Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich 2006
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/2006_Winter_Paralympic_Games_medals_map.png/400px-2006_Winter_Paralympic_Games_medals_map.png)
zdobywcy co najmniej jednego złotego medalu
zdobywcy co najmniej jednego srebrnego medalu
zdobywcy co najmniej jednego brązowego medalu
państwa bez medalu
państwa nieuczestniczące w igrzyskach
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b5/Gerd_Sch%C3%B6nfelder.jpg/300px-Gerd_Sch%C3%B6nfelder.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/IuliiaBatenkova3.jpg/300px-IuliiaBatenkova3.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Verena_Bentele_5519a.jpg/300px-Verena_Bentele_5519a.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/GJW_Para_Hockey_Cup.jpg/300px-GJW_Para_Hockey_Cup.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Glenn_Ikonen_2.jpg/300px-Glenn_Ikonen_2.jpg)
Klasyfikacja medalowa Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich 2006 – zestawienie państw, reprezentowanych przez narodowe komitety paraolimpijskie, uszeregowanych pod względem liczby zdobytych medali na IX Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich w 2006 roku w Turynie.
Na igrzyskach paraolimpijskich w Turynie przeprowadzono 58 konkurencji w pięciu dyscyplinach sportowych[1], czyli o 34 mniej niż na poprzednich zimowych igrzyskach, rozegranych w 2002 roku w Salt Lake City[2]. Różnica w liczbie konkurencji była efektem nowej kategoryzacji niepełnosprawnych sportowców startujących w biegach narciarskich i narciarstwie alpejskim. Zamiast dotychczas stosowanych klas sportowych wprowadzono trzy ogólne kategorie niepełnosprawności (osoby stojące, osoby na wózkach i osoby niewidome), za które przyznawano odpowiednią wartość procentową w zależności od stopnia niepełnosprawności[3][4]. Po raz pierwszy medale igrzysk paraolimpijskich przyznano w curlingu na wózkach[5]. Konkurencjami debiutującymi na igrzyskach paraolimpijskich były również biathlonowe biegi na długich dystansach (10 km wśród kobiet na siedząco oraz 12,5 km w pozostałych kategoriach)[6][7].
W zawodach wzięło udział 474 sportowców (375 mężczyzn i 99 kobiet) reprezentujących 38 narodowe komitety paraolimpijskie[1]. Po raz pierwszy na zimowych igrzyskach paraolimpijskich wystartowały reprezentacje Meksyku i Mongolii[8][9].
Medale zdobyli reprezentanci 19 państw, co oznacza, że 19 reprezentacji zakończyło igrzyska z zerowym dorobkiem medalowym[10][1]. Po raz pierwszy w historii zwycięstwo w klasyfikacji medalowej zimowych igrzysk paraolimpijskich odniosła Rosja. Sportowcy z tego kraju zdobyli 33 medale – 13 złotych, 13 srebrnych i 7 brązowych. Był to najlepszy występ Rosjan w historii zimowych startów i drugi w historii, biorąc pod uwagę również edycje letnie[11]. Drugą pozycję w tabeli medalowej zajęły Niemcy z 18 medalami (8 złotymi, 5 srebrnymi i 5 brązowymi). Dla Niemców był to najsłabszy wynik medalowy podczas igrzysk paraolimpijskich od 1980 roku[12][13]. Trzecie miejsce w klasyfikacji zajęła Ukraina, dla której osiągnięty wynik (25 medali – 7 złotych, 9 srebrnych i 9 brązowych) był najlepszym ze wszystkich zimowych startów w historii[14].
Najlepsze pod względem liczby zdobytych medali zimowe starty od igrzysk w Lillehammer w 1994 roku odnotowały reprezentacje Francji i Polski[15][16]. Dla reprezentacji Japonii były to drugie zimowe igrzyska paraolimpijskie (po Nagano 1998), podczas których zdobyła ona złoty medal[17], a dla Białorusi drugi z rzędu zimowy występ z medalami paraolimpijskimi[18].
