Przemysław Wiszewski
Państwo działania |
|
---|---|
Data i miejsce urodzenia | 12 sierpnia 1974 |
Profesor nauk humanistycznych | |
Specjalność: historia Kościoła, historia średniowieczna, historia nowożytna | |
Alma Mater | |
Doktorat | 2000 – historia |
Habilitacja | 2009 – historia |
Profesura | 2015 |
nauczyciel akademicki | |
Uczelnia | Uniwersytet Wrocławski |
Okres zatrudn. | od 1998 |
Rektor | |
Uniwersytet | Uniwersytet Wrocławski |
Okres spraw. | 1 września 2020–9 marca 2022 |
Poprzednik | Adam Jezierski |
Następca | Robert Olkiewicz |
Przemysław Piotr Wiszewski (ur. 12 sierpnia 1974 w Szprotawie[1]) – polski historyk, specjalizujący się w historii średniowiecza, historii Kościoła, historiografii, ikonografii oraz historii nowożytnej; nauczyciel akademicki związany z Uniwersytetem Wrocławskim[2] i jego rektor od 2020[3] do 2022[4] roku.
Życiorys
Pochodzi ze Szprotawy, gdzie ukończył w 1993 roku miejscowe Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego[5]. Bezpośrednio po zdaniu egzaminu maturalnego podjął studia dzienne na kierunku historia na Uniwersytecie Wrocławskim, ukończone w 1998 roku uzyskaniem tytułu zawodowego magistra[6]. W tym samym roku podjął studia doktoranckie w Instytucie Historycznym swojej macierzystej uczelni. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii uzyskał w 2000 roku na podstawie pracy pt. Dzieje opactwa benedyktynek w Legnicy (1348–1810), napisanej pod kierunkiem prof. Marka Derwicha[7]. W tym samym roku został także zatrudniony na stanowisku adiunkta w Zakładzie Nauk Pomocniczych Historii i Archiwistyki Instytutu Historycznego UWr[8]. W 2009 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii O specjalności: historia średniowiecza, historia nowożytna, nauki pomocnicze historii, na podstawie pracy nt.: Domus Bolezlai. W poszukiwaniu tradycji dynastycznej Piastów (do około 1138 r.)[9]. Niedługo potem otrzymał awans na stanowisko profesora nadzwyczajnego. 11 czerwca 2015 roku prezydent Polski Bronisław Komorowski nadał mu tytuł profesora nauk humanistycznych[2].
Poza działalnością naukowo-dydaktyczną pełnił także wiele funkcji kierowniczych na uczelni. Od 2008 do 2012 był zastępcą dyrektora ds. nauki i współpracy z zagranicą Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego[10]. W latach 2012–2016 zajmował stanowisko prodziekana ds. nauki i współpracy z zagranicą[11], a w 2016 roku został wybrany na dziekana Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego[12]. Stanowisko to piastował do 2020 roku. W tym samym roku został wybrany na rektora Uniwersytetu Wrocławskiego[13]. W dniu 9 marca 2022 roku jego mandat wygasł[4], w związku z naruszeniem przepisów Ustawy o szkolnictwie wyższym, dotyczących działalności zarobkowej bez zgody rady uczelni. O wygaśnięciu mandatu stwierdził Minister Edukacji i Nauki Przemysław Czarnek.
Kandydował w wyborach na rektora uczelni w 2022 roku, jednak przegrał w nich z prof. dr hab. Robertem Olkiewiczem, zajmując w drugiej turze ostatnie miejsce[14]
Ponadto jest członkiem zarządu International Centre for Archival Research[8].
Kontrowersje
W trakcie niepełnej kadencji rektora Uniwersytetu Wrocławskiego dochodziło do wielu kontrowersyjnych zdarzeń i decyzji. Jedną z nich było zamówienie prenumeraty prawicowej „Gazety Polskiej Codziennie”. Decyzja ta spotkała się z oburzeniem środowiska studenckiego na uczelni, co doprowadziło do wycofania prenumeraty[15].
