Kupienino
wieś | |||
Kościół pw. św. Henryka | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | |||
Gmina | Świebodzin | ||
Liczba ludności (2022) | 257[2] | ||
Strefa numeracyjna | 68 | ||
Kod pocztowy | 66-200[3] | ||
Tablice rejestracyjne | FSW | ||
SIMC | 0915053 | ||
Położenie na mapie gminy Świebodzin ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa lubuskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu świebodzińskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Kupienino – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie świebodzińskim, w gminie Świebodzin.
Miejscowość jest położona przy drodze krajowej nr 92 i linii kolejowej Warszawa – Berlin (przystanek kolejowy Kupienino).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.
Historia
Pierwsza uznawana za autentyczną wzmianka o wsi pochodzi z 1286 roku i dotyczy transakcji opata klasztoru w Obrze z komesem Gniewomirem, który za połowę Żodynia otrzymał dziedzictwo "Cupenino". W XIV wieku wieś przeszła na własność rodziny Smolków, a w 1432 roku została nadana przez Henryka IX dla Henryka von Walderode. W połowie XVI wieku protestancka ludność wsi udawała się na nabożeństwa do zboru położonego w Szczańcu, a następnie zajęła kościół katolicki we wsi. Zdecydowana akcja kontrreformacyjna biskupów wrocławskich w 1654 roku, doprowadziła do usunięcia protestanckiego pastora z kościoła katolickiego oraz przyłączenia go do katolickiej parafii w Rzeczycy. Pomimo starań katolickich kapłanów, ludność Kupienina nie porzuciła nowej wiary i po pewnym czasie kościół został ponownie porzucony. Pod koniec XVIII wieku wieś liczyła 237 mieszkaców. Około 1795 roku dobra kupinińskie nabył Ernst Wilhelm Leopold von Sommerfeld, w tym czasie we wsi do majątku dworskiego należał wiatrak, folwark oraz zajmujące ponad 160 ha powierzchni leśnictwo. Wieś w 1821 roku liczyła 200 mieszkańców. Po śmierci von Sommerfelda majątek przejęli jego potomkowie, a następnie za sumę 28 tys. talarów miejscowość nabył Heinrich Wilhelm Paech. Kupienino znalazło się w pobliżu ważniej linii kolejowej w 1870 roku, a rodzina Paechów przyczyniła się do budowy dworca kolejowego. Po II wojnie światowej Kupienino znalazło się granicach Polski i zostało sołectwem w gminie Rzeczyca, w latach 1954–1957 wieś była siedzibą gromady Kupienino, a następnie została włączona go gromady Lubinicko[4].
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest[5]:
- kościół filialny pod wezwaniem św. Henryka, z 1832 roku.
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 65308
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-04] .
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 643 [zarchiwizowane 2022-10-26] .
- ↑ WojciechW. Strzyżewski WojciechW. (red.), Dzieje Świebodzina, Świebodzin: Muzeum Regionalne w Świebodzinie, 2007, s. 492-496, ISBN 83-922814-3-8, OCLC 173258419 [dostęp 2020-09-26] .
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 74. [dostęp 2013-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-22)].
- p
- d
- e
- Siedziba gminy: Świebodzin
Wsie | |
---|---|
Osady |
|
Osada leśna |
|
Integralne części wsi |
|