Modrosójka czarnogłowa
Cyanocitta stelleri[1] | |||
(J. F. Gmelin, 1788) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | krukowate | ||
Rodzaj | Cyanocitta | ||
Gatunek | modrosójka czarnogłowa | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
| |||
|
Modrosójka czarnogłowa[4] (Cyanocitta stelleri) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), występujący w zachodniej części Ameryki Północnej, blisko spokrewniony z modrosójką błękitną (Cyanocitta cristata) spotykaną na pozostałej części kontynentu, mający czarną górną część ciała wraz z głową.
Systematyka
Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia 13 podgatunków C. stelleri[5]:
- modrosójka czarnogłowa[4] (C. s. stelleri) (J. F. Gmelin, 1788) – południowa Alaska i wybrzeża zachodniej Kanady do północno-zachodniego Oregonu.
- C. s. carlottae Osgood, 1901 – Wyspy Królowej Charlotty.
- C. s. frontalis (Ridgway, 1873) – środkowy Oregon, wschodnia Kalifornia do zachodnio-środkowej Nevady.
- C. s. carbonacea Grinnell, 1900 – wybrzeża zachodnio-środkowej Kalifornii.
- C. s. annectens (S. F. Baird, 1874) – środkowa Kolumbia Brytyjska do południowo-wschodniej Alberty oraz na południe po północno-wschodni Oregon i północno-zachodni Wyoming.
- C. s. macrolopha S. F. Baird, 1854 – wschodnia Nevada do południowo-zachodniej Dakoty Południowej i północnego Meksyku.
- modrosójka diademowa[4] (C. s. diademata) (Bonaparte, 1850) – północno-zachodni Meksyk.
- C. s. phillipsi Browning, 1993 – głównie San Luis Potosí (środkowy Meksyk).
- C. s. azteca Ridgway, 1899 – południowo-środkowy Meksyk.
- modrosójka aztecka[4] (C. s. coronata) (Swainson, 1827) – południowo-zachodni, środkowo-wschodni i południowy Meksyk oraz zachodnia Gwatemala.
- C. s. purpurea Aldrich, 1944 – Michoacán.
- C. s. restricta A. R. Phillips, 1966 – Oaxaca.
- C. s. suavis W. deW. Miller & Griscom, 1925 – Nikaragua i Honduras.
Autorzy Handbook of the Birds of the World dodatkowo wyróżniają trzy podgatunki[2]:
- C. s. teotepecensis R. T. Moore, 1954 – góry środkowego i południowego Guerrero (południowy Meksyk).
- C. s. ridgwayi W. deW. Miller & Griscom, 1925 – wyżyny stanu Chiapas (południowo-wschodni Meksyk) i przyległy obszar w Gwatemali.
- C. s. lazula van Rossem, 1928 – północny Salwador i południowo-zachodni Honduras.
Morfologia
Długość ciała 30–34 cm; masa ciała 100–142 g[2].
Modrosójka czarnogłowa odróżnia się znacznie w zależności od terenu zamieszkiwania. Generalnie czarno-brązowa głowa u ptaków północnego regionu, przechodząca w odcień niebieskawego koloru im bardziej na południe. W odróżnieniu od modrosójki błękitnej ma bardziej wydłużony dziób i dłuższe nogi oraz większy czub. Głowa jest czarnawo-brązowa z jasnymi niebieskimi pręgami na przodzie. To ciemne upierzenie zmienia się na wysokości piersi w srebrnawo-niebieskie. Skrzydła i ogon są w kolorze niebieskim.
Zasięg występowania
Zamieszkuje prawie całą zachodnią część Ameryki Północnej, od Alaski na północy do rejonu Ameryki Środkowej na południu oraz na wschód do południowo-zachodniego Teksasu.
Ekologia i zachowanie
Zamieszkuje głównie w lasach iglastych oraz mieszanych niezbyt mocno zagęszczonych.
- Pożywienie
- Pożywienie znajduje na ziemi i na drzewach w postaci nasion, orzechów, jagód i innych owoców. Czasami małe bezkręgowce, jaja i pisklęta stanowią dodatkowe pożywienie w różnym okresie roku.
- Rozród
- Gniazdo buduje zazwyczaj w igliwiu drzew iglastych lub też w szczelinach tych drzew. Składa 2–6 jaj.
Status
IUCN uznaje modrosójkę czarnogłową za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku[3]. Organizacja Partners in Flight szacuje liczebność populacji lęgowej na około 2,8 milionów osobników[6].
Znaczenie w kulturze człowieka
Ptak ten jest symbolem kanadyjskiej prowincji Kolumbia Brytyjska.
Przypisy
- ↑ Cyanocitta stelleri, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b c Marzluff, J.: Steller's Jay (Cyanocitta stelleri). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-08)].
- ↑ a b Cyanocitta stelleri, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c d Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Corvidae Leach, 1820 - krukowate - Crows and jays (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-19].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Crows, mudnesters, birds-of-paradise. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-19]. (ang.).
- ↑ Steller's Jay Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-01-12]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia, krótkie filmy i nagrania audio. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- J9U: 987007534031805171
- Britannica: animal/Stellers-jay