Leszek Żebrowski
![]() Leszek Żebrowski (2013) | |||
Data i miejsce urodzenia | 29 maja 1955 | ||
---|---|---|---|
Alma Mater | Uniwersytet Warszawski | ||
| |||
|
Leszek Żebrowski (ur. 29 maja 1955 w Warszawie) – polski ekonomista i publicysta historyczny.
Życiorys
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/02014_Leszek_%C5%BBebrowski..jpg/240px-02014_Leszek_%C5%BBebrowski..jpg)
Jest synem Franciszka Żebrowskiego (ur. 1913, oficer ZWZ i AK na ziemi łomżyńskiej, więzień polityczny w PRL) i Ireny z domu Siedleckiej (ur. 1922)[1][2]. Ukończył studia ekonomiczne na Wydziale Nauk Ekonomicznych Uniwersytetu Warszawskiego[2]. Miał córkę Małgorzatę Ewę (1986-2022)[3].
Działalność zawodowa
Od 1979 był pracownikiem naukowym Instytutu Organizacji, Zarządzania i Ekonomiki Przemysłu Budowlanego ORGBUD[2]. Na początku lat 90. był szefem Działu Dokumentacji Instytutu Historycznego im. Romana Dmowskiego. W latach 1992–2002 pracował w Urzędzie do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na stanowisku naczelnika komórki weryfikacji. Od 2002 do 2012 był pracownikiem Archiwum m.st. Warszawy[4].
Działalność historyczna
Od połowy lat 80. prowadzi badania dziejów polskiego podziemia w czasie II wojny światowej i po 1945 (korzystał wówczas z dokumentów pozyskanych w bibliotece Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR)[5]. Specjalizuje się w dziejach polskich narodowych organizacji konspiracyjnych (Narodowych Sił Zbrojnych i Narodowej Organizacji Wojskowej) i narodowego odłamu żołnierzy powojennego podziemia antykomunistycznego (w tym Narodowego Zjednoczenia Wojskowego). Zajmował się także dziejami komunistycznej konspiracji i partyzantki z lat 1942–1945 oraz stalinowskiej bezpieki. Został uznany pionierem badań nad Narodowymi Siłami Zbrojnymi w Polsce[6].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/0.2014_Treffen_mit_Leszek_%C5%BBebrowski.jpg/220px-0.2014_Treffen_mit_Leszek_%C5%BBebrowski.jpg)
Publikuje artykuły o charakterze historycznym w „Naszym Dzienniku”, „Naszej Polsce”, portalu internetowym pch24.pl oraz w prasie polonijnej. W latach 90. pisał również dla dziennika „Nowy Świat” i „Gazety Polskiej”. W okresie późniejszym jego artykuły ukazywały się także m.in. w „Nowym Państwie”, „Historii Do Rzeczy”, „Innych Obliczach Historii” czy „Gazecie Polskiej Codziennie”. Był autorem haseł z Encyklopedii „Białych Plam”[7].
Występuje na spotkaniach organizowanych przez Instytut Pamięci Narodowej[8][9][10] i jest przez IPN przedstawiany jako historyk[11][12]. Publikuje w „Biuletynie IPN”[13].
Występuje w Radiu Maryja[14], Telewizji Trwam i Telewizji Republika[15]. Od 2017 nagrania z jego udziałem ukazują się na kanale Leszek Żebrowski – Wyklęci TV w serwisie YouTube[16].
Wystąpił w filmach dokumentalnych Aliny Czerniakowskiej opowiadających o polskim powojennym podziemiu antykomunistycznym: Zwycięstwo (1995) i Jeszcze się Polska o nas upomni (2002), a w 2007 – także w filmie Odkryć prawdę tej samej autorki. Był konsultantem historycznym produkcji filmowych: Wyklęci. Narodowe Siły Zbrojne (2002, film dokumentalny, reż. Iwona Bartólewska)[17][18], Historia Roja (2015 serial telewizyjny, 2016 film fabularny; reż. Jerzy Zalewski)[19][20], Bitwa pod Rząbcem. Historia prawdziwa (2016, film dokumentalny, reż. Krzysztof Dziewięcki)[21].
Działalność społeczna i polityczna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/02014._Treffen_mit_Leszek_%C5%BBebrowski.jpg/220px-02014._Treffen_mit_Leszek_%C5%BBebrowski.jpg)
W latach 70. i 80. działał w opozycji antykomunistycznej. Współpracował z Ruchem Obrony Praw Człowieka i Obywatela[2]. Pisał w podziemnych tygodnikach „Głosie” oraz „Ładzie”. Współpracował także z Wydawnictwem Unia Nowoczesnego Humanizmu[22]. Należał do odwołującego się do tradycji Narodowej Demokracji nieformalnego stronnictwa politycznego określanego „salonem Napoleona Siemaszki”[23].
