Józef Klukowski (rzeźbiarz)
![]() | |||
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 2 stycznia 1894 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 1944 lub 1945 | ||
Przebieg służby | |||
Siły zbrojne |
| ||
Jednostki | 5 dywizjon artylerii konnej | ||
Główne wojny i bitwy | I wojna światowa | ||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |||
|
Józef Klukowski (ur. 2 stycznia 1894 w Repelce k. Grodna, zm. 1944 lub 1945) – major artylerii Wojska Polskiego, artysta rzeźbiarz, malarz, grafik i dekorator.
Życiorys
Urodził w rodzinie Ildefonsa i Heleny z Trusiewiczów. Ukończył Korpus Kadetów w Połocku oraz Michajłowską Szkołę Artyleryjską w Petersburgu[1]. Służył w wojsku rosyjskim, następnie na przełomie 1917 i 1918 roku w I Korpusie Polskim w Rosji, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych[2]. W latach 1918–1930 służył w Wojsku Polskim. Od czerwca 1919 do października 1920 roku był dowódcą 5 Dywizjonu Artylerii Konnej. W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”.
Uprawiał rzeźbiarstwo, metaloplastykę, grafikę i sztuki stosowane. Uczył się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1919), ASP w Krakowie (1922), szkole A. Lhote’a w Paryżu (1928–1932) oraz w Londynie. Dwukrotny medalista olimpijski w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury. W 1932 w Los Angeles zdobył złoty medal za rzeźbę Wieńczenie zawodnika. Cztery lata później w Berlinie zdobył srebrny medal za płaskorzeźbę Piłkarze.
W latach 1942–1943 przebywał w Sudole i w Nagłowicach u Radziwiłłów. Brał udział w powstaniu warszawskim. Po jego upadku został aresztowany i wywieziony do obozu w Sachsenhausen-Oranienburg. Zginął w 1944 lub 1945 w obozie koncentracyjnym pod Berlinem[3].
Większość jego prac uległa zniszczeniu podczas II wojny światowej. Kilka zachowało się w Muzeum Narodowym w Kielcach: Portret Kielbassa, Portret Michała Radziwiłła, Martwa natura z cebulą, Martwa natura z czerwoną papryką, Pejzaż, oraz cztery prace w Dziale Rycin (dwa drzeworyty, rysunek i monotypia).
Osiągnięcia
- 1932 – złoty medal w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury w Los Angeles za rzeźbę Wieńczenie zawodnika
- 1936 – srebrny medal w Olimpijskim Konkursie Sztuki i Literatury w Berlinie za płaskorzeźbę Piłkarze
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Walecznych[2]
- Złoty Krzyż Zasługi (8 września 1932)[4]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[1]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[1]
- Brązowy Medal za Długoletnią Służbę[1]
Przypisy
- ↑ a b c d Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz kto to jest? Uzupełnienia i sprostowania. Warszawa: 1939, s. 142. [dostęp 2021-08-01].
- ↑ a b Dowborczycy a Krzyż Walecznych. „Placówka. Ilustracja Polska. Miesięcznik myśli i czynowi Dowborczyków poświęcony”. Nr 1/1936. XXI, s. 13, styczeń 1936. Warszawa.
- ↑ MagdalenaM. Kołtunowicz MagdalenaM., Mecenat artystyczny i działalność kolekcjonerska Ludwika Wiktora Kielbassa, Lublin 2014 .
- ↑ M.P. z 1932 r. nr 209, poz. 242 „za zasługi na polu propagandy i sztuki”.
Bibliografia
- Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa, 1934. [dostęp 2016-06-11].
- Witold Płotnicki: Zarys historii wojennej 5-go Dywizjonu Artylerii Konnej. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.
- Magdalena Kołtunowicz, Mecenat artystyczny i działalność kolekcjonerska Ludwika Wiktora Kielbassa, Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II Wydział Nauk Humanistycznych Instytut Historii Sztuki, Lublin 2014.
Linki zewnętrzne
- Profil na OlympicsDetabase.com [dostęp 2010-11-02]
- VIAF: 300492178
- PLWABN: 9810585053805606
- PWN: 3923130
- Olympedia: 921200