W styczniu 2022 roku, podczas piątej fali epidemii koronawirusa w Polsce, w czasie najwyżej liczby zakażeń od początku epidemii w Polsce, zadecydował o powrocie do nauki stacjonarnej. Decyzja ta, spotkała się z oburzeniem studentów, co w rezultacie doprowadziło do złożenia w prokuraturze zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, sprowadzenia niebezpieczeństwa dla życia lub zdrowia wielu osób, powodując zagrożenie epidemiologiczne oraz szerzenie się choroby zakaźnej, przez przedstawiciela studentów w Radzie Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Wrocławskiego[16]. Prokuratura Rejonowa dla Wrocławia-Stare Miasto we Wrocławiu prowadzi w tej sprawie postępowanie[17].
Dorobek naukowy
Zainteresowania naukowe Przemysława Wiszewskiego koncentrują się wokół tożsamości grup społecznych i form komunikacji między członkami tych grup, ze szczególnym uwzględnieniem wartości jako czynnika definiującego i spajającego grupy[2]. Od wielu lat prowadzi badania nad dziejami regionalnymi oraz wspólnot lokalnych na Śląsku. Koordynuje prace w ramach polskiego zespołu projektu „Cuius Regio. An analysis of the cohesive and disruptive forces determining the attachment and commitment of (groups of) persons to and the cohesion within regions” w ramach europejskiego projektu o nazwie „European Science Foundation”. Jest kierownikiem projektów „Śląsk ojczysty. Dzieje wspólnot lokalnych w kontekście tożsamości regionalnej, państwowej i narodowej (XII–XXI w.). Cz. 1", a także „Mechanizmy budowania spójności w społecznościach wieloetnicznych, X-XXI w.”[8]. Do tej pory wypromował sześciu doktorów[2]. Dotychczas opublikował ogólnie ponad 150 publikacji, w tym 9 monografii, 16 prac pod redakcją, 15 artykułów w czasopismach naukowych i 86 rozdziałów w monografiach zbiorowych. Stale publikuje prace popularnonaukowe (w tym książki), recenzje i omówienia, bierze udział w konferencjach krajowych i zagranicznych[8].
Do jego najważniejszych publikacji należą[18]:
- Zakony z terenów dawnego księstwa świdnicko-jaworskiego: życie klasztorne od XIII do pierwszej ćwierci XVI w., Świdnica-Jawor 2001.
- Origines mundi, gentium et civitatum, Wrocław 2001, Współautor: Stanisław Rosik.
- Poczet królów i książąt, Wyd. Dolnośląskie, Wrocław 2002. Współautor: Stanisław Rosik.
- Opactwo benedyktynek w Legnicy (1348/1349–1810): struktura, funkcjonowanie, miejsce w społeczeństwie, Wyd. Historyczne, Wrocław-Poznań 2003.
- Oleśnica: od czasów najdawniejszych po współczesność, wyd. Atut, Wrocław 2006. Współautor: Wojciech Mrozowicz.
- Bystrzyca Kłodzka. Zarys rozwoju miasta na przestrzeni dziejów, wyd. DTSK Silesia, Urząd Miasta i Gminy w Bystrzycy Kłodzkiej, Wrocław-Bystrzyca Kłodzka 2007. Współautor: Stanisław Rosik i Małgorzata Ruchniewicz.
- Domus Bolezlai. W poszukiwaniu tradycji dynastycznej Piastów (do około 1138 roku), Wrocław 2008; wydanie angielskie, zmienione: Domus Bolezlai: values and social identity in dynastic traditions of medieval Poland (c. 966–1138), transl. Paul Barford, wyd. zm. i poszerz, Leiden: Boston: BRILL, 2010.
- Wielkie zmiany wiejskiego świata: monografia historyczna gminy Kobierzyce, Wrocław 1995.
