Paweł Romocki
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 17 kwietnia 1880 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 28 czerwca 1940 | ||
Minister kolei żelaznych | |||
Okres | od 14 czerwca 1926 | ||
Poprzednik | Kazimierz Bartel | ||
Minister komunikacji | |||
Okres | od 27 września 1926 | ||
Następca | |||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() | |||
|
Paweł Nepomucen Romocki herbu Prawdzic (ur. 17 kwietnia 1880 w Woli Marzeńskiej, zm. 28 czerwca 1940 w Warszawie) – inżynier technolog, major artylerii Wojska Polskiego, poseł na Sejm I kadencji w II RP, radca Izby Przemysłowo-Handlowej w Krakowie w 1935 roku[1].
Życiorys
W czasie I wojny światowej w I Korpusie Polskim generała Józefa Dowbora-Muśnickiego, żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej.
Absolwent Politechniki w Hanowerze (Königliche Technische Hochschule) i Instytutu Technologicznego w Petersburgu[2] (Технологический Институт Императора Николая I). Do 1926 działacz Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1920–1922 kierownik Komitetu Przemysłowego przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach 1922–1926 poseł na Sejm RP z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej, był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy[3]. W latach 1926–1928 minister komunikacji w rządach Kazimierza Bartla i Józefa Piłsudskiego.
W latach 1928–1930 dyrektor Izby Przemysłowo-Handlowej w Wilnie. W 1932 Paweł Romocki wszedł w posiadanie części akcji Sierszańskich Zakładów Górniczych S.A. (większościowy pakiet udziałów należał do rodziny Potockich – linii krzeszowickiej) i został dyrektorem tych zakładów (po inż. Michale Dunajeckim), w skład których wchodziły liczne zakłady przemysłowe w dobrach Potockich (z rejonu Sierszy i Trzebini) z największym – kopalnią Artur w Sierszy. Funkcję dyrektora Sierszańskich Zakładów Górniczych sprawował do 1938, gdy został dyrektorem naczelnym Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego w Katowicach.
Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (1922)[4].
Zmarł tragicznie w okresie okupacji Polski potrącony przez niemiecki samochód. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 236-VI-4)[5].
W 2022 roku z inicjatywy premiera Mateusza Morawieckiego grób Romockiego został odnowiony. Cały projekt został realizowany przez Fundację Stare Powązki[6] we współpracy z Kancelarią Prezesa Rady Ministrów.
Życie prywatne
W 1922 roku ożenił się z Jadwigą Niklewicz (1895–1975) i mieli razem trzech synów: Andrzeja (1923–1944), Jana (1925–1944) i Tomasza (1930–1931)[7]. Paweł Romocki wraz z żoną i najmłodszym synkiem spoczywają w grobowcu rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 236–VI–4)[8]. Synowie Andrzej i Jan byli żołnierzami Batalionu "Zośka" Armii Krajowej. Walczyli w jego szeregach w powstaniu warszawskim, zginęli w walce. Zostali pochowani w kwaterze batalionu „Zośka” na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A20-5-23)[9][10]. Obaj bracia byli kawalerami Virtuti Militari[11].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Gr%C3%B3b_Paw%C5%82a_Romockiego_po_renowacji_w_2022_roku.jpg/220px-Gr%C3%B3b_Paw%C5%82a_Romockiego_po_renowacji_w_2022_roku.jpg)
Przypisy
- ↑ Monitor Polski z 1935 r. Nr 047, poz. 65.
- ↑ Księga pamiątkowa inżynierów technologów Polaków wychowańców Instytutu Technologicznego w Petersburgu : (w rocznicę stulecia uczelni), Warszawa , 1933, s. 96.
- ↑ Tadeusz i Witold Rzepeccy, Sejm i Senat 1922-1927, Poznań 1923, s. 471.
- ↑ Dekret Naczelnika Państwa z 19 lutego 1922 r. L. 11429/V.M. Adj. Gen. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 10, s. 321)
- ↑ Cmentarz Stare Powązki: LUDWIK ROMOCKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [dostęp 2023-03-27] .
- ↑ Nagrobki ministrów II RP – odnowione – Fundacja Stare Powązki [online], 3 kwietnia 2023 [dostęp 2023-06-30] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-11] (pol.).
- ↑ Tomasz Romocki h. Prawdzic [online], Sejm-Wielki.pl [dostęp 2020-03-31] .
- ↑ Cmentarz Powązkowski w Warszawie. (red.). Krajowa Agencja Wydawnicza, 1984. ISBN 83-03-00758-0.
- ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
- ↑ Andrzej Romocki [online], dzieje.pl, 2 lutego 2021 [dostęp 2022-04-02] .
- ↑ Potwierdzono nadanie Virtuti Militari 104 powstańcom
Bibliografia
- Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz, kto to jest?, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, s. 626, reprint Wydawnictw Artystycznych i Filmowych Warszawa 1983
Linki zewnętrzne
- Minister Paweł ROMOCKI o świetlanej przyszłości PKP przez radio opowiadał. [dostęp 2013-01-26].
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia | |
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
|
- p
- d
- e
W dniu zaprzysiężenia | |
---|---|
Późniejsi członkowie rządu |
- p
- d
- e
Ministrowie Kolei Żelaznych | |
---|---|
Ministrowie Kolei |
|
Ministrowie Komunikacji |
|
- VIAF: 4597150869803822190005
- PLWABN: 9810531883105606