Kazimierz Steier
![]() | |
Data i miejsce urodzenia | 4 marca 1870 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 23 sierpnia 1958 |
Przebieg służby | |
Lata służby | 1894–1927 |
Siły zbrojne |
|
Jednostki | Obóz Warowny „Brześć” |
Stanowiska | dowódca kompanii sanitarnej |
Główne wojny i bitwy | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Franciszek Kazimierz Steier (ur. 4 marca 1870 w Przemyślu, zm. 23 sierpnia 1958 tamże) – doktor medycyny, tytularny generał brygady Wojska Polskiego.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Tomb_of_Steier_family_at_Main_Cemetery_in_Przemy%C5%9Bl_%282023%29a.jpg/240px-Tomb_of_Steier_family_at_Main_Cemetery_in_Przemy%C5%9Bl_%282023%29a.jpg)
Życiorys
Urodził się 4 marca 1870 roku w Przemyślu, w rodzinie Józefa i Józefy z Romankiewiczów. Kształcił się w Przemyślu, gdzie w 1888 ukończył gimnazjum. W 1897 roku ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, jako stypendysta wojskowy i został lekarzem wojskowym w cesarskiej i królewskiej armii w 1894 roku. Służył w jednostkach liniowych w Przemyślu. W 1899 roku pełnił służbę w c. i k. 29 pułku artylerii dywizyjnej w Jarosławiu[1]. W 1907 roku pełnił służbę w c. i k. 8 Galicyjskim pułku ułanów stacjonującym wówczas w Tarnopolu i Zborowie[2]. W lutym 1914 roku pełnił służbę Komendzie Okręgu Uzupełnień Czerniowce, pozostając w ewidencji tamtejszego c. i k. 41 pułku piechoty[3].
W czasie I wojny światowej dowódca kompanii sanitarnej na froncie serbskim, potem komendant szpitali polowego i zakaźnego.
Z dniem 9 stycznia 1919 roku został przydzielony na stanowisko komendanta Szpitala Załogi w Przemyślu[4]. 27 stycznia 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownika ze starszeństwem od dnia 1 maja 1917 roku[5]. Następnie był szefem sanitarnym Obozu Warownego „Brześć”. Latem 1920 roku został przeniesiony ze stanowiska szefa sanitarnego Ekspozytury Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin” w Kowlu do kompanii zapasowej sanitarnej Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa” na stanowisko dowódcy[6]. Później do 1921 roku komendant Obozu Izolacyjnego w Dęblinie[7]. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 10. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy, a jego oddziałem macierzystym była wówczas kompania zapasowa sanitarna Nr 2[8]. W latach 1922–1927 szef sanitarny Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi.
5 lutego 1927 roku Prezydent RP mianował go generałem brygady, wyłącznie z prawem do tytułu, z dniem przeniesienia w stan spoczynku – 30 kwietnia 1927 roku. Po zakończeniu służby wojskowej mieszkał w Przemyślu przy ulicy Grodzkiej 6 i tam prowadził praktykę lekarską[9].
Zmarł 23 sierpnia 1958 roku i został pochowany na cmentarzu Głównym (kwatera 21A-1-6)[10].
Awanse
- starszy lekarz (niem. Oberarzt) - 1894[11]
- lekarz pułku 2. klasy (niem. Regimentsarzt 2. Klasse) - 1 maja 1897[12]
- lekarz pułku 1. klasy (niem. Regimentsarzt 1. Klasse) - 1900[13]
- lekarz sztabowy (niem. Stabsarzt) - 1 maja 1913[14]
- starszy lekarz sztabowy 2. klasy (niem. Oberstabsartzt 2. Klasse) - 1 maja 1917[15][16]
- pułkownik - 1920, zweryfikowany 3 maja 1922 ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919
- generał brygady - 30 kwietnia 1927
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Rycerski Orderu Franciszka Józefa z mieczami i dekoracją wojenną (Austro-Węgry)[15]
- Złoty Krzyż Zasługi z Koroną (Austro-Węgry)
- Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (Austro-Węgry)
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913 (Austro-Węgry)
- Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (Austro-Węgry)
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1900, Wiedeń 1899, s. 842, 1069.
- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1908, Wiedeń 1907, s. 797, 1162.
- ↑ Schematismus für das k.u.k. Heer und für die k.u.k. Kriegsmarine für 1914, Wiedeń 1914, s. 461, 1152.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 13 z 6 lutego 1919 roku, poz. 464.
- ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 4 lutego 1919 roku, poz. 417.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 49 z 22 grudnia 1920 roku, poz. 1164.
- ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 432, 890, tu jako datę urodzenia podano „21 marca” 1870 roku.
- ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 309.
- ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 7 z 18 lutego 1927 roku, s. 53, 56.
- ↑ Cmentarze Przemyśl - Lokalizacja osoby zmarłej [online], www.cmentarzeprzemysl.pl [dostęp 2021-08-31] .
- ↑ Stopień starszego lekarza był odpowiednikiem stopnia starszego porucznika (niem. Oberleutnant).
- ↑ Stopień lekarza pułku 2. klasy był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza 2. Klasy.
- ↑ Stopień lekarza pułku 1. klasy był odpowiednikiem stopnia kapitana i rotmistrza 1. Klasy.
- ↑ Stopień lekarza sztabowego był odpowiednikiem stopnia majora.
- ↑ a b Lista starszeństwa c. i k. Armii 1918 ↓, s. 582, 1683.
- ↑ Stopień starszego lekarza sztabowego 2. klasy był odpowiednikiem stopnia podpułkownika.
Bibliografia
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1918. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1918.
- Henryk Piotr Kosk: Generalicja polska. Popularny słownik biograficzny. T. 2 M-Ż. Pruszków: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, 2001. ISBN 83-87103-81-0.
- Tadeusz Kryska-Karski, Stanisław Żurakowski: Generałowie Polski niepodległej. Warszawa: Editions Spotkania, 1991.
- Piotr Stawecki: Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918-1939. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 1994. ISBN 83-11-08262-6.