Letov Š-3
![]() | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Producent | Letov | ||
Konstruktor | Alois Šmolík | ||
Typ | samolot myśliwski | ||
Konstrukcja | górnopłat o konstrukcji mieszanej | ||
Załoga | 1 | ||
Historia | |||
Data oblotu | 1922 | ||
Lata produkcji | 1921-1922 | ||
Dane techniczne | |||
Napęd | silnik rzędowy BMW IIIa | ||
Moc | 185 KM (138 kW) | ||
Wymiary | |||
Rozpiętość | 10,13 m | ||
Długość | 7,08 m | ||
Wysokość | 3,04 m | ||
Powierzchnia nośna | 17,6 m² | ||
Masa | |||
Własna | 662 kg | ||
Startowa | 928 kg | ||
Osiągi | |||
Prędkość maks. | 225 km/h | ||
Prędkość przelotowa | 190 km/h | ||
Pułap | 6500 m | ||
Zasięg | 472 km | ||
Dane operacyjne | |||
Uzbrojenie | |||
2 karabiny maszynowe Lewis kal. 7,7 mm | |||
Użytkownicy | |||
![]() | |||
|
Letov Š-3 – czechosłowacki samolot myśliwski z okresu międzywojennego.
Historia
W 1921 roku w wojskowej wytwórni lotniczej Letov opracowano dwa nowe samoloty myśliwskie oznaczone jako Š-3 i Š-4, których konstruktorem był Alois Šmolík. Pierwszy z tych samolotów był górnopłatem typu parasol; w dniu 5 listopada 1921 roku prawie gotowy prototyp spłonął w czasie pożaru zakładu. W związku z tym zbudowano drugi prototyp tego samolotu i był on gotowy na początku 1922 roku.
Prototyp został oblatany w 1922 roku. W 1922 roku samolot ten uczestniczył w Międzynarodowym Mitingu Lotniczym w Zurichu, gdzie w konkursie akrobacji lotniczych zajął siódme miejsce, a w precyzyjnym lądowaniu trzecie miejsce.
Pomimo tego, że spełniał on wszystkie warunki dla ówczesnych samolotów myśliwskich, nie podjęto jego produkcji seryjnej, gdyż uważano, że samoloty jednopłatowe nie są zbyt bezpieczne, jednocześnie w wytwórni zamówiono dwupłatowe samoloty Letov Š-4, które były opracowane i zbudowane w tym samym czasie.
Użycie w lotnictwie
Samolot Letov Š-3 był używany tylko do testów w locie oraz występów na pokazach i konkursach lotniczych, był pilotowany przez Aloisa Ježeka.
Opis techniczny
Samolot myśliwski Letov Š-3 był górnopłatem typu parasol o konstrukcji mieszanej: kadłub i usterzenie ogonowe był konstrukcji metalowej, natomiast skrzydła drewnianej. Kadłub mieścił odkrytą kabinę pilota, a przed nią umieszczono silnik. Napęd stanowił silnik rzędowy BMW IIIa, 6-cylindrowy, chłodzony cieczą. Podwozie klasyczne, stałe.
Uzbrojenie stanowiły 2 synchronizowane karabiny maszynowe Vickers kal. 7,7 mm umieszczone nad silnikiem po obu stronach kabiny.
Bibliografia
- Václav Němeček: Československá letadla (1918-1945). Praga: Naše vojsko, 1983, s. 29, 244-245. (cz.).
- William Green, Gordon Swanborough: The complete book of fighters. London: Salamander Book, 2001, s. 333. ISBN 978-0-86288-220-4. (ang.).