Najsłabszy występ w historii startów na igrzyskach paraolimpijskich (letnich i zimowych) zaliczyli reprezentanci Norwegii[19] i Słowacji[20], a najsłabsze występy, biorąc pod uwagę jedynie zimowe starty, reprezentacje Austrii[21], Szwecji i Szwajcarii. Szwajcarzy po raz pierwszy w zimowych igrzyskach nie zdobyli złotego medalu[22], a Szwedzi po raz drugi we wszystkich startach paraolimpijskich nie zdobyli złota ani srebra[23]. Po raz pierwszy od Letnich Igrzysk Paraolimpijskich 1968 reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu[24]. Najsłabsze wyniki medalowe od zimowych igrzysk w 1980 roku osiągnęły reprezentacje Stanów Zjednoczonych[25] i Nowej Zelandii[26], od igrzysk w 1988 roku – reprezentacje Australii[27] i Hiszpanii[28], a od igrzysk w 1994 roku – reprezentacje Włoch[29], Czech[30] i Wielkiej Brytanii[31]. W porównaniu do igrzysk w Salt Lake City, w Turynie żadnego medalu nie zdobyły reprezentacje Korei Południowej, Holandii (w Turynie nie wystawiła ona żadnego reprezentanta), Finlandii i Nowej Zelandii[32][33][24][26].
Najbardziej utytułowaną zawodniczką igrzysk w Turynie została Ołena Jurkowśka, reprezentantka Ukrainy w biegach narciarskich i biathlonie w kategorii osób na wózkach. W jej dorobku było sześć medali – cztery złote, jeden srebrny i jeden brązowy. Drugie miejsce w klasyfikacji multimedalistów zajęła rosyjska niewidoma biegaczka Lubow Wasiljewa z trzema złotymi i jednym brązowym medalem, a trzecie startujący na wózku niemiecki alpejczyk Martin Braxenthaler z trzema tytułami mistrza paraolimpijskiego[34].
Klasyfikacja państw
Poniższa tabela przedstawia klasyfikację medalową państw, które zdobyły medale na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006 w Turynie, sporządzoną na podstawie oficjalnych raportów Międzynarodowego Komitetu Paraolimpijskiego[10]. Klasyfikacja posortowana jest najpierw według liczby osiągniętych medali złotych, następnie srebrnych, a na końcu brązowych. W przypadku, gdy dwa kraje zdobyły tę samą liczbę medali wszystkich kolorów, o kolejności zdecydował porządek alfabetyczny.
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 13 13 | 13 13 | 07 7 | 33 |
2. | ![]() | 08 8 | 05 5 | 05 5 | 18 |
3. | ![]() | 07 7 | 09 9 | 09 9 | 25 |
4. | ![]() | 07 7 | 02 2 | 06 6 | 15 |
5. | ![]() | 07 7 | 02 2 | 03 3 | 12 |
6. | ![]() | 05 5 | 03 3 | 05 5 | 13 |
7. | ![]() | 03 3 | 04 4 | 07 7 | 14 |
8. | ![]() | 02 2 | 05 5 | 02 2 | 9 |
9. | ![]() | 02 2 | 02 2 | 04 4 | 8 |
10. | ![]() | 02 2 | 00 – | 00 – | 2 |
11. | ![]() | 01 1 | 06 6 | 02 2 | 9 |
12. | ![]() | 01 1 | 01 1 | 03 3 | 5 |
13. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
13. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
13. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
13. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
17. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
17. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
17. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
Razem | 58 | 58 | 58 | 174 |
Klasyfikacje według dyscyplin
Biathlon
Osobny artykuł: Biathlon na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006.
Na igrzyskach paraolimpijskich w Turynie rozegranych zostało dwanaście konkurencji biathlonowych[35]. Do dotychczas przeprowadzanych biegów na 7,5 km we wszystkich kategoriach dołączono biegi na dłuższych dystansach – 10 km wśród kobiet na siedząco oraz 12,5 km w pozostałych kategoriach[6][7]. W programie znalazło się po sześć biegów kobiet i mężczyzn. Konkurencje podzielone były na trzy kategorie: osoby stojące, osoby na wózkach i osoby niewidome[35].
