Rayton Fissore Magnum 4x4
![]() Rayton Fissore Magnum 4x4 2.5 Turbodiesel model na rok 1986 | |||
Inne nazwy | Laforza | ||
---|---|---|---|
Producent | Rayton Fissore | ||
Okres produkcji | 1985-2003 | ||
Dane techniczne | |||
Segment | luksusowy SUV | ||
Typy nadwozia | 4-drzwiowy SUV | ||
Skrzynia biegów | |||
Napęd | AWD | ||
Długość | 4570 mm[2] | ||
Szerokość | 2010 mm[2] | ||
Wysokość | 1887 mm[3] | ||
Rozstaw osi | 2700 mm[2] | ||
Masa własna | 2230 kg[3] | ||
Ładowność | 650 kg[3] | ||
|
Rayton Fissore Magnum 4x4 − luksusowy 4-drzwiowy samochód sportowo-użytkowy z napędem AWD produkowany od końca 1985 roku[4]. Powstał jako konkurent dla Range Rovera i najlepiej wyposażonych wersji Chevroleta Suburban[1]. Po raz pierwszy pojazd został zaprezentowany w lipcu 1984 roku[5]. Nadwozie zaprojektował Tom Tjardaa[6]. Samochód powstał na bazie skróconej i obniżonej ramy pochodzącej z będącego wówczas w fazie projektowania terenowego modelu wojskowego Iveco "40 PM 10". W pierwszych prototypach Magnum montowano turbodoładowaną jednostkę wysokoprężną pochodzącą z modelu Turbodaily, ostatecznie zdecydowano się jednak na podobny silnik Sofim o pojemności 2445 cm³ – było to główne źródło napędu większości wyprodukowanych modeli Magnum 4x4[7]. Dyferencjał przedni jak i tylny oraz układy hamulcowy i zawieszenia przejęto z ciężarówki Iveco, opartej na modelu Iveco Daily z napędem AWD[7].
Oprócz wysokoprężnego silnika Sofim, dostępne były także silniki Fiata/Lancii Abarth (R4 z doładowaniem mechanicznym) oraz Alfy Romeo (V6 2.5). Wersja V6 nosiła nazwę Magnum VIP[5]. Podczas Targów Motoryzacyjnych w Turynie w 1988 roku zaprezentowano odświeżoną wersję modelu, jednostki Fiata i Alfy Romeo zastąpiono wysokoprężnymi VM Motori, dodano także do oferty silnik R6 BMW M30B34[8]. Początkowo silnik VM miał pojemność 2,4 l, w późniejszym czasie zastosowano większy motor 2.5[9].
W Stanach Zjednoczonych pojazd sprzedawany był od 1989 roku pod nazwą Laforza. Nadwozie pojazdu montowane było we Włoszech, następnie wysyłane było do Stanów Zjednoczonych, gdzie uzupełniano je w silniki, początkowo były to benzynowe jednostki V8 5.0 Windsor Forda zblokowane z 4-biegową automatyczną skrzynią biegów[1]. Pierwsza seria nie odniosła w USA większego sukcesu, w 1993 roku Dave Hops zakupił pozostałe 50 egzemplarzy od poprzedniego dystrybutora, po czym wznowił sprzedaż pod nazwą LaForza GT[10][6]. Moc silnika wynosiła około 225 KM, opcjonalnie dostępna była wersja z doładowaniem mechanicznym, moc wzrastała wówczas do 300 KM[6]. Produkcję modelu zakończono w 2003 roku[9].
Silniki
Wersja | Silnik: | Moc maksymalna: | Maks. moment obrotowy | 0-100 km/h: | V-max: | |
---|---|---|---|---|---|---|
Silniki benzynowe: | ||||||
R4 2.0 Abarth[7] | R4 2,0 l (1995 cm³), doładowanie mechaniczne Volumex | 138 KM (101 kW) przy 5500 obr./min | 205 Nm przy 3000 obr./min | b/d | 155 km/h | |
V6 2.5 Alfa Romeo[7] | V6 2,5 l (2492 cm³) | 160 KM (118 kW) przy 5600 obr./min | 206 Nm przy 4400 obr./min | b/d | 168 km/h | |
R6 3.5 BMW M30B34[2] | R6 3,4 l (3430 cm³) | 211 KM (155 kW) przy 5700 obr./min | 315 N•m przy 4000 obr./min | b/d | 170 km/h | |
V8 5.0[6] | V8 4,9 l (4942 cm³) OHV | 225-300 KM | b/d | ~8,1 s | b/d | |
Silniki wysokoprężne: | ||||||
R4 2.5 TD SOFIM[7] | R4 2,4 l (2445 cm³), turbo | 92 KM (66 kW) przy 4000 obr./min | 196 Nm przy 2200 obr./min | b/d | 145 km/h | |
R4 2.4 VM HR492HT | R4 2,4 l (2393 cm³), turbo | 110 KM (80 kW) przy 4200 obr./min | 252 Nm przy 2400 obr./min | b/d | 150 km/h | |
R4 2.5 VM HR425CLI | R4 2,5 l (2498 cm³), turbo | 120 KM (88 kW) przy 4200 obr./min | 258 Nm przy 2500 obr./min | b/d | 156 km/h |
Przypisy
- ↑ a b c '88 Sport Utility. „Popular Mechanics”. 164 (9), s. 88, wrzesień 1987. Hearst Magazines. ISSN 0032-4558. (ang.).
- ↑ a b c d e 1987 Rayton Fissore Magnum 3.5 specifications & performance data review. automobile-catalog.com. [dostęp 2014-01-06]. (ang.).
- ↑ a b c Encyklopedia samochodów terenowych. Jiří Fiala. Warszawa: Bellona, 2010, s. 89. ISBN 978-83-11-11912-3.
- ↑ Automobile Quarterly, Tom 38, Wydanie 4, s.46
- ↑ a b Automobil Revue 1987. T. 82. Brno, Szwajcaria: Hallwag AG, 5 marca, 1987, s. 481-482. ISBN 3-444-00458-3. (niem.).
- ↑ a b c d Matt Stone: LaForza! - Truck & Suv Trends. motortrend.com, maj 2000. [dostęp 2014-01-06]. (ang.).
- ↑ a b c d e Anteprima: Il ≪militare≫ lascia la divisa per andare fuoristrada. „Quattroruote”. 29 (342), s. 77–78, kwiecień 1984. Mediolan, Włochy: Editoriale Domus. (wł.).
- ↑ Salon: Toutes les Voitures du Monde 89/90. „l'Auto Journal”, September, 1989. Paris: Homme N°1. (fr.).
- ↑ a b Claudio Pavanello: Rayton Fissore Magnum. automoto.it, 2012-09-14. [dostęp 2014-01-06]. (wł.).
- ↑ James Mackintosh: Sunday eBay Wouldya: LaForza GT. carthrottle.com, 2013. [dostęp 2014-01-06]. (ang.).