakuszka krótkoogonowa | ||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() | |||
|
Skakuszka krótkoogonowa[3] (Notomys amplus) – wymarły gatunek gryzonia z rodziny myszowatych (Muridae), występujący dawniej endemicznie w Australii.
Znany jedynie z dwóch okazów znalezionych w Charlotte Waters na Terytorium Północnym w Australii[4][2][5]. Znajdywano również szczątki kostne w wypluwkach sów w Parku Narodowym Uluru-Kata Tjuta i Flinders Ranges w Australii Południowej[4][5]. Informacje zebrane od Aborygenów pozwalają przypuszczać, że gatunek ten zamieszkiwał również centralną i zachodnią Australię. Został opisany przez Brezenera w 1936 roku[6] na podstawie czaszki i skóry samicy NMV C512[7].
W Australii zwierzę jest nazywane angielską nazwą short-tailed hopping mouse oraz aborygeńską nazwą yoontoo[8]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę skakuszka krótkoogonowa[3].
Ekologia tego ssaka jest mało poznana. Prawdopodobnie zamieszkiwał otwarte równiny, pustynne łąki i niskie zarośla[2]. Największy przedstawiciel rodzaju Notomys osiągał masę ciała około 100 g[5]. Sierść koloru brązowego, spód ciała jaśniejszy. Ogon równy długości ciała[5]. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EX (wymarły)[2]. Przypuszcza się, że przyczyną wymarcia mogło być sprowadzenie kotów i lisów, wyparcie z naturalnych siedlisk przez egzotyczne zwierzęta roślinożerne oraz pożary[5][2].
Przypisy
- ↑ Notomys amplus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d e A.A.A.A. Burbidge A.A.A.A., J.J. Woinarski J.J., Notomys amplus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-01] (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 276. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Notomys amplus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 5 grudnia 2009]
- ↑ a b c d e Chris Pavey: SHORT-TAILED HOPPING-MOUSE Notomys amplus. Threatened Species of the Northern Territory. [dostęp 2009-12-05]. (ang.).
- ↑ Charles W. Brazenor. Two new rats from Central Australia. „Memoirs of the National Museum of Victoria”. 9, s. 5–8, 1936. Museum Victoria. ISSN 1447-2546.
- ↑ Notomys amplus Brazenor, 1936. Australian Biological Resources Study. [dostęp 2009-12-05]. (ang.).
- ↑ Indigenous and exotic non-marine mammals of Australia (excluding External Territories). Ministerstwo Środowiska Australii. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).