- (wspólnie z Nora Berend, Przemysław Urbańczyk) Central Europe in the high Middle Ages: Bohemia, Hungary and Poland c.900-c.1300, Cambridge, Cambridge University Press, 2013.
- (wspólnie z Norbert Kersken) Neue Nachbarn in der Mitte Europas. Polen und das Reich im Mittelalter, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, 2019 (=Deutsch-Polnische Geschichte, Bd. 1), s. 270.
- Redaktor serii Bliska historia. Studia z dziejów lokalnych / History next to. Local past studies obejmującej do 2020 r. 16 tomów monografii historycznych, dziedzictwa kulturowego oraz atlasów źródeł historycznych wspólnot lokalnych z terenu Dolnego Śląska. Publikacje z tej serii w całości dostępne są w wolnym dostępie w Bibliotece Cyfrowej UWr. (www.bibliotekacyfrowa.pl).
Przypisy
- ↑ Dane uzyskane na podstawie oświadczenia majątkowego na Uniwersytecie Wrocławskim.
- ↑ a b c d Prof. Przemysław Piotr Wiszewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2008-12-30] .
- ↑ Uniwersytet Wrocławski ma nowego rektora, artykuł na oficjalnej stronie Uniwersytetu Wrocławskiego/ [on-line] [dostęp 2021-01-18].
- ↑ a b Przemysław Wiszewski nie jest już rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego [dostęp 2022-03-09].
- ↑ Lista absolwentów LO im. Bolesława Chrobrego w Szprotawie z roku 1993, dostępna w archiwum szkolnym.
- ↑ Lista absolwentów IH UWr z rocznika 1998 roku.
- ↑ Dzieje opactwa benedyktynek w Legnicy (1348–1810) w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-08-04].
- ↑ a b c d „Nominacje profesorskie – jedenastu nowych profesów tytularnych”, informacja na stronie Uniwersytetu Wrocławskiego [dostęp 2015-08-04].
- ↑ Domus Bolezlai. W poszukiwaniu tradycji dynastycznej Piastów (do około 1138 r.) w bazie „Prace badawcze” portalu Nauka Polska (OPI). [dostęp 2015-08-04].
- ↑ Dyrekcja Instytutu Historycznego UWr na stronie internetowej instytutu [on-line] [dostęp 2012-06-12].
- ↑ Władze WNHiP UWr kadencji 2012-2016[on-line] [dostęp 2012-09-25].
- ↑ Uchwała Nr 31/2016 Uczelnianej Komisji Wyborczej z dnia 14 kwietnia 2016 r. [on-line] [dostęp 2016-04-16].
- ↑ Prof. Przemysław Wiszewski nowym rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego, artykuł w „Perspektywach”. [on-line] [dostęp 2021-01-17].
- ↑ Prof. dr hab. Robert Olkiewicz rektorem elektem UWr [online], Uniwersytet Wrocławski, 6 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-24] (pol.).
- ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2022-06-24] .
- ↑ Student informuje prokuraturę o możliwości popełnienia przestępstwa przez rektora Uniwersytetu Wrocławskiego [online], TVN24 [dostęp 2022-06-24] (pol.).
- ↑ Wyborcza.pl [online], wroclaw.wyborcza.pl [dostęp 2022-06-24] .
- ↑ Dane uzyskane w Bibliotece Uniwersytetu Wrocławskiego, stan na sierpień 2015 roku.
Linki zewnętrzne
- Przemysław Piotr Wiszewski, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2019-12-30] .
- Przemysław Wiszewski: Bibliografia w LitDok Europa Środkowo-Wschodnia / Instytut Herdera w Marburgu
- Strona osobista kandydata na stanowisko rektora UWr na kadencję 2020–2024
- p
- d
- e
|
- identyfikator osoby w serwisie „Nauka Polska”: 90979
- Ludzie Nauki: 3FYjEVen00e