Język sirenicki
Obszar | Rosja | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących | 0 (język wymarły w 1997 r.) | ||
Status oficjalny | |||
UNESCO | 6 wymarły↗ | ||
Ethnologue | 10 wymarły↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | ysr | ||
IETF | ysr | ||
Glottolog | sire1246 | ||
Ethnologue | ysr | ||
WALS | ysi | ||
Występowanie | |||
![]() | |||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język sirenicki (jupik sirenicki, sygnik) – wymarły język z rodziny eskimo-aleuckiej, używany w Federacji Rosyjskiej (we wsi Sireniki i okolicach na Półwyspie Czukockim).
W 1930 r. miał ok. 30 użytkowników, w 1990 r. Nikołaj Wachtin naliczył już tylko cztery kobiety w podeszłym wieku, które posługiwały się jeszcze sirenickim[1]. Ostatnią znaną osobą biegle mówiącą tym językiem była Vyjye (Valentina Wye)[2], która zmarła w styczniu 1997 r.[1]
Klasyfikacja
Sirenicki jest przedstawicielem rodziny języków eskimo-aleuckich. Jednak jego dokładna klasyfikacja genealogiczna nie została jeszcze ustalona, uważany jest za jeden z języków jupik[3][4][5]. Niektórzy twierdzą, że język sirenicki jest pozostałością po trzeciej grupie języków eskimoskich[6][7], oprócz języków jupik i inuickich. Wykazuje wpływy języka czukockiego[7].
Przypisy
- ↑ a b Vakhtin 1998 ↓, s. 162.
- ↑ Harald Haarmann: Die seltsamsten Sprachen der Welt: Von Klicklauten und hundert Arten, ‘ich’ zu sagen. München: C.H.Beck, 2021, s. 49. ISBN 978-3-406-76728-9. OCLC 1235599248. [dostęp 2023-01-24]. (niem.).
- ↑ David M.D.M. Eberhard David M.D.M., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Eskimo-Aleut, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 25, Dallas: SIL International, 2022 [dostęp 2022-12-18] (ang.).
- ↑ M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Eskimo-Aleut, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 17, Dallas: SIL International, 2013–2014 [zarchiwizowane z adresu 2013-10-18] (ang.).
- ↑ Alfred F.A.F. Majewicz Alfred F.A.F., Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, s. 62, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
- ↑ Vakhtin 1998 ↓, s. 161.
- ↑ a b Golla 2007 ↓, s. 80.
Bibliografia
- Nikolai Vakhtin: Endangered Languages in Northeast Siberia: Siberian Yupik and other Languages of Chukotka. W: Erich Kasten (red.): Bicultural Education in the North: Ways of Preserving and Enhancing Indigenous Peoples’ Languages and Traditional Knowledge. Münster: Waxmann Verlag, 1998, s. 159–173. ISBN 978-3-89325-651-8. OCLC 40925380. (ang.).
- Victor Golla: North America. W: Christopher Moseley (red.): Encyclopedia of the World’s Endangered Languages. Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 1–96. DOI: 10.4324/9780203645659. ISBN 978-0-203-64565-9. OCLC 47983733. (ang.).
- p
- d
- e
|