W 1993 i 1997 kandydował bez powodzenia do Sejmu z listy komitetu Porozumienie Centrum-Zjednoczenie Polskie, a następnie Ruchu Odbudowy Polski jako bezpartyjny kandydat rekomendowany przez Porozumienie Kombatanckich Organizacji Niepodległościowych[2]. Współpracował także z Ligą Republikańską[2]. Zasiada w radzie historycznej Związku Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych[24]. W 2012 poparł zainicjowaną przez Stowarzyszenie KoLiber akcję „Goń z pomnika bolszewika” i wszedł w skład jej Honorowego Komitetu Poparcia[25]. W 2013 został jednym z doradców Ruchu Narodowego[26]. Jest członkiem rad nadzorczych Fundacji „Ojczyzna, Rodzina, Własność” oraz Fundacji Imienia Generała Georga S. Pattona[27][28].
W 2014 zasiadł w Komitecie Honorowym Fundacji „Łączka”, sprawującej opiekę i działalność wspierającą Kwatery na Łączce[29]. Wraz z Tadeuszem Płużańskim i Tomaszem Panfilem wszedł w skład powołanego w listopadzie 2016 samozwańczego Społecznego Trybunału Narodowego, który ogłosił infamię dla Bolesława Bieruta, Stefana Michnika, Władysława Gomułki i Zbigniewa Domino[30][31][32].
Deklaruje się jako radykalny eurosceptyk i krytyk Unii Europejskiej[33].
Wyróżnienia
W styczniu 2010 Klub Jagielloński im. Św. Kazimierza przyznał mu wyróżnienie dla historyków zajmujących się dziejami najnowszymi w ostatnim 20-leciu[34]. Otrzymał Nagrodę Fundacji im. Jerzego Łojka[2].
Zarzuty współpracy z SB
Nazwisko Leszka Żebrowskiego ukazało się na tzw. liście Wildsteina ujawnionej w 2005 (IPN BU 001134/4722). W sierpniu 2013 bloger Marek Mądrzak opublikował na portalu Salon24 część treści teczki pracy i teczki personalnej tajnego współpracownika „Leszek”, które jego zdaniem miały dowodzić współpracy Żebrowskiego z SB[35]. Leszek Żebrowski zaprzeczył jakiejkolwiek swojej współpracy ze służbą bezpieczeństwa oraz oświadczył, że przekazał sprawę do sądu[36]. W 2017 oskarżenia te powtórzył m.in. poseł Janusz Sanocki, który opublikował również skany dokumentów TW „Leszka” z archiwum IPN. Wówczas Leszek Żebrowski po raz kolejny oświadczył, że nie był ani tajnym ani jawnym współpracownikiem jakiejkolwiek służby specjalnej, jednocześnie zwrócił uwagę, że w opublikowanej teczce nie ma zawartości obciążającej go i że niektóre zawarte w niej dane dotyczące jego osoby są niezgodne z prawdą, a ponadto oświadczył, że złożył wniosek o autolustrację[37].
Publikacje
Zbiory dokumentów
- Brygada Świętokrzyska NSZ. Poznań–Warszawa: 1994 (współautor: Rafał Sierchuła)
- Narodowe Siły Zbrojne. Dokumenty, struktury, personalia. T. 1, 2 (NSZ-AK), 3 (NSZ-ONR). Warszawa: Burchard Edition, 1994–1996 (wybór i opracowanie: Leszek Żebrowski)
- Narodowe Siły Zbrojne na Podlasiu. T. 1. Siedlce: Związek Żołnierzy NSZ, 1997 (współautor: Mariusz Bechta)
- Narodowe Siły Zbrojne na Podlasiu. T. 2. Siedlce: Związek Żołnierzy NSZ, 1998 (współautor: Mariusz Bechta)
- Tajne oblicze GL-AL i PPR. Dokumenty. T. 1–3. Warszawa: Burchard Edition, 1997–1999 (wybór i opracowanie: Marek Jan Chodakiewicz, Piotr Gontarczyk, Leszek Żebrowski)
- Żołnierze wyklęci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku. Warszawa: „Volumen”, 1999 (wybór i opracowanie: Grzegorz Wąsowski, Leszek Żebrowski)
- Narodowe Siły Zbrojne na Podlasiu. T. 3. Biała Podlaska: „Rekonkwista”, 2003 (współautor: Mariusz Bechta)
- Kryptonim „Orzeł”. Warszawski Okręg Narodowego Zjednoczenia Wojskowego 1947–1954. Warszawa: IPN-Rytm, 2004 (wybór i opracowanie: Kazimierz Krajewski, Tomasz Łabuszewski, Jacek Pawłowicz, Leszek Żebrowski)
- Brygada Świętokrzyska NSZ w fotografiach i dokumentach, Warszawa: Capital s.c., 2014[38].