Medale zdobyli reprezentanci siedmiu państw. Najliczniejszy dorobek medalowy uzyskali Rosjanie, którzy zdobyli sześć złotych, cztery srebrne i dwa brązowe medale. Jedenaścioro biathlonistów wywalczyło w Turynie po dwa medale paraolimpijskie. Wśród mężczyzn w kategorii osób na wózkach dwa złote medale zdobył Władimir Kisielow, w kategorii osób stojących dwa złota wywalczył Rustam Garifułlin, a dwa brązowe medale Nils Erik Ulset, z kolei w kategorii niewidomych po złotym i srebrnym medalu zdobyli Irek Mannanow i Witalij Łukjanenko. W zawodach kobiet w kategorii osób na wózkach dwa złote medale zdobyła Ołena Jurkowśka, po srebrnym i brązowym medalu wywalczyły Switłana Tryfonowa i Ludmyła Pawłenko, w kategorii osób niewidomych złoto i srebro zdobyła Miyuki Kobayashi, a złoto i brąz Verena Bentele, natomiast wśród osób stojących multimedalistką została Anne Floriet, w dorobku której znalazł się złoty i brązowy medal[36][7].
Verena Bentele jako jedyna biathlonistka obroniła tytuł mistrzyni paraolimpijskiej z Salt Lake City, zwyciężając na obu igrzyskach bieg na 7,5 km osób niewidomych[6][7].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 06 6 | 04 4 | 02 2 | 12 |
2. | ![]() | 03 3 | 06 6 | 03 3 | 12 |
3. | ![]() | 01 1 | 01 1 | 02 2 | 4 |
4. | ![]() | 01 1 | 01 1 | 01 1 | 3 |
5. | ![]() | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
6. | ![]() | 00 – | 00 – | 02 2 | 2 |
7. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
Razem | 12 | 12 | 12 | 36 |
Biegi narciarskie
Osobny artykuł: Biegi narciarskie na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006.
W ramach igrzysk paraolimpijskich w Turynie przeprowadzono 20 konkurencji w biegach narciarskich, czyli o 12 mniej niż na poprzednich igrzyskach w Salt Lake City[37][38]. Zmiana liczby biegów wynikała z nowej kategoryzacji niepełnosprawnych biegaczy – dotychczasowe klasy startowe, określające stopień niepełnosprawności[3], zastąpiono trzema ogólnymi kategoriami: osoby stojące, osoby na wózkach (siedzące) i osoby niewidome. W każdej kategorii przyznawano po trzy medale w każdej konkurencji, stosując tzw. system handicapowy, wedle którego rodzaj schorzenia danego zawodnika był rekompensowany odpowiednią wartością procentową[4][39].
W programie konkurencji biegowych wprowadzono również drobne korekty dystansów – w otwartej sztafecie mężczyzn zmieniono dystans krótkiego biegu z 2,5 do 3,75 km, z kolei u kobiet rozegrano bieg na 2,5 km tylko wśród osób siedzących (w Salt Lake City odbył się on we wszystkich kategoriach), natomiast odwrotnie w przypadku biegu na 10 km (w Turynie przeprowadzono go tylko wśród osób siedzących)[38][39].
Medale wywalczyli reprezentanci dziewięciu państw, spośród których największy dorobek uzyskali Rosjanie – 21 medali (7 złotych, 9 srebrnych i 5 brązowych). Dziewiętnaścioro biegaczy i biegaczek zostało multimedalistami igrzysk w Turynie. Pięć zawodniczek zdobyło po cztery medale – Ołena Jurkowśka (dwa złote, jeden srebrny, jeden brązowy) oraz Ludmiła Wauczok (jeden złoty i trzy srebrne) spośród osób na wózkach, Lubow Wasiljewa (trzy złote i jeden brązowy) oraz Tatjana Iljuczenko (jeden złoty, dwa srebrne i jeden brązowy) wśród osób niewidomych i Julija Batenkowa (jeden srebrny i trzy brązowe) wśród osób stojących. W biegach kobiet przynajmniej dwa medale zdobyły ponadto: Katarzyna Rogowiec (dwa złote) i Anna Burmistrowa (jeden złoty i dwa srebrne) w kategorii osób stojących, Colette Bourgonje i Ludmyła Pawłenko (obie po dwa brązowe) w kategorii osób na wózkach oraz Jadwiha Skorabahata (dwa srebrne i jeden brązowy) w kategorii osób niewidomych. W biegach mężczyzn multimedalistami zostali: Taras Kryjanowski (dwa złote i jeden srebrny), Jurij Kostiuk (złoty, srebrny i brązowy) i Siergiej Szyłow (dwa srebrne i jeden brązowy) w kategorii osób na wózkach, Steve Cook (dwa złote i jeden brązowy), Kiriłł Michajłow (jeden złoty i jeden srebrny) i Alfis Makamiedinow (dwa srebrne) w kategorii osób stojących oraz Brian McKeever (dwa złote i jeden srebrny), Ołeh Munc (jeden złoty i jeden brązowy) i Wasil Szapciaboj (jeden srebrny i jeden brązowy) w kategorii osób niewidomych[40].
