Ogniwo Daniella
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Galvanic_cell_labeled.svg/250px-Galvanic_cell_labeled.svg.png)
Ogniwo Daniella – ogniwo galwaniczne stworzone przez brytyjskiego chemika Johna Daniella w 1836 roku.
Anodę (elektrodę ujemną) stanowi elektroda cynkowa zanurzona w wodnym roztworze siarczanu cynku ZnSO4. Na półogniwie tym zachodzi proces utleniania cynku Zn do jonu Zn2+ (dochodzi do roztwarzania elektrody ujemnej) zgodnie z reakcją: Zn0(s) → Zn2+(aq) + 2e-
Katodę (elektrodę dodatnią) stanowi natomiast elektroda miedziana zanurzona w wodnym roztworze siarczanu miedzi CuSO4. Na półogniwie tym zachodzi proces redukcji Cu2+ jonów miedziowych do atomów miedzi Cu (miedź osadza się na elektrodzie dodatniej) zgodnie z reakcją: Cu2+(aq) + 2e- → Cu0(s)
Siła elektromotoryczna ogniwa wynosi około 1,1 V.
Schemat:
- (−) Zn | Zn2+ || Cu2+ | Cu (+)
W ogniwie tym oba półogniwa nie stykają się ze sobą bezpośrednio lecz są połączone kluczem elektrolitycznym, najczęściej wykonanym z roztworu chlorku potasu (KCl) w agar-agarze. Klucz elektrolityczny uniemożliwia mieszanie się roztworów elektrolitów oraz zapobiega gromadzeniu się nadmiaru ładunku ujemnego bądź dodatniego w zależności czy rozpatrujemy anodę czy katodę.
Skonstruował je w 1836 roku John Frederic Daniell[1].
Przypisy
- ↑ Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 98, ISBN 83-7183-240-0 .
- p
- d
- e
Ogniwa pierwotne/ baterie |
|
---|---|
Ładowalne/ akumulatory |
|
Rodzaje ogniw |
|
Części składowe ogniw |
- Britannica: technology/Daniell-cell
- SNL: Daniellcellen
- DSDE: Daniell-element