MBLE Epervier
Dane podstawowe | |
Państwo |
|
---|---|
Producent | Manufacture Belge De Lampes Et De Materiel Electronique SA |
Typ | |
Konstrukcja | włókno szklane |
Załoga | 0 |
Historia | |
Data oblotu | 1965 |
Wycofanie ze służby | 1999 |
Dane techniczne | |
Napęd | 1 x silnik odrzutowy Rover TJ125 |
Ciąg | 0,49 kN |
Wymiary | |
Rozpiętość | 1,72 m |
Długość | 2,38 m |
Wysokość | 0,93 m |
Masa | |
Użyteczna | 20 kg |
Startowa | 147 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. | 500 km/h |
Pułap | 3000 m |
Promień działania | 80 km |
Długotrwałość lotu | 0,5 h |
Dane operacyjne | |
Użytkownicy | |
Belgia |
MBLE Epervier (z fr. krogulec) – belgijski, taktyczny, bezzałogowy aparat latający (UAV – Unmanned Aerial Vehicle), opracowany przez firmę MBLE Défense (obecnie Thales) na zlecenie belgijskiego ministerstwa obrony pod koniec lat 60. XX wieku. Był to pierwszy seryjnie produkowany aparat bezzałogowy o napędzie odrzutowym w Europie Zachodniej.
Historia
Epervier był jednym z pierwszych rozpoznawczych aparatów bezpilotowych, jaki pojawił się na wyposażeniu wojsk NATO. W 1964 opracowano wymagania jakie musi spełniać bezzałogowy samolot zwiadowczy, a w 1969 roku zdecydowano, że to właśnie Epervier najlepiej spełnia oczekiwania armii. Po długim okresie testów aparat został przyjęty na uzbrojenie w 1977 roku i służył do 1999 roku. Epervier zastąpiony został aparatami RQ-5 Hunter.
Konstrukcja
Aparat jest średniopłatem zbudowanym z włókna szklanego, ze skrzydłami typu delta zamontowanymi na końcu kadłuba. Na końcówkach skrzydeł znajdują się winglety. Epervier startuje z wyrzutni z pomocą przyspieszaczy startowych, a ląduje na spadochronie. W skład wyposażenia wchodziła małoobrazkowa kamera filmowa. Aparat wykonywał lot według wcześniej zaplanowanej trasy lub mógł być sterowany ze stanowiska operatora na ziemi.
Bibliografia
- Igor Witkowski. Zachodnie bezzałogowe statki powietrzne cz. I. „Nowa Technika Wojskowa”. 3, s. 15-20, 1993. ISSN 1230-1655.
- Igor Witkowski. Zachodnie bezzałogowe statki powietrzne cz. II. „Nowa Technika Wojskowa”. 6, s. 16-19, 1993. ISSN 1230-1655.