Herbarz Geldrii
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/59/Gelre_Folio_52v.jpg/220px-Gelre_Folio_52v.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Gelre_Folio_55v.jpg/220px-Gelre_Folio_55v.jpg)
Herbarz Geldrii (hol. Wapenboek Gelre) – jeden z najstarszych zachowanych europejskich herbarzy. Powstał między rokiem 1370 i 1395, w księstwie Geldrii[1]. Za autora większość historyków uznaje herolda Geldrii, Claesa Heinenszoona, zwanego z racji urzędu Gelre (Geldria).
Dzieło na 121 dwustronnie iluminowanych kartach przedstawia 1755 herbów z prawie całej Europy, w tym także 22 herby z Polski[2]. Przechowywany w Królewskiej Bibliotece w Brukseli (sygnatura ms. 15652-56).
Niektóre polskie herby w Herbarzu Geldrii
Na karcie 52v znajduje się herb króla Ludwika Andegaweńskiego oraz herby polskich i śląskich książąt: Siemowita IV mazowieckiego, Ludwika I brzeskiego, Bolka III ziębickiego, Władysława Opolczyka, Konrada II oleśnickiego, książąt świdnickich, Mikołaja II opawskiego, Ruprechta I legnickiego i Tomasza hrabiego Sankt Georgen.
Na karcie 53v znajdują się wizerunki min. herbów Leliwa, Ogończyk, Prawdzic, Korczak, Ostoja, Kornic, Nałęcz, Bogoria, a na karcie 54r min. Świnka, Odrowąż, Jastrzębiec i Jelita.
- Strona 52v
- Strona 53v
- Strona 54r
Przypisy
Bibliografia
- Heraldique europeene
![]() | Zobacz galerię związaną z tematem: Herbarz Geldrii |