Hala Betonowa w Poznaniu
![]() | |
![]() Widok współczesny (marzec 2019) | |
Państwo |
|
---|---|
Miejscowość | Poznań |
Adres | Park Thomasa Woodrowa Wilsona |
Architekt | Hermann Kloth, Christian Schneider |
Powierzchnia użytkowa | 1000 m² |
Ukończenie budowy | 1911 |
Położenie na mapie Poznania ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego ![]() | |
![]() |
Hala Betonowa (niem. Betonhaus) – budynek usytuowany w granicach Parku Wilsona na Łazarzu w Poznaniu. Dawny pawilon wystawowy Wschodnioniemieckiej Wystawy Przemysłu, Rzemiosła i Rolnictwa (niem. Ostdeutsche Ausstellung für Industrie, Gewerbe und Landwirtschaft Posen) zorganizowanej w 1911 roku na terenie miasta Poznania. Hala została wpisana do rejestru zabytków pod nr A 320 w dniu 17 września 1991 roku[1].
Historia
Projektantami budynku byli niemieccy architekci Hermann Kloth i Christian Schneider. Hala o konstrukcji żelbetowej została zbudowana w 1911 roku i miała powierzchnię 1000 m². Stanowiła „pawilon myśliwski” wystawy, w którym prezentowano m.in. poroża i wypchane skóry zwierząt upolowanych przez cesarza Fryderyka Wilhelma[2]. Na zewnątrz ulokowano strzelnicę schowaną w imitacji lasu, na której organizowano konkursy[3]. W przylegającej do hali restauracji można było spróbować dziczyzny.
Po I wojnie światowej w budynku powstała Katedra Higieny Szkolnej i Teorii Wychowania Fizycznego Wszechnicy Piastowskiej. Budynek przebudowano; na parterze utworzono salę gimnastyczną, a piętro przeznaczono na pomieszczenia dydaktyczne[4].
Podczas PeWuKi w 1929 roku hala pełniła rolę „pawilonu muzycznego” wystawy[5].
Następnie mieściły się tutaj kolejne uczelnie, z których w 1973 roku utworzono Akademię Wychowania Fizycznego[2]. AWF otrzymała obiekt od miasta w połowie lat 90. XX wieku całkowicie bezpłatnie. Ostatnio mieściły się w budynku zakłady biomechaniki i gimnastyki z pracownią tańca[4]. W 2012 roku AWF wystawiła halę na sprzedaż. W czerwcu 2013 roku nowym właścicielem hali została firma Garvest Real Estate. Sprzedano ją za 6 milionów złotych. Nabywca planuje przekształcić halę w obiekt pełniący funkcje konferencyjno-restauracyjne, z możliwością organizowania wystaw. Pod uwagę brane jest także powstanie hotelu[2]. Sporadycznie w budynku organizowane są wystawy sztuki[6].
Architektura
Materiałem użytym do budowy hali był wyłącznie beton. Hala założona została na planie wydłużonego prostokąta, z dwoma ryzalitami zaopatrzonymi w szczyty i z umiejscowionym między nimi parterowym portykiem. Klasycyzujący charakter obiektu podkreślały proste, toskańskie kolumny portyku i loggie drugiej kondygnacji ryzalitów oraz dwuspadowy dach budynku. We wnętrzu zastosowano kolebkowe sklepienia i lunety nad wnękami okiennymi[7].
Przypisy
- ↑ Wykaz obiektów na terenie miasta Poznania wpisanych do rejestru zabytków nieruchomych. bip.poznan.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-31)]. - Urząd Miasta Poznania
- ↑ a b c ŁOS, Hotel powstanie w Hali Betonowej w parku Wilsona? [online], gloswielkopolski.pl, 27 grudnia 2013 [dostęp 2019-03-31] (pol.).
- ↑ Mają 23 hektary powierzchni, ich historia sięga 1911 roku - MTP świętują 95. urodziny - .:LAZARZ.PL → poznański portal dzielnicowy:. Łazarz w z@sięgu myszki [online], lazarz.pl [dostęp 2019-03-31] .
- ↑ a b [Poznań] Garvest - Perfumiarnia [online], SkyscraperCity [dostęp 2021-08-22] (ang.).
- ↑ Hala Betonowa Poznań – Wirtualne Muzeum Zabytkowych Instrumentów Muzycznych [online] [dostęp 2019-03-31] (pol.).
- ↑ Betonhaus odczulony [online], garvest - miasta dla ludzi, 29 maja 2014 [dostęp 2019-03-31] .
- ↑ LECH LA WICKI | wbc.macbre.net [online], web.archive.org, 31 marca 2019 [dostęp 2020-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-31] .
- p
- d
- e
Hale i pawilony | |
---|---|
Budynki administracyjne | |
Dawne obiekty wystawowe | |
Dawne obiekty towarzyszące | |
Obiekty nieistniejące |