Przepiórka japońska
Coturnix japonica[1] | |||
Temminck & Schlegel, 1849 | |||
![]() Samiec | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | grzebiące | ||
Rodzina | kurowate | ||
Podrodzina | bażanty | ||
Plemię | Coturnicini | ||
Rodzaj | Coturnix | ||
Gatunek | przepiórka japońska | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() | |||
| |||
|
Przepiórka japońska[4] (Coturnix japonica) – gatunek małego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae), zamieszkujący wschodnią Azję. Od około XIII wieku ptak hodowany dla mięsa i jaj, często spotykany w ptaszarniach[5]. W naturze bliski zagrożenia wyginięciem.
Systematyka
Przepiórka japońska bywała dawniej uznawana za podgatunek przepiórki zwyczajnej (C. coturnix)[2]. Jest to gatunek monotypowy[2][6]. Populacje z Syberii wydzielano niekiedy do podgatunku ussuriensis, ale różnice w porównaniu do populacji z Japonii są minimalne[2].
Występowanie
W sezonie lęgowym zamieszkuje północną Mongolię, wschodnią Syberię, Sachalin, Japonię, północno-wschodnie Chiny i Półwysep Koreański; być może także Bhutan. Zimuje na południe od zasięgu letniego – od środkowej Japonii i środkowych Chin przez północno-zachodnią Tajlandię i północną Mjanmę do skrajnie północno-wschodnich Indii (Asam) i Bhutanu; podczas łagodnych zim nielicznie zimuje dalej na północ – po skrajne południe Rosji (Buriację i Kraj Nadmorski). Introdukowana na Hawajach, Reunionie i we Włoszech[2].
Charakterystyka
- Cechy gatunku
- Upierzenie podstawowe: kuropatwiane, w hodowli występują liczne odmiany barwne. W terenie nieodróżnialna od przepiórki zwyczajnej, poza głosem[2].
- Dymorfizm płciowy
- Samce mniejsze od samic, kolor upierzenia bardziej wyrazisty.
- Średnie wymiary
- Długość ciała 17–19 cm, masa ciała około 90 g[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Japanese_quail_Coturnix_japonica_eggs_by_Dr._Raju_Kasambe_DSC_3217_03.jpg/240px-Japanese_quail_Coturnix_japonica_eggs_by_Dr._Raju_Kasambe_DSC_3217_03.jpg)
- Jaja
- W zniesieniu 5–14 jaj o średnich wymiarach 29,8×21,5 mm i masie 7,6 g[5]. Ich inkubacja trwa 19–20 dni[5]. W hodowli w ciągu jednego roku samica może znieść do 300 jaj.
Status
IUCN od 2010 roku uznaje przepiórkę japońską za gatunek bliski zagrożenia (NT, Near Threatened); wcześniej, od 1988 roku klasyfikowana była jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji na wolności nie została oszacowana; jeszcze pod koniec XX wieku gatunek opisywany był jako dość pospolity. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy ze względu na zmiany w rolnictwie i polowania[3].
Cechy użytkowe
Należy do ptaków towarzyskich, ciekawskich, ale jednocześnie płochliwych, mających duże wymagania w hodowli, również pod względem pokarmowym. Dzienne zapotrzebowanie energetyczne wynosi w jej przypadku 2800 kalorii energii metabolicznej (21% białka ogólnego zawierającego 1,15% lizyny, 0,45% metioniny oraz 0,75% metioniny z cysteiną). Jaja przepiórki japońskiej mają atrakcyjny dla konsumenta wygląd, wysoką smakowitość, jak również bogaty skład chemiczny. Skorupa jest cienka, podatna na mikropęknięcia, z silną błoną podskorupową. Grupą docelową nabywców tych jaj stanowią dzieci i seniorzy[7].
Przypisy
- ↑ Coturnix japonica, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c d e f g P. J. K. McGowan, G. M. Kirwan: Japanese Quail (Coturnix japonica). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D. A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2015. [dostęp 2015-10-02]. (ang.).
- ↑ a b Coturnix japonica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Coturnicini Reichenbach, 1848 (wersja: 2020-09-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-27].
- ↑ a b c Pappas, J.: Coturnix japonica. [w:] Animal Diversity Web [on-line]. 2002. [dostęp 2021-03-27]. (ang.).
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pheasants, partridges, francolins. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-26]. (ang.).
- ↑ Ryszard Paprocki, Co należy wiedzieć decydując się na fermową produkcję jaj przepiórczych, w: Poradnik gospodarski, nr 10/2018, s. 14–15, ISSN 0137-6780
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Britannica: animal/Japanese-quail
- SNL: engvaktel