Kot perski
![]() Kot rasy perskiej | |||
Kod EMS | PER | ||
---|---|---|---|
Kategoria | I | ||
Pochodzenie | Iran | ||
Nazwa angielska | Persian | ||
Masa | 2,5-7 kg | ||
Standardy rasy (według organizacji felinologicznych) | |||
CFA | standard | ||
FIFe | standard | ||
TICA | standard | ||
AACE | standard | ||
ACFA | standard | ||
ACF | standard | ||
CCA | standard | ||
Punktacja za standard rasy (według FIFe) | |||
Głowa | 25 | ||
Oczy | 15 | ||
Korpus | 25 | ||
Futro jakość | 30 | ||
Kondycja | 5 | ||
Uznane odmiany barwne | |||
Kod EMS | PER | ||
|
![]() | Zobacz hasło kot perski w Wikisłowniku |
![]() | Ten artykuł od 2020-07 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
Kot perski – stara rasa kota, zaliczana do grupy długowłosych. W Europie pojawiła się w XVII wieku.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/SnowyandHazy.jpg/220px-SnowyandHazy.jpg)
Wygląd
Umaszczenie
Rozmaite odmiany barwne, m.in. czarna, biała, ruda, niebieska, kremowa i inne, istnieje ich około 150. Także kolor oczu może być różny: niebieski, pomarańczowy lub mieszany (jedno niebieskie drugie pomarańczowe).
Koty perskie dzielą się na:
- szylkretowe
- szynszylowe
- jednobarwne
- dwubarwne
- colorpoint
Budowa
Budowa krępa. Kończyny silne. Głowa duża, masywna, szeroka, czoło wypukłe, policzki pełne, broda dobrze rozwinięta. Nos mały, szeroki, z tzw. stopem. Ogon puszysty na całej długości. Średnia długość sierści ok. 10 cm. Wewnątrz ucha, a także między opuszkami palców wszystkich łap, powinien znajdować się pędzelek sierści. Kolejną charakterystyczną cechą kota perskiego jest tzw. kryza, którą tworzy gęsta i dłuższa sierść rosnąca od uszu wokół brody.
Charakter
Mają bardzo łagodne i spokojne usposobienie. Persy lubią samotność, ale bardzo chętnie znoszą wszelkie pieszczoty i zabawy, zarówno z dziećmi jak i dorosłymi. Koty te są kompletnie pozbawione agresji, nie używają zębów (do gryzienia innych) i nie drapią podczas zabaw. Gości w domu akceptują szybko i bez problemów, łatwo też przystosowują się do nowych warunków. Uwielbiają wylegiwać się na kanapie. Nawet mając do dyspozycji ogród i dużo miejsca na świeżym powietrzu, wolą wybrać wygodny fotel w domu.