- Narodowe Siły Zbrojne. Dokumenty 1942-1944, T. 1. Fundacja Kazimierza Wielkiego, 2014 (wybór i opracowanie: Marek Jan Chodakiewicz, Wojciech Muszyński, Leszek Żebrowski)[39]
- Władysław Kołaciński „Żbik”, Między młotem a swastyką, opracowanie i posłowie Leszek Żebrowski, 2018, Wydawnictwo Capital (ISBN 978-83-64037-20-7), Instytut Pamięci Narodowej (ISBN 978-83-8098-376-2)[40]
Publicystyka historyczna
- Paszkwil Wyborczej. Michnik i Cichy o Powstaniu Warszawskim. Warszawa: Burchard Edition, 1995
- Mity przeciwko Polsce. Żydzi. Polacy. Komunizm 1939-2012. T. 2. Seria: „Biblioteka Naszej Polski”. Capital s.c., 2012
- Paszkwil Wyborczej. Michnik i Cichy o Powstaniu Warszawskim. Capital, Warszawa, 2013. (Wznowienie poszerzone i uzupełnione o dokumenty i źródła, do których dotarł autor w ciągu 18 lat od pierwszego wydania)[41]
- Walka o prawdę. Historia i polityka. Warszawa: Carnet Books, 2013[42].
- Zatruwanie pamięci. Jedwabne, Naliboki, Koniuchy (1941-1944). Politykierstwo historyczne w III RP. Warszawa: Nasz Dziennik, 2014
- W szponach czerwonych. Komunizm i (post)komunizm w Polsce po 1944 r. Warszawa: Nasz Dziennik, 2015
- Warszawa 44 Krew i Chwała. Powstanie Warszawskie 1944 narzędzie dawnej i współczesnej polityki. Warszawa: Capitalbook, 2018[43]
- O najnowszej historii Polski 1939-1989. Szkice i artykuły. Warszawa: Capitalbook, 2018[44]
Przypisy
- ↑ Ścieżkami wyklętych. niedziela.pl, 27 lutego 2014. [dostęp 2014-03-18].
- ↑ a b c d e f g Anita Gargas, Czarna owca wśród historyków, „Gazeta Polska” z 27 sierpnia 1997.
- ↑ Leszek Żebrowski - Wyklęci TV - YouTube [online], www.youtube.com [dostęp 2022-08-29] .
- ↑ Jerzy Zalewski: Pod prąd. Warszawa: Wyd. 2Kolory, 2013.
- ↑ Brak strachu jest początkiem wolności – Wieczór autorski Leszka Żebrowskiego w Klubie Ronina. blogpress.pl, 19 stycznia 2014. [dostęp 2014-03-18].
- ↑ Lucyna Kulińska. O narodowcach raz jeszcze. Artykuł recenzyjny do książki Krzysztofa Komorowskiego – Polityka i walka. Konspiracja zbrojna ruchu narodowego 1939-1945. „Glaukopis”. ISSN 1730-3419. [dostęp 2012-09-12].
- ↑ Leszek Żebrowski: Narodowe Siły Zbrojne wobec dwóch okupantów, zapowiedź. wpolityce.pl, 2012-08-30. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Międzynarodowa konferencja naukowa „Polski i żydowski ruch oporu pod okupacją niemiecką w latach 1939–1945” – Warszawa, 23–24 marca 2009. ipn.gov.pl, 2009-02-09. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Prezentacja najnowszego numeru pisma naukowego „Glaukopis” – Warszawa, 12 kwietnia 2017. ipn.gov.pl, 2017-04-06. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ IPN na 21 Międzynarodowych Targach Książki w Krakowie – 26–29 października 2017 IPN uczestniczył w 21 Targach Książki w Krakowie, które w tym roku odwiedziło blisko 70 tysięcy czytelników. ipn.gov.pl, 2018-04-12. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Z cyklu „Mistrzowie dokumentu z historią w tle”: pokaz filmu Aliny Czerniakowskiej „Pachołki Rosji” – Warszawa, 7 lutego 2017. ipn.gov.pl, 2017-02-03. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Dekomunizacja to usunięcie nazwisk zbrodniarzy z przestrzeni publicznej – Warszawa, 21 sierpnia 2017. ipn.gov.pl, 2017-07-11. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Biuletyn IPN. Nr 1-2/2010. ipn.gov.pl, 2010-02-10. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Leszek Żebrowski [online], RadioMaryja.pl [dostęp 2019-03-03] .