Tytuły mistrzów paraolimpijskich z Salt Lake City obronili: Brian McKeever w biegach na 5 i 10 km osób niewidomych oraz Taras Kryjanowski na dystansie 5 km osób siedzących[38][39].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 07 7 | 09 9 | 05 5 | 21 |
2. | ![]() | 04 4 | 03 3 | 06 6 | 13 |
3. | ![]() | 02 2 | 01 1 | 02 2 | 5 |
4. | ![]() | 02 2 | 00 – | 01 1 | 3 |
5. | ![]() | 02 2 | 00 – | 00 – | 2 |
6. | ![]() | 01 1 | 06 6 | 02 2 | 9 |
7. | ![]() | 01 1 | 01 1 | 01 1 | 3 |
8. | ![]() | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
9. | ![]() | 00 – | 00 – | 02 2 | 2 |
Razem | 20 | 20 | 20 | 60 |
Curling na wózkach
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Paralympic_Curling.jpg/220px-Paralympic_Curling.jpg)
Osobny artykuł: Curling na wózkach na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006.
Na igrzyskach w Turynie po raz pierwszy przyznano medale paraolimpijskie w curlingu na wózkach. Dyscyplinę tę włączono do programu paraolimpijskiego po przeprowadzeniu mistrzostw świata w 2002 roku. W turnieju wzięły udział pięcioosobowe drużyny mieszane – według zasad w skład każdej z nich musieli wchodzić przedstawiciele obu płci, a w każdym meczu w każdym zespole musiała być co najmniej jedna kobieta[41][42][5].
Tytuł pierwszych mistrzów paraolimpijskich zdobyła reprezentacja Kanady, która wystąpiła w składzie: Gerry Austgarden, Karen Blachford, Gary Cormack, Chris Daw, Sonja Gaudet. Srebrne medale zdobyli Brytyjczycy, a brązowe Szwedzi[43].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 01 1 | 00 – | 00 – | 1 |
2. | ![]() | 00 – | 01 1 | 00 – | 1 |
3. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Hokej na lodzie na siedząco
Na igrzyskach w Turynie po raz czwarty rozegrano turniej paraolimpijski w hokeju na lodzie na siedząco[44]. Do turnieju przystąpiło osiem zespołów[45], w skład których weszli wyłącznie mężczyźni[46].
Złoty medal zdobyła reprezentacja Kanady, srebrny Norwegii, a brązowy Stanów Zjednoczonych[47]. Po raz pierwszy medalu w hokeju nie zdobyła reprezentacja Szwecji, w związku z czym druga w turnieju Norwegia została jedynym państwem, które zdobyło medal paraolimpijski na wszystkich igrzyskach od 1994 roku[44]. W drużynie norweskiej po raz czwarty na igrzyskach paraolimpijskich zagrali Helge Bjørnstad, Eskil Hagen, Atle Haglund i Kjetil Korbu Nilsen. Zostali tym samym po raz czwarty medalistami paraolimpijskimi, w dorobku każdego z zawodników był jeden złoty i trzy srebrne medale[48].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 01 1 | 00 – | 00 – | 1 |
2. | ![]() | 00 – | 01 1 | 00 – | 1 |
3. | ![]() | 00 – | 00 – | 01 1 | 1 |
Razem | 1 | 1 | 1 | 3 |
Narciarstwo alpejskie
Osobny artykuł: Narciarstwo alpejskie na Zimowych Igrzyskach Paraolimpijskich 2006.
