Progress D-18T
![]() Silnik D-18T zamontowany na samolocie An-124 Rusłan | |
Dane podstawowe | |
Typ | turbowentylatorowy |
---|---|
Kraj pochodzenia |
|
Producent | Iwczenko-Progress |
Pierwsze testy | 1982 |
Zastosowanie | An-124 |
Liczba egzemplarzy | 188[1] |
Dane techniczne | |
Średnica | 2,33 m |
Długość | 5,4 m |
Wysokość | 2,79 m |
Masa | 4100 kg |
Osiągi | |
Ciąg | 229,77 kN |
Spręż | 27,5 |
Współczynnik dwuprzepływowości | 5,7 |
Temperatura przed turbiną | 1327 °C |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/An-225_D-18T.jpg/272px-An-225_D-18T.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/D-18T_Engines.jpg/272px-D-18T_Engines.jpg)
Progress D-18T lub Łotariew D-18T – trójwałowy turbowentylatorowy, dwuprzepływowy silnik lotniczy o dużym stosunku dwuprzepływowości. Zaprojektowany w Związku Radzieckim, obecnie wytwarzane są przez ukraińską firmę Iwczenko-Progress do zastosowania na dużych samolotach transportowych. Silniki te napędzały transportowy samolot An-225 – największy używany samolot świata[1]. Silnik posiada odwracacz ciągu.
Historia
Silnik został zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Iwczenko-Progress, wytwarzany w ukraińskiej fabryce Motor-Sicz w Zaporożu. Był to pierwszy radziecki silnik odrzutowy, który osiągał ciąg powyżej 200 kN.[1]
- 19 września 1980 – pierwsze naziemne testy silnika
- 24 grudnia 1982 – pierwszy lot (silnik zabudowany na samolocie An-124)
W 2009 eksploatowano 188 silników D-18T o łącznym nalocie wynoszącym ponad 1 milion godzin.
Samoloty
Samoloty, które napędzane są przez silniki D-18T[1]
Samolot | Liczba silników | Kraj pochodzenia | Zdjęcie |
---|---|---|---|
An-124 | 4 | ![]() ![]() | ![]() |
An-225 | 6 | ![]() ![]() | ![]() |