Odbój bramny
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Lublin%2C_Chopin_11%3B_odb%C3%B3j_w_bramie_od_ul._S%C4%85dowej.jpg/220px-Lublin%2C_Chopin_11%3B_odb%C3%B3j_w_bramie_od_ul._S%C4%85dowej.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/%C5%81%C3%B3d%C5%BA_-_Odb%C3%B3j_%22Krasnolud%22_Front_kamienicy_przy_ul._Piotrkowskiej_17_-_panoramio.jpg/220px-%C5%81%C3%B3d%C5%BA_-_Odb%C3%B3j_%22Krasnolud%22_Front_kamienicy_przy_ul._Piotrkowskiej_17_-_panoramio.jpg)
Odbój bramny (odbojnica) – kamienny lub żeliwny ogranicznik umieszczany na ziemi przy framudze po obu stronach bramy[1].
W sytuacji gdy front kamienicy zajmował całą szerokość działki, dostęp do podwórza i mieszkań w kamienicy wymagał przejazdu bramnego w budynku przyulicznym. Odboje, zwężające światło bramy, wprowadzano w celu ochrony ścian przejazdu przed obtłukiwaniem, zarysowaniem i innymi uszkodzeniami wywołanymi przez pojazdy konne. Odbojami mogły być kamienie polne, żelazne sztaby, mogły one też przyjmować bardziej zdobioną postać, np. żeliwnych krasnali[1].
Przypisy
Encyklopedie internetowe (element architektoniczny):
- Treccani: paracarro