Ladislao d’Aquino
Kardynał prezbiter | |
Data i miejsce urodzenia | 1543 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 8/12 lutego 1621 |
Biskup Venafro | |
Okres sprawowania | 1581–1621 |
Wyznanie | katolicyzm |
Kościół | |
Prezbiterat | 1571 |
Kreacja kardynalska | 19 września 1619 |
Kościół tytularny | Santa Maria sopra Minerva |
Data konsekracji | nieznana | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Konsekrator | nieznany | ||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
|
Ladislao d’Aquino (ur. w 1543 w Neapolu, zm. 8 albo 12 lutego 1621 w Rzymie) – włoski kardynał.
Życiorys
Urodził się w 1543 roku w Neapolu, jako syn Francesca d’Aquino i Beatrice de’ Guevary[1]. W 1571 roku przyjął święcenia kapłańskie[2]. Był klerykiem Kamery Apostolskiej i referendarzem Trybunału Obojga Sygnatur[1]. 20 października 1581 roku został wybrany biskupem Venafro[2]. W latach 1608–1613 pełnił funkcję nuncjusza w Konfederacji Szwajcarskiej[2]. W 1613 roku został mianowany nuncjuszem w Sabaudii, jednak Karol Emanuel odmówił przyjęcia go, ponieważ biskup uchodził za protegowanego hiszpańskiego[1]. 19 września 1619 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Maria sopra Minerva[2]. Zmarł 8 albo 12 lutego 1621 roku w Rzymie[1].