Kamienica Branickich w Warszawie
![]() Kamienica Branickich | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Miejscowość | Warszawa | ||
Adres | ul. Smolna 40 | ||
Typ budynku | kamienica | ||
Styl architektoniczny | eklektyzm | ||
Architekt | |||
Inwestor | rodzina Branickich | ||
Ukończenie budowy | 1903 | ||
Pierwszy właściciel | rodzina Branickich | ||
Kolejni właściciele | |||
Obecny właściciel | Budizol Propert | ||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||
52,232611°N 21,021194°E/52,232611 21,021194 | |||
|
Kamienica Branickich – kamienica znajdująca się przy ul. Smolnej 40 w Warszawie.
Opis
W końcu XIX wieku właściciel terenów przylegających do pałacu Branickich, hrabia Ksawery Branicki, rozpoczął ich parcelację. Wydzielił on sześć placów z frontami od ul. Smolnej[1]. Zaprojektowanie pięciu budynków (szósty plac nabył Paweł Chrzanowski) powierzono Bronisławowi Brochwicz-Rogoyskiemu[1].
Kamienica została wzniesiona w 1903 roku jako miejska rezydencja przeznaczona dla rodziny Branickich. Eklektyczna kamienica zachwycała wspaniałymi zdobieniami i pałacowym wnętrzem. Sąsiadowała z czterema kamienicami czynszowymi pod numerami 30–38. Zamieszkał w niej m.in. malarz Franciszek Żmurko, zajmując ostatnie piętro budynku[2].
W 1944 roku kamienica została zbombardowana i ograbiona. Po II wojnie światowej odbudowano ją na podstawie zachowanych planów i fotografii, jednakże nie należała już do rodziny Branickich. Od października 1945 roku na mocy tzw. dekretu Bieruta nieruchomość została znacjonalizowana. Przez krótki czas mieścił się tu gabinet Pierwszego Sekretarza PZPR – Bolesława Bieruta. Od lat 70. XX wieku do odzyskania budynku przez spadkobierców hrabiego Branickiego budynek stanowił siedzibę Związku Socjalistycznej Młodzieży Polskiej.
W 1988 kamienica została wpisana do rejestru zabytków[3].
Od 2014 roku budynek stanowi własność spółki Budizol Propert[4]. W maju 2017 został tam otwarty czterogwiazdkowy butikowy hotel międzynarodowej marki Indigo z grupy InterContinental.
Przypisy
- ↑ a b Ryszard Żelichowski: Ulica Smolna. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 1998, s. 59. ISBN 83-85584-56-0.
- ↑ Spacerownik 2007 – Smolna [online], warszawa.wyborcza.pl [dostęp 2017-05-04] .
- ↑ Zestawienia zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 grudnia 2017 r. woj. mazowieckie (Warszawa. [w:] Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 49. [dostęp 2018-02-24].
- ↑ Realizacje deweloperskie firmy Budizol [online], www.budizol.com.pl [dostęp 2017-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-20] .