Kościół Trójcy Świętej w Paszenkach
![]() | |||||||||||||||||
kościół parafialny | |||||||||||||||||
![]() Widok ogólny | |||||||||||||||||
Państwo |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Województwo | |||||||||||||||||
Miejscowość | Paszenki | ||||||||||||||||
Wyznanie | katolicyzm | ||||||||||||||||
Kościół | |||||||||||||||||
Wezwanie | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Położenie na mapie gminy Jabłoń ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |||||||||||||||||
Położenie na mapie powiatu parczewskiego ![]() | |||||||||||||||||
![]() | |||||||||||||||||
|
Kościół Trójcy Świętej w Paszenkach – rzymskokatolicki kościół w Paszenkach wzniesiony w XVIII w. jako cerkiew unicka.
Historia
Fundatorami cerkwi w Paszenkach byli Firlejowie. Świątynia powstała najprawdopodobniej w 1717. W 1875, na skutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, przeszła na własność parafii prawosławnej. W 1890 budynek został rozbudowany. W 1930 świątynia została zrewindykowana na rzecz Kościoła katolickiego[1].
Architektura
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/A_38_Cerkiew_greko-kat.%2C_ob._ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_rzym.-kat._par._p.w._%C5%9Aw._Tr%C3%B3jcy_%28drewn.%2C_1890%29_Paszenki_8.jpg/220px-A_38_Cerkiew_greko-kat.%2C_ob._ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_rzym.-kat._par._p.w._%C5%9Aw._Tr%C3%B3jcy_%28drewn.%2C_1890%29_Paszenki_8.jpg)
Dawna cerkiew w Paszenkach jest budowlą drewnianą, orientowaną, jednonawową, trójdzielną, o konstrukcji zrębowej, na podmurówce ceglanej. Nawa świątyni wzniesiona została na planie ośmiokąta, zaś pomieszczenie ołtarzowe, rozbudowane prawdopodobnie po 1890, jest niskie i zamknięte trójbocznie. Identyczną szerokość ma przedsionek, w przedłużeniu którego zbudowana została szersza od niego wieża, także dostawiona najpewniej w toku przebudowy świątyni w 1890. W nawie znajduje się pozorna ośmiodzielna kopuła, zaś w pozostałych częściach świątyni – strop płaski. Z zewnątrz świątynię zdobi gzyms profilowany, a pod okapem hełmu – arkadowy gzyms. Całość kryta jest dachami wielopołaciowymi, nad nawą znajduje się czworoboczna pseudolatarnia[1].
Na wyposażeniu kościoła znajduje się unicka ikona Matki Bożej z XVII–XVIII w., przemalowywana, będąca prawdopodobniej częścią składową niezachowanego ikonostasu cerkwi. Młodsze od niej są dziewiętnastowieczne utensylia: krzyż procesyjny, cztery lichtarze. W kościele znajduje się także pochodząca z tego samego okresu ludowa rzeźba Chrystusa[1].
Przypisy
- ↑ a b c red. R. Brykowski, E. Smulikowska, Katalog zabytków sztuki w Polsce, t.VIII - województwo lubelskie, zeszyt 14 - powiat parczewski, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, s.10