Zawody w narciarstwie alpejskim podczas igrzysk w Turynie składały się z 24 konkurencji, czyli o 29 mniej niż w Salt Lake City[49][50]. Tak samo, jak w przypadku konkurencji w biegach narciarskich, różnica w liczbie konkurencji polegała na zmianie kategorii niepełnosprawności – zamiast klas sportowych wprowadzono trzy kategorie: osoby stojące, osoby na wózkach i osoby niewidome, stopień niepełnosprawności rekompensowano według systemu handicapowego[4][50]. Kobiety i mężczyźni rywalizowali w zjeździe, supergigancie, slalomie i slalomie gigancie w trzech kategoriach niepełnosprawności[51].
Medale zdobyli reprezentanci dwunastu państw. Najwięcej medali wszystkich kruszców zdobyli zawodnicy i zawodniczki z Austrii (14 – 3 złote, 4 srebrne i 7 brązowych), w tabeli medalowej najlepsi byli natomiast Niemcy z dorobkiem 11 medali (6 złotych, 3 srebrnych i 2 brązowych)[52]. Dziewiętnaścioro alpejczyków zdobyło przynajmniej dwa medale paraolimpijskie w Turynie. Wśród mężczyzn najbardziej utytułowanym zawodnikiem był Martin Braxenthaler, który zdobył trzy złote medale w konkurencjach osób na wózkach. W tej samej kategorii po dwa medale wywalczyli Harald Eder (dwa srebrne) i Jürgen Egle (dwa brązowe). Wśród mężczyzn w kategorii osób stojących czterokrotnie medalistą został Gerd Schönfelder (dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy medal), a dwukrotnie – Walter Lackner (złoty i brązowy) i Thomas Pfyl (srebrny i brązowy). Z kolei spośród osób niewidomych multimedalistami zostali: Nicolas Berejny (dwa złote i jeden brązowy), Gianmaria Dal Maistro (złoty i srebrny), Gerd Gradwohl (złoty i brązowy) oraz Eric Villalón i Chris Williamson (obaj po jednym srebrnym i jednym brązowym). Wśród kobiet najbardziej utytułowaną alpejką została Solène Jambaqué, w dorobku której znalazły się cztery medale (dwa złote, jeden srebrny i jeden brązowy) zdobyte w kategorii osób stojących. W tej samej kategorii dwa medale wywalczyła Lauren Woolstencroft (złoty i srebrny). Tak samo jak Jambaqué po cztery medale zdobyły zawodniczki niewidome Sabine Gasteiger (jeden złoty, dwa srebrne i jeden brązowy) oraz Silvia Parente (jeden złoty i trzy brązowe). Multimedalistkami zostały również: niewidoma Pascale Casanova (dwa złote i jeden srebrny medal) oraz startujące na wózkach Laurie Stephens (dwa złote i jeden srebrny), Kuniko Obinata (jeden złoty i dwa srebrne) i Daila Dameno (jeden srebrny i jeden brązowy)[53].
Tytuły mistrzów paraolimpijskich z Salt Lake City obronili: wśród mężczyzn Martin Braxenthaler w slalomie, slalomie gigancie i supergigancie osób na wózkach, Gerd Schoenfelder w zjeździe i slalomie gigancie osób stojących i Kevin Bramble w zjeździe osób na wózkach, a wśród kobiet Pascale Casanova w zjeździe osób niewidomych[49][50].
Miejsce | Państwo | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|
1. | ![]() | 06 6 | 03 3 | 02 2 | 11 |
2. | ![]() | 06 6 | 02 2 | 03 3 | 11 |
3. | ![]() | 05 5 | 02 2 | 01 1 | 8 |
4. | ![]() | 03 3 | 04 4 | 07 7 | 14 |
5. | ![]() | 02 2 | 02 2 | 04 4 | 8 |
6. | ![]() | 01 1 | 04 4 | 01 1 | 6 |
7. | ![]() | 01 1 | 02 2 | 02 2 | 5 |
8. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
8. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
8. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
8. | ![]() | 00 – | 01 1 | 01 1 | 2 |
12. | ![]() | 00 – | 01 1 | 00 – | 1 |
Razem | 24 | 24 | 24 | 72 |
Multimedaliści
Podczas igrzysk paraolimpijskich w Turynie 32 sportowców wywalczyło więcej niż jeden medal, w tym przynajmniej jeden złoty. Najwięcej – ośmioro – multimedalistów startowało w barwach Rosji. Trzynaścioro z multimedalistów stawało na podium paraolimpijskim w narciarstwie alpejskim, dziesięcioro jednocześnie w biegach narciarskich i biathlonie, siedmioro tylko w biegach narciarskich, a dwoje tylko w biathlonie.
