Samarytanka (postać biblijna)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1a/Angelika_Kauffmann_-_Christus_und_die_Samariterin_am_Brunnen_-1796.jpeg/250px-Angelika_Kauffmann_-_Christus_und_die_Samariterin_am_Brunnen_-1796.jpeg)
Samarytanka – postać biblijna pojawiająca się w Ewangelii św. Jana (4:4–42). Ewangelia opisuje jej rozmowę z Jezusem przy Studni Jakuba w pobliżu miasta Sychar.
Ewangelia nie podaje jej imienia. Zaznacza tylko, że jest Samarytanką. W tradycji Kościoła prawosławnego kobieta ta nosi jednak imię Fotyna. [1]. Kościół prawosławny utożsamia ją ze św. Fotyną, męczennicą wczesnochrześcijańską o tym imieniu, zamordowaną za wiarę w 66 roku[2].
Tekst ewangelii[3]
- [Jezus] opuścił Judeę i odszedł znów do Galilei.
- Trzeba Mu było przejść przez Samarię.
- Przybył więc do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu pola, które [niegdyś] dał Jakub synowi swemu, Józefowi
- Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny
- Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!»
- Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta dla zakupienia żywności.
- Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić?» Żydzi bowiem z Samarytanami unikają się nawzajem.
- Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i [wiedziała], kim jest Ten, kto ci mówi: "Daj Mi się napić" - prosiłabyś Go wówczas, a dałby ci wody żywej»
- Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej?
- Czy Ty jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który dał nam tę studnię, z której pił i on sam, i jego synowie i jego bydło?»
- W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął.
- Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu».
- Rzekła do Niego kobieta: «Daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać».
- A On jej odpowiedział: «Idź, zawołaj swego męża i wróć tutaj!»
- A kobieta odrzekła Mu na to: «Nie mam męża». Rzekł do niej Jezus: «Dobrze powiedziałaś: Nie mam męża.
- Miałaś bowiem pięciu mężów, a ten, którego masz teraz, nie jest twoim mężem. To powiedziałaś zgodnie z prawdą».
- Rzekła do Niego kobieta: «Panie, widzę, że jesteś prorokiem.
- Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga».
- Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca.
- Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów.
- Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec.
- Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie».
- Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko».
- Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię».
Przypisy
- ↑ Fotyna (Świetlana), samarytanka (ok. 66) - Cerkiew.pl [online], cerkiew.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Fotyna / Imiona świętych / DEON.pl [online], deon.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
- ↑ Biblia Tysiąclecia - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu - J 4 [online], deon.pl [dostęp 2024-04-25] (pol.).
Bibliografia
- Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu. wyd. Pallottinum, 1990