Jan Bochenek (sztangista)
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 20 września 1931 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 2 listopada 2011 | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Jan_Bochenek_gr%C3%B3b.jpg/220px-Jan_Bochenek_gr%C3%B3b.jpg)
Jan Bochenek (ur. 20 września 1931 w Wołczkowie k. Stanisławowa, zm. 2 listopada 2011 w Łodzi)[1] – polski sztangista, brązowy medalista olimpijski, dwukrotny medalista mistrzostw świata i czterokrotny medalista mistrzostw Europy.
Kariera
W 1956 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Melbourne, gdzie zajął czwarte miejsce w wadze średniej. Walkę o brązowy medal przegrał różnicą wagi ciała z Włochem Ermanno Pignattim. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Rzymie zdobył brązowy medal w wadze półciężkiej. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Ireneusz Paliński i Jim George z USA.
Bochenek zdobył też brązowe medale w wadze średniej na mistrzostwach świata w Teheranie w 1957 roku i rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Warszawie. Zdobył ponadto srebrny medal podczas mistrzostw Europy w Warszawie w 1959 roku i brązowe na mistrzostwach Europy w Helsinkach (1956), mistrzostwach Europy w Katowicach (1957) i mistrzostwach Europy w Mediolanie (1960). Był też między innymi czwarty na mistrzostwach Europy w Monachium (1955) i mistrzostwach Europy w Sztokholmie (1958), piąty na mistrzostwach Europy w Wiedniu (1954) i mistrzostwach świata w Sztokholmie (1958) oraz szósty na mistrzostwach świata w Monachium (1955).
Pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Polski w wadze półciężkiej - w latach: 1954, 1956, 1957, 1960 i 1961. Dwa razy był wicemistrzem (w 1952 roku w wadze średniej i w 1958 roku w wadze półciężkiej).
Był zawodnikiem Garnizonowego WKS Łódź i Legii Warszawa.
W początkach kariery trenował także lekkoatletykę: rekord życiowy w rzucie dyskiem – 43,50 (1952; wówczas 6. rezultat w kraju w tej konkurencji)[2].
Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Trenował m.in. zawodników Łódzkiego Klubu Sportowego, Garnizonowego WKS Łódź oraz reprezentację Polski[2].
Przypisy
- ↑ PAP: Jan Bochenek: Zapomniany medalista olimpijski. sportowefakty.pl, 2011-12-07. [dostęp 2011-12-07]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).
- ↑ a b Henryk Kurzyński i Komisja Statystyczna PZLA: Polska lekkoatletyka 1945-1960. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, październik 2014, s. 206. ISBN 978-83-64544-06-4.
Linki zewnętrzne
- Biografia w portalu Olimpijski.pl (pol.)
- Jan Bochenek Biography and Olympic Results. Sports-Reference.com. [dostęp 2016-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-17)]. (ang.).
- p
- d
- e
Złoto |
| ||||
---|---|---|---|---|---|
Srebro |
| ||||
Brąz |
|
- Olympedia: 56503