Najwięcej medali zdobyła Ołena Jurkowśka – 4 złote, 1 srebrny i 1 brązowy. Tuż za nią miejsca w indywidualnej tabeli medalowej zajęli Lubow Wasiljewa z trzema złotymi i jednym brązowym medalem oraz Martin Braxenthaler z trzema złotymi medalami.
Poniższa tabela przedstawia indywidualne zestawienie multimedalistów Zimowych Igrzysk Paraolimpijskich 2006, czyli zawodników i zawodniczek, którzy zdobyli więcej niż jeden medal paraolimpijski na tych igrzyskach, w tym przynajmniej jeden złoty.
Miejsce | Zawodnik | Państwo | Dyscyplina | Złoto | Srebro | Brąz | Razem |
---|---|---|---|---|---|---|---|
1. | Jurkowśka, OłenaOłena Jurkowśka | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 04 4 | 01 1 | 01 1 | 6 |
2. | Wasiljewa, LubowLubow Wasiljewa | ![]() | biegi narciarskie | 03 3 | 00 – | 01 1 | 4 |
3. | Braxenthaler, MartinMartin Braxenthaler | ![]() | narciarstwo alpejskie | 03 3 | 00 – | 00 – | 3 |
4. | Kryjanowski, TarasTaras Kryjanowski | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 02 2 | 02 2 | 00 – | 4 |
5. | Jambaqué, SolèneSolène Jambaqué | ![]() | narciarstwo alpejskie | 02 2 | 01 1 | 01 1 | 4 |
5. | McKeever, BrianBrian McKeever | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 02 2 | 01 1 | 01 1 | 4 |
5. | Schönfelder, GerdGerd Schönfelder | ![]() | narciarstwo alpejskie | 02 2 | 01 1 | 01 1 | 4 |
8. | Casanova, PascalePascale Casanova | ![]() | narciarstwo alpejskie | 02 2 | 01 1 | 00 – | 3 |
8. | Garifułlin, RustamRustam Garifułlin | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 02 2 | 01 1 | 00 – | 3 |
8. | Stephens, LaurieLaurie Stephens | ![]() | narciarstwo alpejskie | 02 2 | 01 1 | 00 – | 3 |
11. | Bentele, VerenaVerena Bentele | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 02 2 | 00 – | 01 1 | 3 |
11. | Berejny, NicolasNicolas Berejny | ![]() | narciarstwo alpejskie | 02 2 | 00 – | 01 1 | 3 |
11. | Cook, SteveSteve Cook | ![]() | biegi narciarskie | 02 2 | 00 – | 01 1 | 3 |
14. | Kisielow, WładimirWładimir Kisielow | ![]() | biathlon | 02 2 | 00 – | 00 – | 2 |
14. | Rogowiec, KatarzynaKatarzyna Rogowiec | ![]() | biegi narciarskie | 02 2 | 00 – | 00 – | 2 |
16. | Burmistrowa, AnnaAnna Burmistrowa | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 01 1 | 03 3 | 00 – | 4 |
16. | Wauczok, LudmiłaLudmiła Wauczok | ![]() | biegi narciarskie | 01 1 | 03 3 | 00 – | 4 |
18. | Gasteiger, SabineSabine Gasteiger | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 02 2 | 01 1 | 4 |
18. | Iljuczenko, TatjanaTatjana Iljuczenko | ![]() | biegi narciarskie | 01 1 | 02 2 | 01 1 | 4 |
18. | Kostiuk, JurijJurij Kostiuk | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 01 1 | 02 2 | 01 1 | 4 |
21. | Mannanow, IrekIrek Mannanow | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 01 1 | 02 2 | 00 – | 3 |
21. | Obinata, KunikoKuniko Obinata | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 02 2 | 00 – | 3 |
23. | Łukjanenko, WitalijWitalij Łukjanenko | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 01 1 | 01 1 | 01 1 | 3 |
24. | Dal Maistro, GianmariaGianmaria Dal Maistro | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 01 1 | 00 – | 2 |
24. | Kobayashi, MiyukiMiyuki Kobayashi | ![]() | biathlon | 01 1 | 01 1 | 00 – | 2 |
24. | Woolstencroft, LaurenLauren Woolstencroft | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 01 1 | 00 – | 2 |
27. | Parente, SilviaSilvia Parente | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 00 – | 03 3 | 4 |
28. | Floriet, AnneAnne Floriet | ![]() | biathlon biegi narciarskie | 01 1 | 00 – | 02 2 | 3 |
29. | Gradwohl, GerdGerd Gradwohl | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
29. | Lackner, WalterWalter Lackner | ![]() | narciarstwo alpejskie | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
29. | Michajłow, KiriłłKiriłł Michajłow | ![]() | biegi narciarskie | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
29. | Munc, OłehOłeh Munc | ![]() | biegi narciarskie | 01 1 | 00 – | 01 1 | 2 |
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c Torino 2006 Paralympic Winter Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Salt Lake City 2002 Paralympic Winter Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Kazimierz Bronisław Chojnacki, Szymon Krasicki, Katarzyna Rogowiec: Śnieżne sporty wytrzymałościowe w zimowych igrzyskach paraolimpijskich. Kraków: Akademia Wychowania Fizycznego im. Bronisława Czecha w Krakowie, 2007, s. 19–21. ISBN 978-83-89121-73-8.