- ↑ Leszek Żebrowski [online], telewizjarepublika.pl [dostęp 2019-03-03] .
- ↑ Leszek Żebrowski – Wyklęci TV [online], YouTube [dostęp 2019-10-06] (pol.).
- ↑ Dyskusja panelowa „»Wyklęci« – Narodowe Siły Zbrojne” – Gdynia–Gdańsk, 12–13 listopada 2002 r.. ipn.gov.pl, 2007-02-28. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Wyklęci. Narodowe Siły Zbrojne. filmpolski.pl, 2007-02-28. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Historia Roja. filmpolski.pl, 2007-02-28. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Historia Roja. filmpolski.pl, 2007-02-28. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Bitwa pod Rząbcem. Historia prawdziwa. filmpolski.pl, 2007-02-28. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Informacje w Encyklopedii Solidarności. [dostęp 2014-09-29].
- ↑ Czesław Maj, Ewa Maj, Narodowe ugrupowania polityczne w Polsce: 1989-2001, Lublin 2007, s. 150.
- ↑ Władze ZŻ NSZ. nsz.com.pl. [dostęp 2014-01-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 grudnia 2017)].
- ↑ Nie aleja Armii Ludowej, ale aleja NSZ!. pch24.pl, 27 marca 2013. [dostęp 2014-08-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-03)].
- ↑ Ruch Narodowy – Koszalin: Spotkanie z Leszkiem Żebrowskim. narodowyszczecin.pl, 19 czerwca 2013. [dostęp 2014-09-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ Fundacja „Ojczyzna, Rodzina, Własność” [online], rejestr.io [dostęp 2019-02-19] .
- ↑ Fundacja Imienia Generała Georga S. Pattona [online], rejestr.io [dostęp 2019-02-19] .
- ↑ Komitet Honorowy Fundacji Łączka. fundacjalaczka.pl. [dostęp 2014-02-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (7 marca 2014)].
- ↑ AdamA. Leszczyński AdamA., Społeczny Trybunał Narodowy, czyli jak zrealizować bolszewickie fantazje o sprawiedliwości rewolucyjnej [online], wyborcza.pl [dostęp 2019-10-05] (pol.).
- ↑ Społeczny Trybunał Narodowy ogłosił infamię Bolesława Bieruta i Stefana Michnika [online], dzieje.pl [dostęp 2019-10-05] (pol.).
- ↑ Społeczny Trybunał Narodowy już działa. „Komunizm nie został w Polsce rozliczony” [online], polskieradio24.pl [dostęp 2019-10-05] .
- ↑ Leszek Żebrowski: do czego nadaje się Unia Europejska?. [dostęp 2019-10-06].
- ↑ Prestiżowe wyróżnienie dla trzech profesorów UKSW. uksw.edu.pl, 2010-01-30. [dostęp 2013-11-22]. (pol.).
- ↑ PrzemysławP. Witkowski PrzemysławP., Faszyzm? My jesteśmy gorsi! [online], Krytyka Polityczna, 2 lutego 2019 [dostęp 2019-10-05] (pol.).
- ↑ Artykuł na wolność24.
- ↑ „Nie byłem tajnym współpracownikiem SB”. Leszek Żebrowski o rzekomej współpracy, teczkach TW „Leszka” i oszczędności w słowach. wprawo.pl, 2017-09-07. [dostęp 2018-05-23].
- ↑ Debata KoLibra o historii NSZ: Chodakiewicz, Żebrowski, Płużański. blogpress.pl. [dostęp 2014-08-29].
- ↑ Ukazała się publikacja „Narodowe Siły Zbrojne. Dokumenty 1942-1944. Tom I”. ISBN 978-83-93767-41-0.
- ↑ Książki. Między młotem a swastyką. ipn.gov.pl. [dostęp 2019-12-08].
- ↑ Jarosław Wróblewski: 30 lipca Żebrowski i Płużański o „Paszkwilu Wyborczej”. niezalezna.pl, 2013-07-29.
- ↑ Piotr Mazurek: „Walka o prawdę” Leszka Żebrowskiego. Tę książkę powinien przeczytać każdy Polak!. wpolityce.pl, 25 września 2013. [dostęp 2014-08-29].
- ↑ XXVI Spotkanie z Książką w Galerii. cojestgrane24.wyborcza.pl, 2017-04-27. [dostęp 2018-07-27].
- ↑ O najnowszej historii Polski 1939-1989. Szkice i artykuły [online], Lubimyczytać.pl [dostęp 2019-07-22] (pol.).