Marian Skibiński
Nadkomisarz Straży Granicznej | |
Data i miejsce urodzenia | 15 sierpnia 1893 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 1940 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1928–1940 |
Siły zbrojne |
|
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Marian Roman Skibiński vel Marian Skorupa[a] (ur. 15 sierpnia 1893 w Sosnowcu, zm. 1940 w Kalininie) – oficer polskiego wywiadu, później nadkomisarz Straży Granicznej II RP, jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Syn Romana i Praksedy z Kordiaczyńskich. Absolwent Szkoły Handlowej w Sosnowcu. Członek Polskiej Organizacji Wojskowej (POW), ukończył szkołę podchorążych POW. W styczniu 1919 roku został komendantem posterunku wywiadowczego w Oświęcimiu przy Ekspozyturze Oddziału II Naczelnego Dowództwa. Uczestnik trzech powstań śląskich. W III powstaniu śląskim sprawował funkcję zastępcy szefa Oddziału II Naczelnego Dowództwa Wojsk Powstańczych. W latach 1923–1928 pełnił służbę w Oddziale II Sztabu Generalnego[2]. 23 grudnia 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z pozostawieniem na dotychczas zajmowanym stanowisku[3]. Prowadził działalność wywiadowczą w Wolnym Mieście Gdańsku i na terenie Niemiec. 19 marca 1928 został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 340. lokatą w korpusie oficerów piechoty[4].
W 1934 roku pełnił służbę w Straży Granicznej, pozostając w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Katowice z przydziałem do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V[5]. Od 1935 roku do września 1939 roku był zastępcą komendanta Zachodniomałopolskiego Okręgu Straży Granicznej.
W 1939 roku znalazł się w niewoli radzieckiej i był więziony w obozie NKWD w Ostaszkowie. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 roku w Kalininie jako jedna z ofiar zbrodni katyńskiej.
Awanse pośmiertne
5 października 2007 roku Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika[6]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 roku, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
26 października 2007 roku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji Władysław Stasiak mianował go pośmiertnie na stopień inspektora Straży Granicznej[7][8].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 7887
- Krzyż Niepodległości (9 listopada 1931)[9]
- Krzyż Walecznych (trzykrotnie)
- Złoty Krzyż Zasługi (2 listopada 1938)[10]
- Srebrny Krzyż Zasługi (3 sierpnia 1928)[11]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Uwagi
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 15 z 23 sierpnia 1929 roku, s. 309.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 142, 228.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku. Dodatek Nr 1, s. 12.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 19 marca 1928 roku, s. 54.
- ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 12, 916.
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Katyń – Pamiętamy. rp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-04-27)]. rp.pl, 11 listopada 2007 [dostęp 2012-03-16].
- ↑ Bożena Łojek, Pośmiertne awansowanie żołnierzy i funkcjonariuszy Rzeczypospolitej Polskiej zamordowanych w 1940 r. w ZSRR w wyniku zbrodni katyńskiej, Zeszyty Katyńskie nr 23, Warszawa 2008, ISBN 978-83-917780-5-0, s. 225 [1].
- ↑ M.P. z 1931 r. nr 260, poz. 352 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 253, poz. 576 „za zasługi w służbie granicznej”.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 178, poz. 387 „za zasługi na polu bezpieczeństwa Państwa”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, 1934.
- Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, tom II, Warszawa 2006, s. 813–814. radaopwim.gov.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-31)].. ISBN 83-89474-06-9.