- ↑ a b c Beata Blachura: Teoretyczne podstawy wybranych dyscyplin zimowych. Wrocław: Akademia Wychowania Fizycznego we Wrocławiu, 2006, s. 103–105. ISBN 83-89156-60-1.
- ↑ a b Wheelchair curling. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b c Salt Lake City 2002 - biathlon. Results Archive. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b c d Torino 2006 - biathlon. Results Archive. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Mongolia at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Mexico at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Torino 2006 - Medal Standings. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Russia at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Germany at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ West Germany at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Ukraine at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ France at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Poland at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Japan at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Belarus at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Norway at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Slovakia at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Austria at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Switzerland at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Sweden at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Finland at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ United States of America at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b New Zealand at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Australia at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Spain at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Italy at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Czech Republic at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Great Britain at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Korea at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Netherlands at the Paralympic Games. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Torino 2006 Paralympic Winter Games. Multi-Medallists. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Biathlon. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ Medagliere per Disciplina - Biathlon. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ Sci di fondo. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ a b c Salt Lake City 2002 - cross-country. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b c Torino 2006 - cross-country. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Medagliere per Disciplina - Sci di fondo. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ Wheelchair Curling. British Paralympic Association. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Wheelchair Curling. Canadian Paralympic Committee. [dostęp 2020-09-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-18)]. (ang.).
- ↑ Wheelchair Curling at the Torino 2006 Paralympic Winter Games. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b World Para Ice Hockey Results 1994 - 2019. World Para Ice Hockey. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Hockey su slittino. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ Kirsten Whelan: Women's sledge hockey players are taking their game to the next level. The Ice Garden, 1 maja 2017. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Medagliere per Disciplina - Hockey su slittino. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ All-Time Paralympic Winter Games Multi-Medallists. Para Ice Hockey. IPC Historical Results Archive. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b Salt Lake City 2002 - alpine skiing. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ a b c Torino 2006 - alpine skiing. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Sci alpino. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- ↑ Torino 2006 - Alpine Skiing - Medal Standings. Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski. [dostęp 2020-09-03]. (ang.).
- ↑ Medagliere per Disciplina - Sci alpino. IX Giochi Paralimpici Invernali. [dostęp 2020-09-03]. (wł.).
- p
- d
- e
Letnie |
|
---|---|
Zimowe |
- Klasyfikacja wszech czasów: letnie igrzyska paraolimpijskie
- zimowe igrzyska paraolimpijskie