Kamienica Haase i Wagnera w Poznaniu
![]() | |||
Fasada kamienicy | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Miejscowość | Poznań | ||
Adres | |||
Typ budynku | kamienica | ||
Styl architektoniczny | secesja | ||
Ukończenie budowy | 1902 | ||
Pierwszy właściciel | Gustav Haase i Georg Wagner | ||
Położenie na mapie Poznania ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/St.Martin_Street_69_Poznan_detail.jpg/550px-St.Martin_Street_69_Poznan_detail.jpg)
Kamienica Haase i Wagnera w Poznaniu – zabytkowa secesyjna kamienica w Poznaniu przy ul. Święty Marcin 69 (szerokie centrum miasta).
Ranga
Według Joanny Gołdych jest to jedna z najlepszych secesyjnych realizacji kamienic na terenie miasta[2], natomiast podług Małgorzaty Woźniak obiekt zasługuje na miano perły poznańskiej secesji[3]. Marcin Libicki uważa fasadę obiektu z mistrzowsko zaprojektowaną i stanowiącą idealne zwieńczenie perspektywy ulicy Gwarnej[4]. Jan Skuratowicz określił natomiast budynek jako najwspanialszą chyba secesyjną kamienicę Poznania[5].
Architektura i historia
Zbudowana została w 1902, w miejscu rozebranego rok wcześniej parterowego domku urzędu akcyzowego, dla dwóch znaczących obywateli Poznania – Gustava Haasego (kupca drzewnego i bławatnego, właściciela domu handlowego na Placu Wolności) i Georga Wagnera – wydawcy i redaktora dziennika Posener Neueste Nachrichten (Najnowsze Wiadomości Poznańskie). W związku z powyższym zawiera na elewacji ornamenty odnoszące się do tych zawodów – lokomotywę, statek i narzędzia piśmienne. Występują też gęsi wśród tataraku. Dół pięciokondygnacyjnej kamienicy i pierwsze piętro zajmował handel i biura, a górne partie – luksusowe mieszkania. Obiekt częściowo obłożony jest glazurowaną cegłą.
W budynku funkcjonowała redakcja liberalnej gazety codziennej – Posener Neueste Nachrichten, która w 1904 była największym dziennikiem w Prowincji Poznańskiej (zlikwidowana w 1926). Był to jeden z czterech niemieckojęzycznych dzienników w owym czasie i jednocześnie tytuł sprzeciwiający się agresywnej państwowej germanizacji. Potem mieściło się tutaj Towarzystwo Czytelni Ludowych. Gruntowna renowacja nastąpiła w latach 1998–1999.
Architekt
Autorem projektu był prawdopodobnie Oskar Hoffmann, poznański architekt rodem ze Świdnicy, wykształcony w Berlinie i Wrocławiu. Spod jego ręki wyszła m.in. część najokazalszych kamienic przy Rynku Jeżyckim. Budował także wiele innych kamienic w mieście, np. przy ulicach Zwierzynieckiej, Dąbrowskiego, czy Kwiatowej.
Zobacz też
W pobliżu:
- Hotel Reichshof w Poznaniu – obiekt sąsiadujący
- Hotel Royal – obiekt sąsiadujący
- Dzielnica Cesarska w Poznaniu – sąsiadująca
- Kamienica Posener Bauhütte – w pobliżu
- Domy Towarowe Alfa – w pobliżu
Przypisy
Bibliografia
- Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ISBN 978-83-7445-018-8
- Atlas architektury Poznania, JanuszJ. Pazder (red.), AleksandraA. Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 182, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366 .
- Małgorzata Woźniak, Perła poznańskiej secesji, kamienica Posener Neueste Nachrichten, w: Kronika Miasta Poznania, nr 1/2006, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2006, ss.223-230, ISSN 0137-3552
- Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.152, ISBN 83-89525-07-0
- MarcinM. Libicki MarcinM., Poznań – przewodnik, PiotrP. Libicki (ilustr.), Poznań: Wydawnictwo Gazeta Handlowa, 1997, s. 276-277, ISBN 83-902028-4-0, OCLC 69302402 .
- Jan Skuratowicz, Architektura Poznania 1890–1918, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, ss.77, 343-344, ISBN 83-232-0313-X
- p
- d
- e
Pierzeja północna (od zachodu) |
|
---|---|
Pierzeja południowa (od zachodu) |
|
Obiekty wspólne | |
Zakończenie zachodnie | |
Zakończenie wschodnie | |
Obiekty nieistniejące |
|
Imprezy |
- Wikiprojekt:Poznań